تبلیغات
ثبت برند - مطالب zohre zohreh
دوشنبه 11 آذر 1398  03:56 ب.ظ
توسط: zohre zohreh


 
شرکت سهامی خاص، شرکتی است که سرمایه آن به سهام تقسیم شده و مسئولیت صاحبان سهام، محدود به مبلغ اسمی آنان است. تعداد سهامداران شرکت سهامی خاص نباید از سه نفر کمتر باشد. در این گونه شرکت ها صدور اعلامیه پذیره نویسی وجود ندارد.
سرمایه اولیه شرکت در موقع تاسیس نباید از یک میلیون ریال کمتر باشد. تمام سرمایه شرکت سهامی خاص را ( برخلاف شرکت سهامی عام ) باید خود موسسان تامین کنند که ممکن است به صورت نقدی یا غیر نقدی باشد. پرداخت نقدی نباید کمتر از 35 درصد بهای کل سهام باشد . در مدت فعالیت شرکت ، میزان سرمایه آن نباید از مبلغ یک میلیون ریال کمتر شود والا هر ذی نفعی می تواند انحلال آن را ( با رعایت شرایط ماده 5 لایحه اصلاحی ) از دادگاه درخواست کند.

مدارک مورد نیاز برای ثبت شرکت سهامی خاص
برای تاسیس شرکت سهامی خاص مطابق ماده 20 ل. ا. ق. ت مدارک ذیل باید به مرجع ثبت شرکت ها تسلیم گردد:
1-  اساسنامه شرکت سهامی خاص که باید به امضای سهامداران رسیده باشد. ( دو جلد )
2- اظهارنامه شرکت سهامی خاص،تکمیل آن و امضاء ذیل اظهارنامه توسط کلیه ی سهامداران ( دو برگ )
3- تکمیل فرم تعیین نام به ترتیب اولویت نام های پیشنهادی و همچنین فیش واریزی
4- ارائه گواهی بانکی مبنی بر پرداخت سرمایه تعهدی ( حداقل 35% سرمایه ) همراه با فیش واریزی
5- ارائه مجوز در صورت نیاز بنا به اعلام کارشناس اداره ثبت شرکت ها
6- صورت جلسه مجمع عمومی موسسین که به امضاء سهامداران و بازرسین رسیده باشد.  ( دو نسخه )
7- صورت جلسه هیئت مدیره که به امضاء مدیران منتخب مجمع رسیده باشد. ( دو نسخه )
8- اصل وکالتنامه وکیل دادگستری ( چنانچه ثبت شرکت توسط وکیل صورت پذیرد ).
تذکر : کلیه شرکت های سهامی خاص موظفند یک جلد دفتر سهام جهت ثبت سهام شرکت تهیه نمایند و تغییرات سهام نیز طبق مقررات در آن ثبت گردد.

نکته
در شرکت سهامی خاص، دو بازرس اصل و علی البدل باید وجود داشته باشد.
بازرسان مجاز باید دارای شرایط ذیل باشد:
1- حسن شهرت و عدم محکومیت کیفری موثر
2- حداقل مدرک تحصیلی لیسانس در یکی از رشته های متناسب با وظایف محوله
3- داشتن حداقل 5 سال سابقه کار مفید
4- عدم اشتغال به نمایندگی در مجلس شورای اسلامی
افراد ممنوع الانتخاب به سمت بازرس :
طبق ماده 147 اشخاص ذیل نمی توانند به سمت بازرسی شرکت سهامی انتخاب شوند:
1- اشخاص مذکور در ماده ی 111 قانون تجارت(محجورین،ورشکستگان و محرومین از حقوق اجتماعی)
2- مدیران و مدیر عامل شرکت
3- اقرباء سببی یا نسبی مدیران و مدیر عامل تا درجه سوم از طبقه اول و دوم
4- هر شخصی که خود یا همسر از اشخاص مذکور در بند 2 موظفاَ حقوق دریافت می دارد.


  • آخرین ویرایش:-
نظرات()   
   
دوشنبه 11 آذر 1398  03:55 ب.ظ
توسط: zohre zohreh


 
شرکت با مسئولیت محدود ، از رایج ترین شرکت های بازرگانی در کشور ما می باشد و عمدتاَ بین اعضای یک خانواده یا افراد فامیل و یا دوستان و آشنایان تشکیل می گردد. به موجب ماده 94 قانون تجارت ، شرکت با مسئولیت محدود، شرکتی است که بین دو یا چند نفر برای امور تجاری تشکیل می شود، و هر یک از شرکا بدون این که سرمایه به سهام یا قطعات سهام تقسیم شده باشد، فقط تا میزان سرمایه خود در شرکت مسئول قروض و تعهدات شرکت است.
این نوع از شرکت ها محدودیت فعالیتی ندارند و می توانند در کلیه امور بازرگانی ، مهندسی ، صنعتی ، فناوری اطلاعات و دیگر اصناف فعالیت نمایند.

مدارک مورد نیاز جهت ثبت شرکت مسئولیت محدود به قرار ذیل است :
1) شرکت نامه و تکمیل آن و امضا ذیل شرکت نامه توسط کلیه سهامداران ( 2 برگ )
2) تقاضانامه ثبت شرکت با مسئولیت محدود و تکمیل آن و امضا ذیل تقاضانامه توسط کلیه سهامداران ( 2 برگ )
3) اساسنامه ی تکمیل شده و امضا ذیل تمام صفحات آن توسط کلیه سهامداران ( دو جلد )
4) دو نسخه صورتجلسه ی مجمع عمومی موسس که به امضا سهامداران و بازرسین رسیده باشد.
5) دو نسخه صورتجلسه ی هیات مدیره که به امضا سهامداران و بازرسین رسیده باشد.
6) تصویر برابر با اصل مدارک احراز هویت کلیه ی شرکا،مدیران و هیات نظار(در مواردی که تعداد شرکا بیش از دوازده  نفر باشد)
7) اصل گواهی عدم سوپیشینه جهت اعضا ی هیات مدیره،مدیر عامل
8) تاییدیه هیئت مدیره اشخاص حقوقی سهامدار،مبنی بر غیر دولتی بودن آن
9) معرفی نامه نمایندگان، در صورتیکه سهامداران و اعضا هیئت مدیره از بین اشخاص حقوقی باشند و ارائه تصویر روزنامه رسمی آگهی تاسیس یا آخرین تغییرات آن
10) اصل مجوز فعالیت از مراجع ذیربط در مواردی که ثبت موضوع نیاز به مجوز داشته باشد.
11)  اصل وکالتنامه ی وکیل دادگستری در صورتی که ثبت شرکت توسط وکیل صورت پذیرد.
لازم به توضیح است اوراق تقاضانامه و شرکتنامه به دلیل بهادار بودن صرفاَ می بایست از محل اداره ثبت شرکت ها تهیه گردند.

در شرکت با مسئولیت محدود، توجه به نکات ذیل حائز اهمیت است :
– تصریح نوع شرکت در نام شرکت:
در اسم شرکت، باید عبارت با مسئولیت محدود قید شود. تا کسانی که با شرکت معامله می کنند، متوجه این موضوع باشند که با شرکتی معامله می کنند که مسئولیتش محدود به سرمایه اش است. ( ماده 95 قانون تجارت ).
– آزاد نبودن انتقال سهم الشرکه :
اگر چه شرکت با مسئولیت محدود، فقط به اندازه سرمایه خود در شرکت مسئولیت دارند، و مازاد بر آن هیچ گونه مسئولیتی ندارند. پس اگر شرکت زیان کند یا ورشکستگی او اعلام شده باشد و طلبکاران از قسمتی از طلب خود محروم شوند، حق مراجعه به شرکا ندارند.
– محدودیت مسئولیت شرکا :
شرکا شرکت با مسئولیت محدود ، فقط به اندازه سرمایه خود در شرکت مسئولیت دارند، و مازاد بر آن هیچ گونه مسئولیتی ندارند. پس اگر شرکت زیان کند یا ورشکستگی او اعلام شده باشد و طلبکاران از قسمتی از طلب خود محروم شوند، حق مراجعه به شرکا ندارند.
– عدم انحلال شرکت در صورت فوت یا ورشکستگی شرکا :
از آن جا که شرکت با مسئولیت محدود شرکت سرمایه ای است و شخصیت شرکا تا اندازه ای اهمیت دارد ، بنابراین فوت ، محجوریت یا ورشکستگی شرکا موجب انحلال شرکت نمی شود.


  • آخرین ویرایش:-
نظرات()   
   


سه گروه عمده قوانین و مقررات، ارتباط مستقیم با ثبت شرکت ها و مؤسسات غیرتجارتی داشته که دسته نخست آن، قوانین مرتبط با ثبت اسناد و املاک می باشد و دسته دیگر، قوانین مرتبط با امور تجارت و شرکت های تجاری است و دسته سوم شامل سایر قوانین و مقررات می باشد که به صورت غیر مستقیم به نحوه ثبت شرکت ها اشاره می نماید. علیهذا با ویژگی کلی این سه دسته از قوانین می بایستی موضوعات مرتبط با ثبت شرکت ها را تحلیل نمود.

• قوانین مرتبط به ثبت اسناد و املاک :
در تقسیم بندی قوانین و مقررات مرتبط با ثبت شرکت ها می توان به قوانین ثبت اسناد و املاک اشاره نمود که در ساختارهای صلاحیتی و شکلی، علاوه بر پیش بینی مقررات ثبت املاک و اسناد، در حوزه ثبت شرکت ها نیز مقرراتی وضع گردیده است. قانون ثبت اسناد و املاک در سال 1290 در 139 ماده به تصویب رسید، که این قانون در سال 1302 فسخ شد در سال های 1306 و1308 نیز قانون ثبت با قیود مختلف به تصویب رسید. نهایتاً در مورخ 26/12/ 1310 کمیسیون قوانین، قانون ثبت اسناد و املاک را در قالب دیگری به تصویب رسانید. در ماده 47 قانون مذکور، ثبت شرکت نامه در نقاطی که اداره ثبت اسناد و املاک و دفاتر اسناد رسمی وجود داشته اجباری می گردد. همچنین در ماده یک آیین نامه مصوب 1317 قانون مذکور دفاتر ثبت شرکت ها، جهت ثبت انواع شرکت ها در اداره ثبت اسناد و املاک پیش بینی گردید.
اولین قوانینی که به طور مستقیم و کامل به ثبت شرکت ها پرداخته است، قانون راجع به ثبت شرکت ها مصوب 2/3/1310 می باشد که ثبت انواع شرکت ها ( سهامی، ضمانتی، مختلط و تعاونی) و شرکت های خارجی با تولیت اداره ثبت در آن در نظر گرفته شده بود. قانون مذکور دارای نظام نامه ( اجرای قانون ثبت شرکت ها) مصوب همان سال می باشد که در آن نحوه ثبت شرکت های خارجی و شعب آن و مدارک مورد نیاز و دفتر مخصوص به ثبت شعبه خارجی پیش بینی گردیده است.
هم چنین در سال 1327 تصویب نامه ای راجع به وظایف اداره ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی به تصویب رسید که در ماده یک آن مقرر گردید : برای ثبت شرکت های تجارتی و اختراعات در تهران، اداره ای به نام اداره ثبت شرکت ها و علایم تجارتی و اختراعات که جزء تشکیلات اداره کل ثبت است تشکیل می شود و دارای وظایف زیر خواهد بود :
1. ثبت شرکت های داخلی و تشکیلات و مؤسساتی که برای مقاصد غیر تجاری از حوزه ی تهران تشکیل و تأسیس می شود.
2. ثبت کلیه شرکت های خارجی
3. ثبت علایم تجاری و صنعتی
4. ثبت اختراعات
5. ثبت تجاری و ثبت اسم تجاری
6. پلمب دفاتر تجاری حوزه ی تهران
مطابق ماده نخست آیین نامه ثبت شرکت ها مصوب 1340 اداره ثبت شرکت ها وعلایم تجاری و اختراعات به اداره کل ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی تغییر نام داد.
در مورخ 24/2/ 1386 اصلاحیه طرح آیین نامه ثبت شرکت ها 1340 در ماده یک آن بیان شده است : اداره کل ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی وابسته به سازمان ثبت اسناد و املاک کشور از تاریخ ابلاغ این مصوبه به دو (اداره کل ثبت شرکت ها و مؤسسات تجارتی) و (اداره کل مالکیت صنعتی) تبدیل شده است.
مطابق این تغییرات اداره کل ثبت شرکت ها و مؤسسات غیرتجارتی دارای وظایف ذیل خواهد بود :
1. ثبت شرکت های تجاری و مؤسسات غیرتجاری ایرانی حوزه تهران و تغییرات بعدی آن
2. ثبت دفتر تجاری
3. پلمب دفاتر تجاری و غیر تجاری حوزه تهران
4. ثبت شعبه یا نمایندگی شرکت های خارجی در ایران و تغییرات بعدی آن
5. ثبت مؤسسات خارجی در ایران
6. تعیین نام شرکت های خارجی و مؤسسات غیر تجاری در شرف ثبت سراسر کشور.
• قوانین و مقررات مربوط به حقوق تجارت :
دسته دوم قوانین ثبت شرکت ها و مؤسسات غیر تجاری مربوط به قوانین تجارتی می باشد. در مواد 196 و 197 و 199 قانون تجارت مصوب 3/ 2/1311 ثبت انواع شرکت های داخلی منوط به نظام نامه گردیده بوده که در نظام نامه قانون تجارت مصوب 1311 مقررات شکلی ثبت تأسیس و تغییرات انواع شرکت های داخلی، چگونگی دریافت مدارک و مستندات قانونی و نحوه انتشار آگهی های ثبتی بیان گردیده است.
همان طور که بیان شده، در این نظام نامه، ثبت شرکت های تجارتی در هر محلی که اداره ثبت اسناد و یا دفاتر اسناد رسمی موجود است، باید به موجب شرکت نامه ثبت گردد. شرکت های تجاری باید در تهران در دایره ثبت شرکت ها و در خارج تهران در اداره ثبت اسناد مرکز اصلی شرکت به ثبت برسند. در نقاطی که اداره یا دایره یا شعبه اسناد نباشد، ثبت در دفتر اسناد رسمی و اگر دفتر اسناد رسمی هم نباشد ثبت در دفتر محکمه ابتدایی یا صُلحیه با رعایت مقررات کافی خواهد بود. هم چنین در لایحه اصلاحی قانون تجارت مصوب 1347 نیز در مواد مختلفی، ثبت تأسیس و تغییرات اساسی شرکت های سهامی عام و خاص ثبتی پیش بینی گردیده است.
• سایر قوانین موضوعی ثبت شرکت ها :
دسته سوم قوانین و مقررات در حوزه ثبت شرکت ها، مربوط به سایر قوانین می باشد که به نحوی برای مراجع ثبتی در زمان ثبت تأسیس و یا تغییرات شخصیت های حقوقی تعیین تکلیف نموده است. گستردگی و پراکندگی این قوانین آن قدر فراوان می باشد که احصاء تمامی موارد آن در یک مجموعه بسیار امری مشکل می باشد. در یک بررسی میدانی بیش از 500 قوانین و مقررات مرتبط با انواع شخصیت های حقوقی و موضوع
فعالیت وجود دارد که در برخی موارد وظایف و صلاحیت اصلی دستگاه های نظارتی نیز به حوزه ثبتی تسری پیدا نموده است. قانون گذاری احساسی، موقتی و دستگاه محور و نحوه ارتباط آن با موضوع حاکمیتی و هم چنین شیوه های مغفول مانده سرمایه گذاری و عدم سیاست های صحیح مشارکت بخش خصوصی در تجارت و اقتصاد کشور و از طرفی این حجم از قوانین و مقررات زاید و دست و پا گیر عملاً امر تجارت و فعالیت اقتصادی را با مشکل مواجه می نماید.
از جمله قوانینی که تکالیف متعددی برای ثبت تأسیس و تغییرانواع شرکت ها در نظر گرفته است می توان به قوانین مرتبط با بورس اوراق بهادار، شرکت های تعاونی، نظام پولی، بانکی و مالی، همچنین قوانین اصل 44 قانون اساسی، قوانین بیمه و سایر مقررات اشاره نمود،که الزامات و شرایط خاصی برای موضوعات فعالیت و چگونگی ثبت نزد ادارات ثبت شرکت ها در نظر گرفته شده است.
در ماده 62 قانون برنامه پنجم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی با سیاستی مناسب در جهت بهبود فضای کسب و کار مقرر گردیده، در کلیه مواردی که فعالیت اشخاص حقیقی و حقوقی منوط به اخذ مجوز اعم از گواهی، پروانه، جواز، استعلام یا موافقت و موارد مشابه آن از دستگاه های اجرایی، حداکثر ظرف مدت سه ماه پس از ابلاغ این قانون، نوع مجوز و فعالیت مربوط و نیز مبانی قانونی موکول بودن فعالیت به اخذ مجوز و هم چنین شیوه صدور، تمدید، لغو و سایر مقررات ناظر برآن را رسماً به کار گروهی متشکل از معاونت توسعه مدیریت و سرمایه انسانی رئیس جمهور، معاونت حقوقی رئیس جمهور، وزراء امور اقتصادی و دارایی، کار و امور اجتماعی و دادگستری و نیز سه نفر از نمایندگان مجلس از کمیسیون های برنامه و بودجه، اصل " نودم " قانون اساسی و اقتصادی به عنوان ناظر اعلام نمایند. در صورت عدم ارسال مستندات موضوع این ماده درمهلت تعیین شده، الزام اشخاص حقیقی و حقوقی به اخذ مجوز ممنوع است و بالاترین مقام دستگاه و مقامات و مدیران مجاز از طرف وی مسئول حسن اجرای این حکم می باشند. کارگروه مذکور مؤظف است ظرف شش ماه پس از اتمام مهلت فوق ضمن بررسی وجاهت قانونی آنها با رویکرد تسهیل، تسریع، کاهش هزینه صدور و تمدید مجوز و هماهنگی دستگاه های مختلف و حذف مجوزهای غیر ضرور و اصلاح یا جایگزینی شیوه تنظیم مقررات هر نوع فعالیت و بازرسی نوبه ای برای احراز مراعات آن مقررات به جای شیوه موکول بودن فعالیت به اخذ مجوز، نسبت به ابلاغ دستورالعمل مشتمل بر بازنگری و تسهیل و اصلاح و جایگزینی روش ها، تجمیع مجوزها و لغو مجوزهای غیر ضروری درچارچوب ضوابط قانونی برای هر نوع فعالیت پس از تأیید رئیس جمهور اقدام نماید. کارگروه مذکورمؤظف است دستورالعمل موضوع این ماده شامل انواع مجوزها، مرجع و شیوه صدور، تمدید و لغو و احیاء و زمان بندی مربوط را در یک پایگاه اطلاعاتی که به همین منظور طراحی و مستقر می سازد به اطلاع عموم برساند.
در صورت نیاز به هرگونه مشاوره می توانید با ما تماس حاصل فرمایید.


  • آخرین ویرایش:چهارشنبه 6 آذر 1398
نظرات()   
   
یکشنبه 3 آذر 1398  02:37 ب.ظ
توسط: zohre zohreh

 

برای به ثبت رساندن تغییرات شرکت نیاز به تنظیم صورتجلسه است که ذیل آن می بایست به امضای اعضای شرکت رسیده باشد. شرکت هایی که با مجوز به ثبت رسیده اند برای تغییرات شرکت خود باید از نهادهای مختلف گروهی مجوز گرفته و صورتجلسه تغییرات را هم که به تایید مجوز درآمده همراه با اصل مدارک و مجوز به اداره ثبت شرکت ها تقدیم نمایند.
چنانچه شرکتی قصد داشته باشد بطور همزمان چند تغییر در شرکت ایجاد کند مثلاَ تغییر آدرس، تغییر در سهام و… باید برای هر یک به طور جداگانه صورتجلسه تنظیم کند و برای هر کدام از آنها بطور مجزا پذیرش بگیرد 

الزامات ثبت تغییرات شرکت بنا به ماده 200 ق.ت
الف- تغییر اساسنامه
ب- تمدید مدت شرکت،زاید بر مدت مقرر
ج- انحلال شرکت ، حتی در مواردی که انحلال به واسطه ی انقضای مدت شرکت صورت گیرد.
د- تعیین کیفیت تفریغ حساب یا تبدیل شرکاء یا خروج بعضی از آن ها از شرکت
ه- تغییر اسم شرکت
و- در هر تقسیم راجع به مورد معین ماده ی 58 ق.ت در ماده ی نهم نظامنامه قانون تجارت ، علاوه بر موارد بالا،تغییر مدیر یا مدیران شرکت هم افزوده شده است.

ثبت تغییرات شرکت سهامی خاص
در مجمع فوق العاده و عادی در هر صورتجلسه ای یک فرمت اصلی وجود دارد و اینکه یک رئیس و دو ناظر و یک منشی می بایست داشته باشد. رئیس و دو ناظر باید از سهامدارهای شرکت باشد و منشی می تواند از بین سهامدارها نباشد اما رئیس و ناظرین الزاما می بایست از سهامدارهای شرکت باشند. هر صورتجلسه ای بعد از تنظیم می بایست ثبت اینترنتی شود در اداره ثبت شرکتها و صورتجلسه و مدارک لازم با توجه به نوع تغییرات پست شود و در نهایت اگهی و روزنامه رسمی شود.

ثبت تغییرات شرکت با مسئولیت محدود
شرکاء شرکت با مسوولیت محدود می توانند با اختیار حاصله از اساسنامه شرکت و با تشکیل مجمع عمومی فوق العاده نسبت به تغییرات مذکور در ذیل اقدام نمایند. اکثر تغییراتی که در شرکت با مسوولیت محدود می تواند انجام شود عبارت است از :

تغییر نام شرکت
تغییر محل شرکت
تغییر موضوع شرکت و الحاق مواردی به موضوع شرکت
نقل و انتقال سهم الشرکه شرکاء
افزایش سرمایه شرکت با ورود شریک یا شرکاء جدید
کاهش سرمایه شرکت بدون خروج شریک
کاهش سرمایه شرکت با خروج شریک
و…
واگذاری سهام و نقل و انتقال
فرد یا افرادی که موقع ثبت شرکت با هم شریک بوده  و شرکت را به ثبت رسانده اند ممکن است در طول تاسیس منصرف شده و بخواهند از شرکت خارج شوند و یا اینکه شخص یا اشخاص دیگر را وارد شرکت کنند. یکی از اعضا تمام یا بعضی سهم خود را میتواند به شخصی داخل شرکت یا خارج از شرکت واگذار کند. میتواند تعداد سهام خود را کم کند یا اینکه کلا واگذار کند سهام را و از شرکت خارج شود. این مورد  در قالب تغییرات  به عنوان نقل و انتقال تحت شرایطی قابل انجام هست که مشاوران موسسه ثبت  با تسلط به تمامی این موارد این مراحل را برای شما انجام می دهند.

بازرس
هنگام تاسیس شرکت در شرکت های سهامی خاص داشتن دو بازرس الزامی هست. یکی بازرس اصلی یکی هم بازرس علی البدل بازرسین نباید فامیل اعضا باشند بازرس یک سال اعتبار دارد و بعد از آن باید تمدید شود یا عوض شوند بازرسین تمدید یا تغییر بازرس در مجمع عمومی عادی به طورفوق العاده انجام می شود صورتجلسه ای تنظیم و همه سهامدارها و بازرسین امضا می کنند و ثبت اینترنتی می شود در سامانه ثبت شرکتها و در نهایت اگهی و روزنامه می گردد.

حق امضا در ثبت تغییرات شرکت
زمان تاسیس  یک شرکت  سهامی خاص ، اشخاصی می بایست حق امضا داشته باشند در شرکت برای امضای قراردادها و امور مالی و بانکی لازم هست . حق امضا به چند صورت امکان پذیر هست ممکن است حق امضا  مشترکا بین دو نفر از اعضا یا بین همه اعضا یا منفردا با یک شخص باشد یا اینکه با یک شخص باشد در غیابش با اشخاص دیگر باشد. گاهی حق امضایی که هنگام ثبت شرکت تعریف شده بنا به مصلحت شرکت و شرکا تغییر می کند  شرکا هر زمان تصمیم به تغییر حق امضا داشته باشند با صورتجلسه ای در مجمع عمومی فوق العاده این کارصورت می گیرد.

مدارک مورد نیاز برای ثبت تغییرات حق امضا
1- کارت ملی کلیه اعضا

2- تعداد سهام افراد

3- کپی اساسنامه شرکت

4- اخرین روزنامه رسمی شرکت 

الحاقیه یا تغییر موضوع ثبت تغییرات شرکت
زمان ثبت شرکت موضوع فعالیت شرکت باید مشخص شود تا شرکت به ثبت برسد اما بعد از تاسیس و در طول زمان ممکن است اعضا نتوانند در آن زمینه فعالیت داشته باشند دراین صورت می توانند موضوع فعالیت شرکت را تغییر بدهند یا اینکه با حفظ موضوع قبلی موضوعاتی الحاق و اضافه کنند به موضوع فعالیت قبلی موضوعات جدید هم نیازی نیست الزاما مرتبط با موضوع تاسیس باشد صورتجلسه در مجمع عمومی فوق العاده مبنی بر موضوعات جدید تنظیم و با امضا همه شرکا ثبت اینترنتی شده تا موضوعات رسمی و به اداره ثبت شرکتها هم اعلام گردد.

مدارک مورد نیاز ثبت تغییرات موضوع شرکت
1- کارت ملی کلیه اعضا

2- تعداد سهام افراد

3- ارائه موضوع جدید

تغییر آدرس و ثبت تغییرات شرکت
برای تغییر ادرس چه داخل شهر چه خارج از همان شهر باید صورتجلسه ای در مجمع عمومی فوق العاده تنظیم گردد کد پستی و نشانی از الزامات می باشد که کد پستی می بایست حتما صحیح  باشد نحوه زدن صورتجلسه تغییر آدرس یکسان هست در هر دو حالت در مجمع عمومی فوق العاده صورتجلسه تنظیم می شود و پذیرش اینترنتی می شود و مدارک پست صورتجلسه می باشد و وکالت نامه در صورت ارائه وکیل تفاوت در دو مورد هست. یکی پذیرش اینترنتی که واحد ثبتی مورد نظر را می بایست انتخاب کنیم و دیگر اینکه شماره ثبت تغییر خواهد کرد در تغییر نشانی به شهر دیگر.

مدارک مورد نیاز ثبت تغییرات آدرس
1- آدرس و کد پستی جدید

2- تعداد سهام افراد

3- کارت ملی اعضا


  • آخرین ویرایش:-
نظرات()   
   
شنبه 18 آبان 1398  11:39 ق.ظ
توسط: zohre zohreh


امارات متحده عربی، نزدیکترین همسایه به ایران است که با رشد اقتصادی چشمگیر یکی از مقاصد مهم سرمایه گذاری است و برای همین بسیاری از کمپانی های مطرح جهان، دفتر و نمایندگی های متعددی در این کشور راه اندازی کرده اند. بالا بودن شاخص زندگی در این کشور، و تقاضای زیاد برای اخذ اقامت در این کشور از دلایلی است که می تواند راهنمایی جهت ثبت شرکت باشد.با ثبت شرکت در این کشور می توان اقامت دایم امارات متحده عربی را نیزاتخاذ کرد. از معروفترین مناطق آزاد مشهور دبی، منطقه رأس الخیمه می باشد که دارای بهترین امکانات از جمله مالیات صفر درصد، مالکیت برای افراد خارجی، صد در صد سرمایه بازگشتی و امکان دسترسی به بازرهای آفریقا، آسیا و خاورمیانه می باشد.
هر کسب وکاری در امارات متحده عربی  نیاز به اخذ مجوز، جواز کار دارد که رخصه یا لایسنس نامیده می شود. که تأسیس هر نوع شرکت در این کشور وابسته به زمینه فعالیت آن شرکت است. شرکتهای جنرال تریدینگ شرکتهایی هستند که معمولاَ فعالیت گسترده ای در امارات داشته و در امر صادرات و واردات فعالند.
مزایای ثبت شرکت در دبی :
_ معافیت از پرداخت هر گونه مالیات به صورت صد در صدی.
_ دریافت وامهای بلند مدت و اخذ کارتهای اعتباری
_ آزادی تجارت با دیگر کشورهای جهان
_ امکان ثبت شرکت به صورت چند منظوره تجاری
_ مالکیت صد در صدی افراد خارجی در مناطق آزاد دریایی
_سرمایه گذاری مطمین در کشور با ثبات اقتصادی بالا و بازگشت سرمایه به صورت خرید ملک و زمین ..
انواع شرکت در دبی :
انواع شرکتی که در دبی قابل ثبت می باشد عبارت است از :
Public Joint Stock1. شرکت سهامی عام
Private Joint Stock2. شرکت سهامی خاص
Limited Liability Company(LLC3 . شرکت با مسئولیت محدود
Simple Limited Partnership 4. شرکت مختلط غیر سهامی
General Partnership 5. شرکت تضامنی
Partnership Limited With Shares 6. مشارکت محدود با سهام
Joint Participation7. سرمایه گذاری مشترک
مدارک لازم جهت ثبت شرکت در دبی :
_ یک نام برای شرکت
_ مشخصات کامل هویتی و آدرس و ملیت تمام سهامداران شرکت.
_ مشخصات هویتی و آدرس و ملیت کارکنان شرکت
_ اسکن پاسپورت.
_ ترجمه رسمی شناسنامه، کارت ملی یا گواهی نامه در صورت نبودن پاسپورت.
_ ترجمه رسمی یک قبض جهت تأیید آدرس با اعتبار 3 ماه.
ثبت شرکت در دبی دارای دوحوزه قانونی است :
1) اداره توسعه اقتصادی : که هیأت دولتی است که مسؤلیت صدور پروانه های تجاری را برعهده دارد. این اداره، ثبت شرکت در امارات را بر عهده دارد. اداره توسعه اقتصادی به طور مستقل تحت نظر قانون فدرال عمل می کند. چنانچه عمل ثبت در این اداره انجام گیرد 51 درصد سهام شرکت باید متعلق به یک اماراتی باشد به عنوان اسپانسر یا کفیل. اینگونه شرکت برای انجام فعالیتهای اداره خود وابسته به کفیل است. برای گرفتن گواهی شرکت محلی نیاز به یک دفتر واقعی هست.
2) منطقه آزاد تجاری : چنانچه ثبت شرکت در یکی از مناطق آزاد تجاری باشد شخص می تواند مالک صد در صد باشد و نیازی به کفیل نیست و  معاف از پرداخت مالیات  است.
برای گرفتن گواهی  شرکت در این مناطق تسهیلات یک دفتر به صورت نیمه وقت با قیمت پایین تر در اختیار آن شرکت قرار خواهد گرفت. ثبت شرکت در مناطق آزاد تجاری به مراتب ساده تر و به صرفه تر می باشد.
مراحل ثبت شرکت :
1) تصمیم گیری در رابطه با شریک محلی یا حامی خود. اینکه قرار است حامی در روند اداری ثبت شرکت کمک کند یا تنها به عنوان حامی در مجوز قید می گردد.
2) دریافت عنوان و تأیید فعالیت شرکت از وزارت توسعه اقتصادی.در این صورت فرم درخواست استاندارد را تکمیل کرده ودر اداره توسعه  اقتصادی ثبت می کند.
3) ثبت تمامی شرکتها در هر زمینه ای در دبی به ارائه اجاره نامه دفتر شرکت نیاز دارد. لذا باید محل فعالیت شرکت معلوم شده و اجاره نامه تنظیم گردد.
4) تنظیم تفاهم نامه همکاری با حامی وارائه  آن به اداره توسعه اقتصادی. تمام شرکت های حقوقی باید تفاهم نامه را مطابق مقررات تنظیم و درصد مالکیت کلیه همکاران را معلوم کنند.
5) ثبت تفاهم نامه همکاری و درخواست مجوز در اداره توسعه اقتصادی. همراه با اجاره نامه و مدارک. در این مرحله کلیه هزینه ها پرداخت شده و بعد از یک هفته مجوز ارائه می گردد.


  • آخرین ویرایش:شنبه 18 آبان 1398
نظرات()   
   
سه شنبه 14 آبان 1398  12:03 ب.ظ
توسط: zohre zohreh


 
انسان همیشه در تهدید خطر است، هر آن ممکن است حادثه ای مال یا جان انسان را در معرض تلف قرار دهد. حال آن که ایمنی و احساس امنیت در زمان حال و آینده یکی از نیازهای اصلی انسان است. اگر انسان با مخاطرات غیرقابل پیش بینی روبرو شود، نمی تواند از عهده جبران آن برآید. خطراتی از قبیل سرمایه زدگی محصول، قحطی، خشکسالی ،آتش سوزی، سرقت و … همواره در کمین آدمیان و مایه نگرانی آنان بوده است. نیاز انسان به ایمنی و امنیت، موجب گرایش انسان به بیمه شده است و چون نگرانی های انسان و تکرار خطرها گوناگون است، به تبع این خطرهای عظیم و وحشتناک گوناگون، موسسات بیمه بازرگانی گوناگون ایجاد شده است.
برای روشن شدن مطلب ضمن تعریف بیمه و انواع موسسات بیمه، به نحوه ی ثبت سازمان ها و شرکت های بیمه می پردازیم. همچنین، علاوه بر مطالعه ی مطلب ذیل، در صورت نیاز به هر گونه مشاوره در این رابطه، می توانید کلیه سوالات خود را با مشاورین مجرب ثبت نیک در میان بگذارید.

بیمه و انواع موسسات بیمه
بیمه قراردادی است که به موجب آن بیمه گر، در قبال دریافت حق بیمه، تعهد می کند که اگر خطر یا خسارتی به موضوع بیمه وارد شد، خسارت وارده را جبران کند یا وجه مشخصی را به بیمه گذار پرداخت کند.
عناصر تشکیل دهنده این تعریف عبارتند از : بیمه گر، حق بیمه و موضوع بیمه. بیمه گر، بنگاهی است که جان یا مال کسی را در برابر خطرات و خسارت های احتمالی بیمه می کند. بیمه گذار شخصی است که به نفع خود یا دیگری، قرارداد بیمه را امضا می کند. حق بیمه، وجهی است که بیمه گذار به بیمه گر می پردازد و موضوع بیمه چیزی است که بیمه می شود. مهم ترین اقسام موسسات بیمه عبارتند از :
1. بیمه آتش سوزی
2. بیمه حمل و نقل دریایی
3. بیمه حمل و نقل زمینی
4. بیمه حمل و نقل هوایی
5. بیمه حوادث
6. بیمه شخص ثالث
7. بیمه اتکایی و …

شرایط ثبت شرکت بیمه
ثبت هر موسسه بیمه در ایران منوط به ارائه پروانه تاسیس که از طرف بیمه مرکزی ایران صادر می شود خواهد بود. به موجب آیین نامه 75 شورای عالی بیمه، نماینده بیمه می تواند شخص حقیقی یا حقوقی باشد. وفق ماده 5 وماده 6 این آیین نامه، شرایط اعطای نمایندگی بیمه به قرار ذیل است.
الف ) شخص حقوقی
شخص حقوقی متقاضی اخذ پروانه نمایندگی بیمه باید واجد شرایط ذیل باشد:
1- تشکیل و ثبت در قالب شرکت های سهامی خاص یا شرکت تعاونی متعارف
2- تهیه اساسنامه طبق نمونه ابلاغی بیمه مرکزی جمهوری اسلامی ایران
3- موضوع فعالیت نماینده حقوقی به طورانحصاری نمایندگی بیمه باشد.
4- تعداد اعضای هیات مدیره حداقل 3 نفر باشد.
5- داشتن حداقل یک میلیارد ریال سرمایه اولیه
6- ارائه گواهی نامه بانک حاکی از تادیه نقدی سرمایه ، حداقل به مقدار 50 درصد کل سرمایه نماینده حقوقی
7- ارائه صورت کامل اسامی سهامداران ، مدیران و میزان سهام هر یک از آن ها
8- ارائه گواهی عدم سوء پیشینه کیفری مطابق بند ث ماده 5 آیین نامه 75
9- مدیر عامل و حداقل یک عضو بیمه ای هیات مدیره باید واجد شرایط مندرج در ماده 5 این آیین نامه باشد.
10- ارائه صورت جلسات مجمع عمومی موسس و هیات مدیره
11- ارائه اظهارنامه ثبت نمایندگی حقوقی و تادیه به نام آن
تبصره 1- سهامداران نمایندگی حقوقی باید صرفاَ اشخاص حقیقی باشند و مکلفند مبلغ تعهدی سرمایه خود را حداکثر ظرف مدت 2 سال تادیه نمایند.
تبصره 2- مشارکت اشخاص حقوقی در سهام نمایندگی حقوقی بیمه ، پس از تایید بیمه مرکزی جمهوری اسلامی ایران و موسسات وابسته به آن ها ( اعم از رسمی ، پیمانی ، قراردادی و ساعتی ) ، کارگزاران ( دلالان رسمی ) بیمه ، نمایندگان بیمه و ارزیابان خسارت بیمه ای و کارکنان هر یک از آن ها نمی توانند در نمایندگی حقوقی بیمه سمت و یا سهم داشته باشند.
تبصره 3- میر عامل، اعضای هیات مدیره و کارکنان شاغل شرکت های بیمه و بیمه مرکزی جمهوری اسلامی ایران و موسسات وابسته به آن ها ( اعم از رسمی، پیمانی ، قراردادی و ساعتی ) ، کارگزاران ( دلالان رسمی ) بیمه، نمایندگان بیمه و ارزیابان خسارت بیمه ای و کارکنان هر یک از آن ها نمی توانند در نمایندگی حقوقی بیمه سمت و یا سهم داشته باشند.
ب) شخص حقیقی
شخص حقیقی متقاضی اخذ پروانه نمایندگی بیمه باید واجد شرایط ذیل باشد:
1-  تابعیت دولت جمهوری اسلامی ایران
2- اعتقاد به اسلام با یکی دیگر از ادیان رسمی کشور
3- عدم اعتیاد به مواد مخدر
4- عدم حجر
5- نداشتن سوء پیشینه کیفری و همچنین نداشتن سابقه محکومیت به جرایم نامبرده در ماده 64 قانون تاسیس بیمه مرکزی ایران و بیمه گری
6- داشتن گواهی پایان خدمت وظیفه عمومی یا معافیت دائم ( برای آقایان)
7- داشتن حداقل مدرک کارشناسی در رشته بیمه ( و یا سایر رشته ها با گرایش بیمه ) بدون نیاز به داشتن سابقه کار بیمه ای ، یا حداقل مدرک کارشناسی در رشته های مرتبط ( شامل اقتصاد ، امور مالی ، حسابداری ،آمار ، مدیریت و حقوق ) با یک سال سابقه کار بیمه ای فنی و تخصصی یا حداقل مدرک کارشناسی در سایر رشته ها با دو سال سابقه کار بیمه ای فنی و تخصصی ، یا حداقل مدرک دیپلم با سه سال سابقه کار بیمه ای فنی و تخصصی
تبصره 1- متقاضیان فاقد سابقه کار ، باید دوره آموزشی مربوط را حداقل به مدت 120 ساعت طبق دستورالعمل ابلاغی بیمه مرکزی جمهوری اسلامی ایران در شرکت بیمه و با موسسات آموزشی مورد تایید بیمه مرکزی ج.ا.ایران گذرانده و گواهی نامه قبولی را ارایه نمایند.
تبصره 2- اعطای پروانه نمایندگی به متقاضیان دارای مدرک تحصیلی دیپلم و یا فوق دیپلم منوط به موافقت کتبی مدیر عامل شرکت بیمه ذیربط خواهد بود.
8- موفقیت در آزمون نمایندگی بیمه مرکزی جمهوری اسلامی ایران
تبصره- بیمه مرکزی می تواند برگزاری آزمون نمایندگی بیمه را به شرکت های بیمه یا موسسات آموزشی ذیصلاح یا پژوهشکده بیمه تفویض نماید.
9- گذراندن دوره کارآموزی به مدت 15 روز اداری در شرکت بیمه مربوطه برای کلیه متقاضیان نمایندگی بیمه.

مدارک مورد نیاز جهت اخذ پذیرش نمایندگی بیمه
1- تکمیل فرم تقاضای نمایندگی
2- تصویر شناسنامه و کارت ملی
3- اصل گواهی سابقه کار بیمه ای
4- تصویر آخرین مدرک تحصیلی
5- چهار قطعه عکس سه در چهار
6- کپی کارت پایان خدمت یا معافیت ویژه آقایان


  • آخرین ویرایش:-
نظرات()   
   
سه شنبه 14 آبان 1398  12:01 ب.ظ
توسط: zohre zohreh


 
گاهی شرکت به علت توسعه فعالیت های خود، نیاز به افزایش امکانات مالی دارد، برای این منظور گاهی از اشخاص ثالث وام می گیرد، و بر بدهی های خود می افزاید. گاهی از امکانات صاحبان سهام ، مثل اندوخته های شرکت ، سود تقسیم نشده ، مبالغ حاصل از اضافه ارزش سهام جدید که متعلق حق شرکاست، استفاده می کند. فرض اول تصمیم شرکت به افزایش سرمایه از طریق مراجعه به عموم است ( برون گروهی ) و فرض دوم تصمیم شرکت به استفاده از امکانات مالی شرکای شرکت برای افزایش سرمایه است. ( درون گروهی ) .
تغییر در سرمایه شرکت در صلاحیت مجمع عمومی فوق العاده است. مجمع عمومی فوق العاده می تواند به هیات مدیره اجازه دهد، ظرف مدت معینی که از پنج سال تجاوز نکند، سرمایه شرکت را تا میزان معینی به یکی از طرقی که در قانون معین شده است، افزایش دهد. در ذیل به بررسی این طرق می پردازیم. لازم به توضیح است شما عزیزان در صورت نیاز به هرگونه مشاوره در این باره می توانید با همکاران متعهد ما در ثبت شرکت نیک تماس حاصل فرمایید.

نخست : افزایش سرمایه با مراجعه به عموم ( صدور سهام جدید )
منظور از عموم اعم است از خود شرکا، طلبکاران و اشخاص ثالث که سهامدار جدید شرکت می شوند. در شرکت سهامی عام ، افزایش سرمایه فقط به صورت نقدی امکان پذیر است. افزایش سرمایه مشروط بر این است که تمام سرمایه قبلی شرکت تادیه شده باشد والا افزایش سرمایه ممکن نخواهد بود. در افزایش سرمایه به این طریق ابتدا باید پذیره نویسی سهام جدید به موجب ورقه تعهد خرید سهام که شامل نکات ذیل است به عمل آید :
نام و موضوع شرکت ، مرکز اصلی و شماره ثبت شرکت ، سرمایه شرکت قبل از افزایش، مبلغی که سرمایه افزایش یافته است ، شماره و تاریخ اجازه انتشار اعلامیه پذیره نویسی سهام جدید و مرجع صدور آن ، تعداد و نوع سهامی که مورد تعهد قرار می گیرد و مبلغ اسمی آن ، نام بانک و شماره حسابی که بهاء سهام در آن بانک پرداخت می شود ، هویت و نشانی کامل هر یک از پذیره نویسان ، پس از تعیین مدت پذیره نویسی و یا تمدید مهلت و انقضا آن ، هیات مدیره باید حداکثر تا یک ماه به تعهدات پذیره نویسان رسیدگی و تعداد سهام هر یک از آن ها را تعیین و اعلام نماید. مراتب را جهت ثبت آگهی به مرجع ثبت شرکت ها اطلاع دهد.

دوم : افزایش سرمایه با استفاده از امکانات مالی شرکای شرکت ( بدون مراجعه به عموم )
افزایش سرمایه در این روش یا از طریق بالا بردن مبلغ اسمی سهام موجود است و یا از طریق انتقال بعضی از طلب های شرکا به سرمایه شرکت صورت می پذیرد. در روش اول اگر بر فرض شرکتی دارای دو هزار سهم هزار ریالی باشد، و بخواهد سرمایه اش را دو برابر کند، مجمع عمومی فوق العاده ضمن تصویب این روش، مقرر می کند که از این پس مبلغ اسمی هر سهم دو هزار ریال خواهد بود و از صاحبان سرمایه می خواهد به نسبت سهام خود مبلغ اضافی را پرداخت کنند. اما در روش دوم با تصویب مجمع عمومی فوق العاده شرکت به عوض مطالبات شرکا ( سود تقسیم نشده، اندوخته و یا عواید حاصل از اضافه ارزش سهام جدید ) به آنان سهم جدید می دهد.

اظهارنامه ثبت افزایش سرمایه شرکت سهامی خاص
1-نام شرکت……………………………………….
2-مجمع عمومی فوق العاده مورخ………………..و هیات مدیره مورخ……………….
3-مبلغ سرمایه قبل از افزایش:…………………………………………………………
3-مبلغ سرمایه پس از افزایش و تعیین مقدار نقد و غیر نقد آن به تفکیک:
……………………………………………………………………………………….
4-تعداد سهام با نام – بی نام و مبلغ اسمی سهام و در صورتیکه ممتاز مورد نظر می باشد ذکر خصوصیات امتیازات:
………………………………………………………………………………………………………………………
5-نام و نام خانوادگی سهامداران                  تعداد سهام                   نوع سهام هر یک پس از افزایش سرمایه:
5.1………………………………………………………………………………………………………………..
5.2………………………………………………………………………………………………………………..
5.3………………………………………………………………………………………………………………..
5.4………………………………………………………………………………………………………………..
5.5……………………………………………………………………………………………………………….
5.6……………………………………………………………………………………………………………….
5.7……………………………………………………………………………………………………………….
5.8……………………………………………………………………………………………………………….
5.9……………………………………………………………………………………………………………….
5.10……………………………………………………………………………………………………………..
6-نام و نام خانوادگی کلیه اعضای هیات مدیره                                 امضاء:

مدارک ثبت افزایش سرمایه شرکت های سهامی خاص ( از طریق صدور سهام جدید)
جهت ثبت افزایش سرمایه شرکت های سهامی خاص (از طریق صدور سهام جدید) می بایست اظهارنامه به امضای کلیه اعضاء هیئت مدیره رسیده و به انضمام مدارک مشروحه زیر به مرجع ثبت شرکت ها تقدیم گردد:
1. صورتجلسه مجمع عمومی فوق العاده که افزایش سرمایه را تصویب نموده یا اجازه آن را به هیات مدیره داده و در صورت اخیر صورتجلسه هیات مدیره که افزایش سرمایه را مورد تصویب قرار داده است.
2. یک نسخه از روزنامه که آگهی مربوط به افزایش سرمایه (آگهی موضوع ماده 169 ل.ا.ق.ت) در آن انتشار یافته است.
3. اظهارنامه مشعر بر فروش کلیه سهام جدید در صورتیکه سهام جدید امتیازاتی داشته باشد،شرح امتیازات و موجبات آن باید در اظهارنامه قید شود.
4. در صورتیکه قسمتی از افزایش سرمایه به صورت غیر نقدی باشد،سرمایه غیر نقدی توسط کارشناس رسمی دادگستری تقویم و با صورتجلسه مجمع عمومی فوق العاده که با حضور صاحبان سهام شرکت و پذیره نویسان سهام جدید تشکیل و اتخاذ تصمیم شده است تحویل می گردد.
در این خصوص رعایت مقررات مواد 77 لغایت 81 ل.ا.ق.ت الزامی است (ماده 183 ل.ا.ق.ت) در صورتیکه صاحبان آورده غیر نقد برای خود مزایای خاصی مطالبه کرده باشند از حق رای هنگام رسیدگی مجمع عمومی فوق العاده محروم خواهند بود و نیز از حیث حد نصاب جزء سرمایه شرکت محسوب نخواهند شد.مجمع مزبور نمی تواند آورده غیر نقدی را بیش از آنچه که کارشناس رسمی دادگستری ارزیابی کرده است قبول نماید.


  • آخرین ویرایش:سه شنبه 14 آبان 1398
نظرات()   
   
دوشنبه 13 آبان 1398  11:51 ق.ظ
توسط: zohre zohreh


 
برای ثبت شرکت کامپیوتری باید ابتدا موضوع و حوزه فعالیت آن را مشخص نمود تا بتوان مجوز لازم را از ارگان های مربوطه مانند وزارت ارشاد، سازمان فن آوری اطلاعات و ارتباطات و.. کسب نمود. شرکت مورد درخواست باید در یکی از حوزه های نرم افزار، امنیت شبکه، شبکه، مشاوره فن آوری اطلاعات، ارائه خدمات میزبانی، طراحی وبسایت و خدمات چند رسانه ای و فروشگاه اینترنتی فعالیت داشته باشد.

شرایط اخذ مجوز برای شرکت کامپیوتری
مطابق تصمیمات متخذه ثبت شرکت کامپیوتری از تاریخ 26/5/76 به بعد نیاز به اخذ مجوز از دبیرخانه شورای عالی انفورماتیک را نداشته و متقاضیان می توانند بدون کسب مجوز نسبت به ثبت شرکت اقدام کرده و بعد از اینکه صلاحیت آنها احراز شد وشرکت  طبقه بندی شد به دبیرخانه مراجعه و طبق ضوابط اقدام کند.
مزایای این امر عبارت است از :
– تسهیل کار مراجعین
– سیاست های اداره کل ثبت شرکتها جهت حذف محدودیت ها و موانع در مراحل ثبت شرکت ها.

مدارک لازم جهت ثبت شرکت رایانه ای
1.  کپی مدارک شناسایی مدیر عامل.
2.  کپی مدارک تحصیلی مدیر عامل.
3. کپی اساسنامه شرکت و آخرین اظهارنامه مالیاتی.
4. کپی روزنامه رسمی آگهی تأسیس شرکت.
5. آگهی آخرین تغییرات شرکت.
6.  کپی لیست بیمه در صورت تازگی تأسیس شرکت.
تقاضای ثبت شرکت و مدارک ارسالی به وسیله نظام صنفی رایانه ای استان به مدت حداکثر پانزده روز انجام می گیرد.

سازمان نظام صنفی رایانه ای کشور
تمام شرکتهایی که به منظور فعالیت های نظارت، طراحی، نصب و راه اندازی، پشتیبانی و آموزش سیستمهای  نرم افزار، سخت افزار، شبکه های اطلاع رسانی و.. تشکیل می شوند باید بعد از ثبت شرکت خود مطابق قانون تجارت و قبل از شروع فعالیت به نظام صنفی استان خود مراجعه مجوز فعالیت را دریافت کنند.

شرایط عضویت در نظام صنفی رایانه ای
1. موضوع  فعالیت آنها طبق اساسنامه شرکت یکی از فعالیتهای رایانه ای در بند 1 باشد.
2. مدیر عامل باید حداقل مدرک کارشناسی داشته باشد.
3. در استان مورد درخواست ثبت شده باشد
4. مرکز اصلی شرکت در استان مورد درخواست باشد.
شرکتهایی می توانند بعد از ثبت از طریق شورا احراز صلاحیت و طبقه بندی شوند که موضوع فعالیتشان منحصرا در زمینه انفورماتیک باشد. اصولاَ برای اخذ گرید و یا اخذ رتبه انفورماتیک مدارک تحصیلی مدیر عامل و کارشناسان مورد بررسی قرار می گیرد. مدیرعامل می بایست در یکی از رشته های علوم کامپیوتر و مهندسی کامپیوتر (سخت افزار و نرم افزار و کلیه گرایش ها)، مهندسی فناوری اطلاعات، مهندسی برق، مهندسی مکانیک، مهندسی عمران، مهندسی شیمی، مهندسی صنایع، ریاضی، فیزیک و آمار دارای حداقل مدرک کارشناسی معتبر از سوی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری و یا وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی باشد و به طور تمام وقت در شرکت حضور داشته باشد. ملاک تمام وقت بودن ارائه فهرست بیمه شرکت است. در صورتی که مدیر عامل مدرک دیپلم یا فوق دیپلم داشته باشد با ارائه سابقه کار تخصصی در زمینه انفورماتیک و عضویت در هیئت مدیره یا مدیرعاملی شرکت های دارای گواهی رتبه بندی انفورماتیک (دیپلم: 10 سال- فوق دیپلم کامپیوتر: 4 سال- فوق دیپلم در رشته های مرتبط: 6 سال-فوق دیپلم در سایر رشته ها: 8 سال) می تواند نسبت به اخذ رتبه اقدام نماید. همچنین ، شرکت مذکور می بایست حداقل دارای دو کارشناس تمام وقت (با ارائه سه فهرست بیمه متوالی) با حداقل مدرک کارشناسی در رشته های مذکور باشد.


  • آخرین ویرایش:-
نظرات()   
   
دوشنبه 13 آبان 1398  11:49 ق.ظ
توسط: zohre zohreh


 
برای ثبت شرکت کامپیوتری باید ابتدا موضوع و حوزه فعالیت آن را مشخص نمود تا بتوان مجوز لازم را از ارگان های مربوطه مانند وزارت ارشاد، سازمان فن آوری اطلاعات و ارتباطات و.. کسب نمود. شرکت مورد درخواست باید در یکی از حوزه های نرم افزار، امنیت شبکه، شبکه، مشاوره فن آوری اطلاعات، ارائه خدمات میزبانی، طراحی وبسایت و خدمات چند رسانه ای و فروشگاه اینترنتی فعالیت داشته باشد.

شرایط اخذ مجوز برای شرکت کامپیوتری
مطابق تصمیمات متخذه ثبت شرکت کامپیوتری از تاریخ 26/5/76 به بعد نیاز به اخذ مجوز از دبیرخانه شورای عالی انفورماتیک را نداشته و متقاضیان می توانند بدون کسب مجوز نسبت به ثبت شرکت اقدام کرده و بعد از اینکه صلاحیت آنها احراز شد وشرکت  طبقه بندی شد به دبیرخانه مراجعه و طبق ضوابط اقدام کند.
مزایای این امر عبارت است از :
– تسهیل کار مراجعین
– سیاست های اداره کل ثبت شرکتها جهت حذف محدودیت ها و موانع در مراحل ثبت شرکت ها.

مدارک لازم جهت ثبت شرکت رایانه ای
1.  کپی مدارک شناسایی مدیر عامل.
2.  کپی مدارک تحصیلی مدیر عامل.
3. کپی اساسنامه شرکت و آخرین اظهارنامه مالیاتی.
4. کپی روزنامه رسمی آگهی تأسیس شرکت.
5. آگهی آخرین تغییرات شرکت.
6.  کپی لیست بیمه در صورت تازگی تأسیس شرکت.
تقاضای ثبت شرکت و مدارک ارسالی به وسیله نظام صنفی رایانه ای استان به مدت حداکثر پانزده روز انجام می گیرد.

سازمان نظام صنفی رایانه ای کشور
تمام شرکتهایی که به منظور فعالیت های نظارت، طراحی، نصب و راه اندازی، پشتیبانی و آموزش سیستمهای  نرم افزار، سخت افزار، شبکه های اطلاع رسانی و.. تشکیل می شوند باید بعد از ثبت شرکت خود مطابق قانون تجارت و قبل از شروع فعالیت به نظام صنفی استان خود مراجعه مجوز فعالیت را دریافت کنند.

شرایط عضویت در نظام صنفی رایانه ای
1. موضوع  فعالیت آنها طبق اساسنامه شرکت یکی از فعالیتهای رایانه ای در بند 1 باشد.
2. مدیر عامل باید حداقل مدرک کارشناسی داشته باشد.
3. در استان مورد درخواست ثبت شده باشد
4. مرکز اصلی شرکت در استان مورد درخواست باشد.
شرکتهایی می توانند بعد از ثبت از طریق شورا احراز صلاحیت و طبقه بندی شوند که موضوع فعالیتشان منحصرا در زمینه انفورماتیک باشد. اصولاَ برای اخذ گرید و یا اخذ رتبه انفورماتیک مدارک تحصیلی مدیر عامل و کارشناسان مورد بررسی قرار می گیرد. مدیرعامل می بایست در یکی از رشته های علوم کامپیوتر و مهندسی کامپیوتر (سخت افزار و نرم افزار و کلیه گرایش ها)، مهندسی فناوری اطلاعات، مهندسی برق، مهندسی مکانیک، مهندسی عمران، مهندسی شیمی، مهندسی صنایع، ریاضی، فیزیک و آمار دارای حداقل مدرک کارشناسی معتبر از سوی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری و یا وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی باشد و به طور تمام وقت در شرکت حضور داشته باشد. ملاک تمام وقت بودن ارائه فهرست بیمه شرکت است. در صورتی که مدیر عامل مدرک دیپلم یا فوق دیپلم داشته باشد با ارائه سابقه کار تخصصی در زمینه انفورماتیک و عضویت در هیئت مدیره یا مدیرعاملی شرکت های دارای گواهی رتبه بندی انفورماتیک (دیپلم: 10 سال- فوق دیپلم کامپیوتر: 4 سال- فوق دیپلم در رشته های مرتبط: 6 سال-فوق دیپلم در سایر رشته ها: 8 سال) می تواند نسبت به اخذ رتبه اقدام نماید. همچنین ، شرکت مذکور می بایست حداقل دارای دو کارشناس تمام وقت (با ارائه سه فهرست بیمه متوالی) با حداقل مدرک کارشناسی در رشته های مذکور باشد.


  • آخرین ویرایش:-
نظرات()   
   
دوشنبه 13 آبان 1398  11:36 ق.ظ
توسط: zohre zohreh


 
حمل و نقل در امر تجارت نقش مهمی دارد و طبیعی است بدون آن تجارت ممکن نیست. حمل و نقل از راه خشکی و دریا از زمان قدیم معمول بوده و با گذشت زمان تکامل یافته تا به پایه امروز رسیده است.
امروزه موضوع حمل و نقل از مسائل بسیار مهم می باشد؛ زیرا برای تجارت کالا یگانه وسیله ارسال و دریافت است و در امر سیاحت نیز نقش عمده دارد. به همین دلیل شرکت های بزرگ هواپیمایی، اتوبوسرانی، ترموا و غیره تشکیل شده که مخصوصاَ دخالت زیادی در زندگی روزمره انسان دارند و قاعدتاَ باید تحت نظم معینی درآیند.
انواع حمل و نقل را می توان به حمل و نقل دریایی، هوایی و جاده ای تقسیم نمود. محموله های فوری، فاسد شدنی، سبک و قیمتی و نسبتاً کوچک بیشتر در بخش حمل و نقل هوایی جا به جا می شوند. بنابراین، شرکت ها حمل و نقل هوایی نقش بسزایی در حمل و نقل هوایی دارند. به موجب ماده 1 دستورالعمل اجرایی و ضوابط تأسیس شرکت ها و یا مؤسسات حمل و نقل هوایی، شرکت یا موسسه حمل و نقل هوایی هر شخص حقیقی یا حقوقی است که بر طبق ماده 17 قانون هواپیمایی کشوری پس از تایید شورایعالی کشوری از جهت انطباق با مصالح کشور، با دارا بودن شرایط ذیل به تصدی حمل و نقل هوایی، بار و مسافر طبق قوانین و مقررات هواپیمایی کشوری مبادرت ورزد.
شرایط داوطلبان پروانه تصدی حمل و نقل هوایی در مورد اشخاص حقیقی و یا موسسین حقوقی به شرح ذیل می باشد:
الف. تدین به دین اسلام یا یکی از ادیان شناخته شده در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران
ب. نداشتن محکومیت جزایی موثر که مانع از برخورداری از حقوق اجتماعی باشد.
ج. در اختیار داشتن سرمایه، امکانات و تجهیزات کافی به تشخیص شورایعالی هواپیمایی کشوری که سرمایه نقدی آن نباید کمتر از دو میلیارد ریال تامین و پرداخت شده باشد.
د. تعهد پذیرش مقررات هواپیمایی کشوری
وفق ماده 7 آیین نامه نامبرده، مدیر عامل شرکت یا مدیر اجرایی موسسه، علاوه بر شرایط فوق می بایست دارای شرایط ذیل باشد.
1. داشتن تابعیت ایران
2. حداقل سن برای ثبت این نوع شرکت،  25 سال سن می باشد.
3. داشتن کارت پایان خدمت وظیفه یا معافیت دائم ( برای مردان )
4. داشتن تاییدیه صلاحیت ( امنیتی – سیاسی )
5. آشنایی به یکی از زبان های مورد عمل ایکائو ( ترجیحاً انگلیسی)
6. داشتن حداقل 5 سال سابقه کار در امور تخصصی (فنی – عملیاتی – بازرگانی) هواپیمایی.
چنانچه متقاضی شرایط لازم را از دست بدهد با توجه به ضوابط دستورالعمل نامبرده مراتب لغو پروانه از طریق سازمان هواپیمایی کشوری به وی ابلاغ خواهد شد.

مدارک مورد نیاز جهت ثبت شرکت حمل و نقل هوایی :
1. تحویل سه نسخه فرم درخواست ثبت شرکت حمل و نقل هوایی
2. ارائه دو نسخه اساسنامه مورد تصویب شرکت حمل و نقل هوایی
3. اصل و کپی آخرین مدرک تحصیلی متقاضی
4. اصل و کپی کارت پایان خدمت یا معافیت دائم
5. ارائه چهار قطعه عکس سه در چهار و پنج قطعه عکس شش در چهار
6. ارائه کپی برابر اصل مدرک ایثارگری در صورت داشتن
7. کپی گذرنامه متقاضی و همسر از صفحات 2 تا 9 (در صورت دارا بودن، یک سری)
8. دو سری اصل و کپی شناسنامه از تمامی صفحات
9.تحویل صورتجلسه اولین هیات مدیره مبنی بر انتخاب رئیس، نایب رئیس و منشی هیات مدیره شرکت حمل و نقل هوایی
10. پرداخت کلیه سرمایه شرکت طبق اساسنامه شرکت
11. ارائه گواهی عدم سوء پیشینه و گواهی عدم اعتیاد به مواد مخدر

سوالات خود را از ما بپرسید.


  • آخرین ویرایش:-
نظرات()   
   
یکشنبه 12 آبان 1398  11:12 ق.ظ
توسط: zohre zohreh


مطابق قوانین گمرکی کشور، کارت بازرگانی مجوزی است که دارنده ی آن، اعم از شخص حقیقی و حقوقی می تواند با داشتن آن، اقدام به تجارت در عرصه واردات و صادرات کالا کند.در ایران تنها بازرگانانی می توانند در واردات و صادرات فعالیت نمایند که دارای کارت بازرگانی باشند.
کارت بازرگانی به هر 2 صورت حقیقی و حقوقی قابل اخذ می باشد اما مراحل اخذ کارت بازرگانی حقوقی پیچیده تر و سخت تر از حقیقی است. همچنین جهت تمدید کارت بازرگانی حقوقی مفاصا حساب مالیاتی + مفاصا حساب بیمه تامین اجتماعی اخذ می گردد.
از جمله کاربردهای اخذ کارت بازرگانی عبارت است از :
– ثبت سفارش و ترخیص کالا
– واردات از مناطق آزاد
– مبادرت به حق العمل کاری در گمرک
– صادرات کلیه کالاهای مجاز
مدت اعتبار کارت بازرگانی 5 سال از تاریخ صدور می باشد مشروط بر این که همه ساله عضویت دارنده کارت بازرگانی و صنایع و معادن نیز تایید و به وزارت بازرگانی اعلام شود.
شرایط صدور کارت بازرگانی به قرار ذیل است :
الف) اشخاص حقوقی
شرکت ها و اتحادیه ها و سندیکاها و شوراهای صنفی و موسسات تولیدی که در ایران به ثبت رسیده اند و به امور بازرگانی و تجاری خارجی اشتغال دارند با رعایت شرایط ذیل می توانند تقاضای کارت بازرگانی از وزارت بازرگانی در تهران و ادارت کل بازرگانی در شهرستان ها بنمایند.
1- شرکت های متقاضی کارت بازرگانی باید دارای شرایط مندرج در قسمت الف باشند.
تبصره 1- ارائه پروانه کار و اقامت معتبر از مراجع ذیصلاح برای اتباع خارجی.
تبصره 2- تایید صلاحیت مدیران خارجی از طریق سفارتخانه های کشور متبوع
تبصره 3- در صورتی برای مدیران عامل شرکت های خارجی که در ایران به ثبت رسیده اند کارت بازرگانی صادر می شود که متقابلاَ کشور متبوع آنان این حق را برای ایرانیان محفوظ بدارد.
وفق ماده 5 آیین نامه مربوط به صدور کارت بازرگانی، در صورت تشخیص عدم صلاحیت دارنده کارت اعم از حقیقی و حقوقی از تمدید کارت بازرگانی خودداری و در صورت لزوم از ادامه فعالیت آنان نیز جلوگیری خواهد شد.
لازم به توضیح است وفق ماده 6 آیین نامه مذکور، هیچ شخص حقیقی یا حقوقی نمی تواند بیش از  یک کارت بازرگانی داشته باشد و اگر بخواهد از شهرستان دیگری تقاضای کارت نماید قبلاَ باید کارت خود را در محلی که کارت صادر شده است باطل نماید.
تبصره 1- در صورتی که متقاضی در شهرستانی باشد که اداره کل بازرگانی در آن شهرستان نباشد مدارک مورد نیاز را راساَ و یا از طریق فرمانداری به نزدیک ترین محل اداره کل بازرگانی ارسال خواهد نمود.
تبصره 2- شرکت های تولیدی که در شهرستان دارای مدیر شعبه مستقل می باشند مدیر شعبه مستقل می تواند درخواست کارت بازرگانی نماید.
اشخاص ذیل نمی توانند کارت بازرگانی دریافت دارند. ( ماده 7 )
الف – اشخاصی که به علت ارتکاب به جنحه جنایت به موجب حکم قطعی از مراجع قضایی از تمام و یا پاره ای از حقوق اجتماعی محروم گردیده اند.
ب- ورشکستگان به تقصیر و تقلب و همچنین ورشکستگان در حال موقت که امور آن تصفیه نشده باشد.
ج- افرادی که مشهور به فساد اخلاق و سوء استفاده باشند.
ب) اشخاص حقیقی:
1- داشتن حداقل 24 سال تمام
2- داشتن محل کسب
3- داشتن حداقل سه سال سابقه کار در امور بازرگانی یا داشتن مدارک تحصیلی در رشته تجارت با ارائه مدرک مثبته که به گواهی اتاق بازرگانی و صنایع و معادن ایران رسیده باشد.
4- آشنایی به ضوابط و مقررات گمرکی،پولی،مالی و اداری کشور و مقررات تجارت خارجی
5- داشتن صلاحیت مالی،اخلاقی و اجتماعی با تایید یکی از بانک های طرف معامله و ارائه برگ عدم سوء پیشینه
6- دارا بودن سرمایه مناسب با رشته فعالیت و یا داشتن سرمایه و اعتبار بانکی
7- داشتن دفاتر پلمپ شده و ارائه اظهارنامه ثبتی
8- سپردن تعهد در مورد تبعیت از سیاست کلی وزارت بازرگانی و رعایت کامل ضوابطی که در مواقع خاص از طرف دولت و یا وزارت بازرگانی از لحاظ تعیین خط مشی سیاست بازرگانی و ممنوعیت ورود و صدور کالا اعلام گردد.
9- سپردن تعهد مبنی بر استفاده سالم امور تجاری از کارت بازرگانی
10- ارائه رسید تسلیم اظهارنامه مالیاتی سال قبل برای متقاضیان تمدید کارت بازرگانی
تذکر : در صورت تخلف هر یک از شرایط فوق و ارائه اسناد خلاف واقع ، کارت بازرگانی دارنده آن ابطال و مراتب به سازمان های ذیربط اعلام خواهد شد.
شرایط اخذ کارت بازرگانی برای  اشخاص حقیقی غیر ایرانی:
1- داشتن کلیه شرایط مقرر فوق الذکر به استثنای برگ پایان خدمت نظام وظیفه یا برگ معافیت
2- داشتن پروانه کار و اقامت معتبر
3- عمل متقابل کشور متبوع آن ها در مورد ایرانیان مقیم آن کشور(در موارد خاص که صدور کارت بازرگانی بدون توجه به عمل متقابل کشور متبوع متقاضی به تشخیص وزارت بازرگانی ضرورت داشته باشد،وزارت مذکور می تواند مجاز بودن صدور کارت بازرگانی برای این قبیل متقاضیان را بدون رعایت شرط عمل متقابل به اتاق بازرگانی و صنایع و معادن ایران اعلام نماید).
نکته : در اجرای تبصره 1 جزء 11-1-2 بند 2 ماده 11 آیین نامه اجرایی قانون مقررات صادرات و واردات و در راستای ارتقاء سطح علمی متقاضیان دریافت کارت بازرگانی جدید، حضور در دوره های آموزشی برای تمامی متقاضیانی که برای اولین بار اقدام به دریافت کارت بازرگانی می نمایند به شرح ذیل الزامی می باشد.
مدرک تحصیلی :
الف ) متقاضیان اخذ کارت بازرگانی دارای مدرک دانشگاهی مرتبط
متقاضیان فارغ التحصیل از دانشگاه در مقاطع کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکترا در رشته های اقتصاد ، مدیریت و بازرگانی و رشته های همانند به تشخیص اتاق می بایست در نشست توجیهی کارت بازرگانی به مدت 2 تا 3 ساعت شرکت نمایند.
ب) متقاضیان اخذ کارت بازرگانی دارای مدرک دانشگاهی غیر مرتبط
متقاضیان فارغ التحصیل از دانشگاه در مقاطع کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکترا در رشته های غیرمرتبط با رشته های فوق می باشند، می بایست علاوه بر حضور در نشست توجیهی، در دوره های آموزشی تخصصی به مدت 8 ساعت شرکت نمایند.
ج) متقاضیان اخذ کارت بازرگانی دارای مدرک تحصیلی دیپلم و یا فوق دیپلم
متقاضیانی که دارای مدرک تحصیلی دیپلم متوسطه از آموزش و پرورش و یا فوق دیپلم از دانشگاه می باشند می بایست در نشست توجیهی، در دوره های آموزشی تخصصی به مدت 12 ساعت نیز شرکت نمایند.


  • آخرین ویرایش:-
نظرات()   
   


 
شرکت نسبی یکی دیگر از انواع شرکت های تجاری است که با اتکا بر شخصیت و اعتبار شرکا تشکیل شده ، فعالیت می کند. ماده 183 قانون تجارت در تعریف شرکت نسبی چنین مقرر می دارد : «شرکت نسبی شرکتی است که برای امور تجارتی در تحت اسم مخصوص بین دو یا چند نفر تشکیل و مسئولیت هر یک از شرکا به نسبت سرمایه ای است که در شرکت گذاشته است» لذا در این نوع شرکت مسئولیت شرکا به نسبت سرمایه شان می باشد و در واقع، نام این نوع شرکت از سطح مسئولیت شرکای آن اقتباس شده است.
شرکت نسبی مانند شرکت تضامنی است با این تفاوت که در شرکت تضامنی شرکا در مقابل طلبکاران متضامناَ مسئول پرداخت قروض شرکت هستند ولی در شرکت نسبی به شرح ماده ی 186، اگر دارائی شرکت نسبی برای تادیه ی تمام قروض شرکت کافی نباشد هر یک از شرکا به نسبت سرمایه ای که در شرکت داشته مسئول تادیه ی قروض شرکت است . به عنوان مثال اگر قروض شرکت تضامنی 12.000.000 ریال باشد ، هر یک از شرکا به تنهایی و متضامناَ مسئول پرداخت تمام مبلغ فوق می باشند ، اما در شرکت نسبی ، نسبت سرمایه به قروض شرکت سنجیده شده و مسئولیت شریک نسبی را معلوم می کنند. در مثال فوق اگر شریکی یک سوم سرمایه شرکت را داشته باشد ، بایستی یک سوم از مبلغ 12.000.000 ریال ( یعنی 4.000.000 ریال ) را پرداخت نماید.

خصوصیات شرکت نسبی
نظر به تعریف ارائه شده در ماده 183 قانون تجارت ، خصوصیات شرکت نسبی به قرار ذیل می باشد :
1. شرکت نسبی یک شرکت بازرگانی و برای امور تجاری تشکیل می شود.
2. نام شرکت نسبی تحت اسم مخصوص تشکیل می شود. به موجب ماده 184 قانون تجارت : ” در اسم شرکت نسبی باید عبارت ( شرکت نسبی ) و لااقل اسم یک نفر از شرکا ذکر شود. در صورتی که اسم شرکت مشتمل بر اسامی تمام شرکا نباشد، باید بعد از اسم شریک یا شرکایی که ذکر شده، عبارتی از قبیل ( و شرکا ) یا ( برادران ) ذکر شود”.
قید عبارت “شرکت نسبی” به اشخاص ثالث امکان می دهد که بدانند شرکای شرکت به نسبت سرمایه ی خود در پرداخت قروض شرکت مسئولند. بنابراین، کسانی که یک شرکت نسبی را تشکیل می دهند باید در اسم آن حتماَ عبارت”شرکت نسبی” را قید کنند والا طلبکاران شرکت حق دارند شرکا را شریک تضامنی تلقی کنند. مانند : شرکت نسبی احمد و حسن و حسین یا شرکت نسبی احمد و شرکا و یا شرکت نسبی حسن و برادران یا حسین و پسران و نظایر این ها.

3. حداقل تعداد شرکا برای تشکیل شرکت نسبی دو نفر می باشد.
4. مسئولیت هر یک از شرکا برای تادیه قروض و تعهدات شرکت به نسبت سرمایه ای است که در شرکت گذاشته اند.
5. سرمایه شرکت نسبی به سهام یا قطعات سهام تقسیم نمی شود بلکه در حصه هر یک از شرکا از کل سرمایه هر مقدار باشد، به نسبت آن مسئول تادیه قروض شرکت خواهد بود.
سایر موارد در شرکت های نسبی نظیر : مرجع تصمیم گیرنده بنیادی، اداره و مدیریت شرکت ، نظارت و بازرسی در جریان امور شرکت ، تغییر اساسنامه ، تقسیم سود و زیان و انحلال شرکت ، همانند شرکت تضامنی است.

تشکیل شرکت نسبی
شرکت نسبی وقتی تشکیل می شود که تمام سرمایه نقدی تادیه و سهم الشرکه غیر نقدی، تقویم و تسلیم شده باشد. منافع شرکت به نسبت سهم الشرکه که بین شرکا تقسیم می شود ، مگر آنکه شرکتنامه ترتیب دیگری مقرر کرده باشد. همچنین حق رای شرکا به نسبت سرمایه آن هاست ، مگر اینکه شرکتنامه ترتیب دیگری را معین کند. در شرکت نسبی هیچ یک از شرکا جز با رضایت همه آن ها نمی تواند سهم خود را به دیگری منتقل کند. مدیریت شرکت بر عهده مدیرانی است که شرکا از بین خود یا از خارج انتخاب می کنند و مسئولیت آن ها در برابر شرکا مانند مسئولیت مدیران شرکت تضامنی، همان مسئولیتی است که وکیل در برابر موکل دارد.


  • آخرین ویرایش:شنبه 11 آبان 1398
نظرات()   
   
چهارشنبه 8 آبان 1398  11:01 ق.ظ
توسط: zohre zohreh

 
شرکت های تضامنی ، به چه شرکت هایی گفته می شوند ؟
شرکت تضامنی در ماده 116 ق. ت اینگونه تعریف شده است : شرکتی است که در تحت اسم مخصوص برای امور تجاری بین دو یا چند تفر با مسئولیت تضامنی تشکیل می شود. اگر دارایی شرکت برای تادیه تمام قروض کافی نباشد هر یک از شرکا مسئول پرداخت تمام قروض شرکت است. هر قراری که بین شرکا برخلاف این ترتیب داده شده باشد در مقابل اشخاص ثالث کان لم یکن خواهد بود.
شریک های شرکت تضامنی مسئولیت تضامنی دارند و کلیه بستانکاران مطالبات خود را از شرکت مطالبه می نمایند. حال چنانچه دارایی شرکت تکافوی ادای دیون بستانکاران را نکند ، اشخاص اخیر حق دارند به شرکای شرکت تضامنی جهت وصول مابقی مطالبات خود منفرداَ و یا مجتمعاَ مراجعه نمایند. هیچیک از شرکا نمی توانند با استناد به اینکه میزان قروض شرکت از میزان سهم او در شرکت تجاوز می نماید از تادیه قروض شرکت امتناع ورزد. فقط در روابط بین شرکا مسئولیت هر یک از آن ها در تادیه قروض شرکت به نسبت سرمایه ای خواهد بود که در شرکت گذاشته اند. آن هم در صورتی که در شرکت نامه به ترتیب دیگری اتخاذ نشده باشد. ( مستفاد از ماده 116 ق. ت )
نام شرکت تضامنی معمولاَ معرف اعتبار شرکت است. مطابق ماده 117 ق. ت در اسم شرکت تضامنی باید عبارت ” شرکت تضامنی ” و لااقل اسم یکی از شرکا ذکر گردد، در صورتی که اسم شرکت مشتمل بر اسامی تمام شرکا نباشد باید بعد از اسم شریک یا شرکایی که ذکر شده است ، عبارتی از قبیل ” و شرکا ” یا ” و برادران ” قید گردد. از این ماده برداشت می شود که شرکت باید دارای اسم مخصوص باشد.

مدارک لازم برای ثبت شرکت های تضامنی به قرار ذیل است :
1. دو نسخه شرکتنامه تکمیل شده
2. دو نسخه تقاضانامه تکمیل شده
3. دو نسخه اساسنامه تکمیل شده
4. تکمیل فرم تعیین نام به ترتیب اولویت نام های پیشنهادی و همچنین فیش واریزی
5. اصل مجوز فعالیت از مراجع ذیربط در مواردی که ثبت موضوع نیاز به مجوز داشته باشد.
6. تصویر برابر با اصل مدارک احراز هویت کلیه شرکاء ، مدیران و هیات نظار ( در مواردی که تعداد شرکاء بیش از 12 نفر باشند).
7. اصل گواهی عدم سوء پیشینه جهت اعضاء هیات مدیره ، مدیر عامل
8. دو نسخه صورتجلسه مجمع عمومی موسسین
9. دو نسخه صورتجلسه هیات مدیره
10. اصل وکالتنامه وکیل دادگستری در صورتی که ثبت شرکت توسط وکیل صورت پذیرد.

سرمایه شرکت
برخلاف شرکت های سهامی قانون گذار حداقلی برای سرمایه شرکت تضامنی پیش بینی نکرده است ، بنابراین میزان سرمایه آن هر مقداری می تواند باشد و تماماَ به تصمیم شرکا واگذار شده است.

تعداد شرکا
در شرکت تضامنی ، حداقل شرکا 2 نفر و حداقل هیات مدیره یا مدیران یک نفر یا بیشتر می باشد. همان طور که گفته شد، در شرکت تضامنی مسئولیت هر شریک نامحدود است و هر یک مسئولیت کامل دارند.


  • آخرین ویرایش:-
نظرات()   
   
چهارشنبه 8 آبان 1398  11:00 ق.ظ
توسط: zohre zohreh


 
به موجب ماده 116 قانون تجارت :  شرکت تضامنی، شرکتی است که در تحت اسم مخصوص برای امور تجاری بین دو یا چند نفر با مسئولیت تضامنی تشکیل می شود . اگر دارایی شرکت برای تادیه تمام قروض شرکت کافی نباشد، هر یک از شرکا مسئول پرداخت تمام قروض شرکت است.
هر قراری که بین شرکا برخلاف این ترتیب داده شده باشد، در مقابل اشخاص ثالث، کان لم یکن خواهد بود. به طور خلاصه در شرکت تضامنی سه اصل ذیل باید رعایت شود :
شرکت تضامنی وقتی می تواند تشکیل شود که شرکا اهلیت و رضایت داشته باشند ، موضوع شرکت – که البته باید تجاری باشد – معین باشد و مخالف قانون نباشد. به موجب ماده 116 ق. ت ، موضوع شرکت می تواند منحصر باشد به یک عمل تجاری یا اعمال تجاری مختلف. در نهایت باید توجه داشت که چون مدیران شرکت تضامنی وکیل تلقی می شوند ( ماده 121 ق. ت ) ، اختیارات و مسئولیت های آن ها همان است که در شرکتنامه یا اساسنامه شرکت قید شده و شرکا بر آن توافق کرده اند.
در شرکت تضامنی – همانند سایر شرکت های دیگر – می بایست جهت معامله مشروع باشد و قرارداد شرکت با نظم عمومی مخالفت نداشته باشد . علاوه بر این ، تحقق شرایط خاص قرارداد شرکت ( تجاری ) نیز لازم است تا شرکت تضامنی بتواند تشکیل شود.
برای تشکیل شرکت تضامنی شرکا باید شرکت نامه تنظیم و امضا شود.شرکت نامه می بایست مطابق قانون تنظیم شده باشد.در شرکت نامه باید نام، نوع، موضوع، مرکز اصلی، نشانی کامل شرکت و همچنین اسامی شرکا یا موسسین و شماره شماسنامه و محل اقامت آن ها، سرمایه شرکت اعم از نقدی و غیرنقدی، میزان سهم الشرکه شرکا،نحوه تقسیم سود و زیان و فسخ شرکت و… قید شده باشد.(مطابق نمونه چاپی اداره ثبت شرکت ها)  به موجب ماده 195 ق.ت شرکت نامه باید به صورت سند رسمی تنظیم گردد.معمولاَ در هنگام تاسیس، اساسنامه ای که در واقع آیین نامه داخلی شرکت است توسط موسسین تنظیم می گردد.
در تشکیل شرکت تضامنی ، رعایت شرایط ذیل ضروری است :

حداقل تعداد سهامداران شرکت تضامنی
حداقل تعداد سهامداران جهت ثبت یک شرکت تضامنی 2 نفر و حداکثر بدون محدودیت می باشد.

حداقل سرمایه شرکت تضامنی
ماده ی 118 قانون تجارت  ، سرمایه ی شرکت تضامنی را به دو صورت نقدی و غیر نقدی پذیرفته است ،ولی به منظور تشکیل شرکت باید کل سرمایه ی نقدی تادیه شده و سرمایه غیر نقدی تقویم و تسلیم شده باشد. این تقویم سرمایه غیرنقد باید با رضایت تمام شرکا باشد (ماده 122 ق.ت) و چنانچه سهم الشرکه غیرنقدی کمتر از قیمت واقعی خودش تقدیم شود شرکا به ضرر خود اقدام کرده اند به این علت جزء رضایت شرکا شرط دیگری برای این تقویم وجود ندارد.

حداقل تعداد مدیران و بازرسین
حداقل یک نفر مدیر از بین شرکا یا دیگران
داشتن بازرس الزامی نمی باشد اما می تواند بازرس داشته باشد.

نام شرکت تضامنی
مطابق ماده 116 قانون تجارت،شرکت تضامنی “تحت اسم مخصوصی” تشکیل می شود. در اسم شرکت تضامنی باید عبارت “شرکت تضامنی” و حداقل اسم یک نفر از شرکاء ذکر شود. در صورتیکه اسم شرکت مشتمل بر اسامی تمام شرکاء نباشد باید بعد از اسم شریک یا شرکایی که ذکر شده است عبارتی از قبیل ” و شرکا” یا ” و برادران” یا ” و پسران” قید شود.(ماده 117) ماده اخیر، در واقع یکی از خصایص ویژه شرکت تضامنی را بیان می کند که در آن،شرکا “تحت نام جمعی” متعهد می شوند.

ساختار مدیریتی شرکت
شرکت تضامنی دارای مدیر یا مدیران است.

دوره انتخاب مدیران


  • آخرین ویرایش:چهارشنبه 8 آبان 1398
نظرات()   
   


 
مدیران شرکت های سهامی باید از بین صاحبان سهام انتخاب شوند. قانون تجارت ایران هیچ گونه قید و شرطی برای احراز سمت مدیریت شرکت ها جز این که مدیران از میان شرکاء باشند، قائل نمی شود. البته برای احراز سمت مدیریت شخص باید اهلیت لازم برای وکیل شده را داشته باشد. قوانین جدید برای احراز سمت مدیریت شرکت های سهامی شرایط دیگری پیش بینی نموده اند تا کسانی که قابل اعتماد نیستند، به عنوان مدیر شرکت تعیین نگردند. به طوریکه، ماده 111 لایحه اصلاح قسمتی از قانون تجارت مقرر می دارد : ” اشخاص ذیل نمی توانند به مدیریت شرکت انتخاب شوند :
1- محجورین و کسانی که حکم ورشکستگی آن ها صادر شده است ؛
2- کسانی که به علت ارتکاب جنایت یا یکی از جنحه های ذیل به موجب حکم قطعی از حقوق اجتماعی کلاَ یا بعضاَ محروم شده باشند ، در مدت محرومیت ؛
سرقت ، خیانت در امانت ، کلاهبرداری ، جنحه هایی که به موجب قانون در حکم خیانت در امانت یا کلاهبرداری شناخته شده است . اختلاس، تدلیس، تصرف غیرقانونی در اموال عمومی.
تبصره – دادگاه شهرستان به تقاضای هر ذینفع حکم عزل هر مدیری را که بر خلاف مفاد این ماده انتخاب شود یا پس از انتخاب مشمول مفاد ماده مذکور گردد، صادر خواهد کرد و حکم دادگاه قطعی خواهد بود “.
مضاف بر این موارد، نداشتن شغل دولتی در بعضی از مشاغل نیز از جمله شرایط احراز سمت مدیریت است. به موجب اصل 141 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران رئیس جمهور و معاونان او ، وزیران و کارمندان دولت نمی توانند سمت ریاست و مدیریت عامل یا عضویت در هیات مدیره انواع مختلف شرکت های خصوصی را عهده دار شوند. همچنین به موجب بند 3 از ماده 15 قانون دفاتر اسناد رسمی و کانون سردفتران و دفتریاران مصوب 25/ 4/ 1354 عضویت در هیات مدیره و مدیریت عامل شرکت های تجاری منافی شغل سردفتری و دفتر یاری است. بنابراین دارندگان مشاغل فوق را نمی توان به سمت عضو هیات مدیره در شرکت های سهامی انتخاب کرد.
همچنین به موجب ماده 126 لایحه اصلاحی قانون تجارت ، هیچ کس نمی تواند در عین حال مدیریت عامل بیش از یک شرکت را داشته باشد. تصمیمات و اقدامات مدیر عاملی که برخلاف این ماده انتخاب شده است، در مقابل صاحبان سهام و اشخاص ثالث معتبر و مسئولیت های سمت مدیریت عامل شامل حال او خواهد شد. البته شخص می نواند همزمان در آن واحد عضو هیات مدیره دو یا چند شرکت تجاری باشد.
قانون تجارت ایران تصریحی نسبت به ملیت مدیران ندارد. بنابراین، از لحاظ حقوقی هیچ مانعی ندارد که تمام یا قسمتی از اعضای هیئت مدیره شرکت های سهامی ایرانی، خارجی باشند. فقط در مورد بعضی از شرکت ها مانند بانک ها و شرکت های بیمه مقررات مخصوصی ممکن است پیش بینی شود که مدیران شرکت یا اکثریت آنان از بین اتباع ایران انتخاب شوند.
مدیران شرکت سهامی شخصاَ بازرگان شناخته نمی شوند، ولی شرکت هایی که مبادرت به صادرات و واردات می نمایند باید حتماَ دارای کارت بازرگانی که به نام یکی از مدیران شرکت صادر می گردد. در این صورت مدیر مزبور به عنوان نماینده شرکت بازرگان شناخته می شود و چنانچه خارجی باشد ، طبق مقررات قانون تشویق صادرات و تولید مصوب 4 اسفند 1333 صدور کارت بازرگانی را موکول به معامله متقابله می نماید .
ماده 48 قانون تجارت تنها شرطی را که برای احراز سمت مدیریت در شرکت های سهامی قائل شده این است که مدیر انتخاب شده باید از میان شرکاء باشد، ولی قانون تجارت میزان مشارکت او را نیز در شرکت معین نکرده است. ماده 52 مقرر می دارد : ” مدیرها باید یک عده سهامی را که به موجب اساسنامه مقرر است دارا باشند . این سهام برای تضمین خساراتی است که ممکن است از اعمال اداری مدیرها مشترکاَ یا منفرداَ به شرکت وارد شود. سهام مذکور با اسم بوده و قابل انتقال نیست و به وسیله مهری که بروی آن ها زده می شود، غیرقابل انتقال بودن آن ها معلوم و در صندوق شرکت ودیعه خواهد ماند .” بنابراین کافی است که اساسنامه شرکت تعداد سهامی را که مدیران باید در شرکت داشته باشند، یک سهم تعیین کند تا این که سمت شریک بودن مدیر تایید گردد. به این ترتیب در شرکتی که هزاران سهم دارد، هرکس با داشتن یک سهم که خیلی جزئی خواهد بود، خواهد توانست مدیر شرکت گردد.
در عمل اغلب اتفاق می افتد که مدیران شرکت حتی دارای همین سهم جرئی هم نمی باشند و صاحبان سهامی که مایلند اشخاص معینی را که شریک در شرکت نیستند، انتخاب کنند یک یا چند سهم از سهام خود را موقتاَ برای مدت مدیریت در اختیار مدیران قرار می دهند و در موقع واگذاری قید می کنند که بعد از انقضای سمت مدیریت سهام مزبور خود به خود به صاحبان اصلی آن ها مسترد می گردد. این ترتیب مخصوصاَ در شرکت هایی که کلیه سهام آن متعلق به دولت یا موسسات دولتی است مجری است و رویه تجاری این امر را تایید کرده است. زیرا مقررات قانون تجارت با سپردن یک سهم به عنوان تضمین جدی نبوده و تشریفاتی بیش نیست و بدیهی است در صورتی که مدیری بخواهد رعایت امانت را نکند و کلاهبرداری کند یک سهم مزبور به هیچ وجه کافی برای جبران خسارات وارده به شرکت نخواهد بود. موضوع دیگری که ممکن است مورد بحث واقع شود این است که مدیر انتخاب شده آیا باید قبل از انتخاب شدن صاحب سهم باشد یا آن که احراز سمت مدیریت معلق به صاحب سهم شدن در شرکت است.
طبق مفاد قانون تجارت که مقرر می دارد مدیران باید از میان شرکاء انتخاب شوند، چنین مستفاد می شود که مدیر باید قبل از انتخاب شدن صاحب سهم باشد. بنابراین انتخاب شخصی که هنوز سمت شریک را در شرکت ندارد، باطل است. ولی در عمل رویه تجاری مجاز می داند که مدیر بعد از انتخاب شدن صاحب سهم باشد. و چون احراز سمت مدیریت از زمانی شروع می شود که مدیر سمت مزبور را قبول کند، بنابراین مدیر می تواند قبل از اعلام قبولی خود تعداد سهامی را که اساسنامه مقرر داشته است، خریداری نماید و در صندوق شرکت بسپارد تا مدیر تلقی شود، مخصوصاَ در مورد شرکت هایی که دارای سهام بی نام هستند نمی توان قبلاَ تعیین نمود آیا مدیری که انتخاب شده است صاحب سهم است یا خیر و صاحب سهم بودن هر شخصی در موقع ارائه سهام مزبور مشخص می گردد. قانون تجارت ایران تصریحی ندارد که آیا اشخاص حقوقی می توانند به سمت مدیر شرکت تعیین گردند یا خیر. اگر کلمه نفر را که قانون تجارت ذکر کرده است فقط مربوط به اشخاص طبیعی بدانیم اشخاص حقوقی نمی توانند به سمت مدیریت شرکت انتخاب گردند. ولی اگر به ماده 588 قانون تجارت مراجعه کنیم انتخاب اشخاص حقوقی به کلیه حقوق و تکالیفی شود که قانون برای افراد قائل است نگر حقوق و وظایفی که بالطبیعه فقط انتخاب شخص حقوقی به سمت مدیر شرکت مانعی ندارد و در این صورت نماینده قانونی شخص حقوقی به عنوان مدیر شرکت در هیئت مدیره حاضر می شود. ولی قوانین کشورهای مزبور تصریح نمی کنند که شخص حقوقی می تواند، به عنوان مدیر عامل شرکت تعیین گردد و این سمت مختص اشخاص طبیعی است.
ماده 49 قانون تجارت مقرر می دارد : ” در صورتی که چند نفر به سمت مدیری معین شده باشند باید یک نفر را از میان خود به سمت ریاست انتخاب کنند . ” در این صورت شرکت دارای هیئت مدیره است. قانون تجارت ایران تعداد اعضای هیئت مدیره را محدود نکرده است و اساسنامه شرکت می تواند هر چند نفری را که صلاح بداند به عنوان اعضای هیئت مدیره انتخاب کند. همچنین در اغلب شرکت ها علاوه بر اعضای هیئت مدیره اساسنامه مقرر می دارد که ممکن است یک یا چند نفر نیز به عنوان عضو علی البدل تعیین گردد. اعضای علی البدل ممکن است به طور صریح برای هر یک از مدیران اصلی تعیین گردند یا این که بدون تصریح چند عضو علی البدل تعیین گردد. در صورتی که اعضای علی البدل برای هر یک از مدیران تعیین شده باشند، هر عضو علی البدل در موقع معذوریت یا استعفا یا فوت مدیر اصلی به جای او در هیئت مدیره حاضر می شود. در صورتی که تصریح نشده باشد، اعضای علی البدل هر یک برای کدام یک از مدیران می باشند، هر یک از آن ها با رعایت حق تقدم جانشین عضو مستعفی یا معذور می شوند.
لازم به ذکر است که طبق قانون تجارت ایران احراز سمت مدیریت شرکت سهامی برای کسانی که دارای بعضی از مشاغل دیگر باشند، منافات ندارد. ولی قوانین دیگری وجود دارد که صاحبان مشاغل مخصوصی را از مدیریت شرکت های سهامی منع می کند، مانند قانون سازمان برنامه یا قانون منع مداخله وزراء و نمایندگان مجلسین و کارمندان دولت در معاملات دولتی و کشوری.
به طوری که ملاحظه می شود قانون تجارت ایران برای تعیین مدیران شرکت آزادی قائل شده است و اساسنامه شرکت می تواند هر طور مقتضی بداند ترتیب اداره امور شرکت را معین نماید. تعیین یک مدیر تنها بدون هیئت مدیره یا یک هیئت مدیره با تقسیم کار بین آن ها به طوری که هرکدام سمت مدیریت عملی داشته باشند یا تعیین هیئت مدیره با تعیین یک یا چند نفر به عنوان مدیر عامل و بالاخره علاوه بر هیئت مدیره تعیین یک شورای عالی که بالاتر از هیئت مدیره بوده، ولی سمت مدیریت عملی را نداشته باشند، تعیین کند. اما در کلیه موارد اصول ذیل باید در نظر گرفته شود :
1- مدیران شرکت اصولاَ از طرف مجمع عمومی شرکت انتخاب می شوند ؛
2- مدیران شرکت های سهامی باید از بین صاحبان سهام انتخاب شوند ؛
3- مدت مدیریت در شرکت های سهامی محدود است ؛
4- مدیران در هر موقع قابل عزل می باشند ؛
5- سمت مدیریت قابل واگذاری به دیگری نیست.


  • آخرین ویرایش:-
نظرات()   
   
  • تعداد کل صفحات :7  
  • 1  
  • 2  
  • 3  
  • 4  
  • 5  
  • 6  
  • 7