چهارشنبه 3 مهر 1398  10:40 ق.ظ
توسط: zohre zohreh


 
ماده 144 - مجمع عمومی عادی هر سال یك یا چند بازرس انتخاب می‌كند تا بر طبق این قانون وظایف خود عمل كنند. انتخاب مجدد‌بازرس یا بازرسان بلامانع است. ‌مجمع عمومی عادی هر موقع می‌تواند بازرس یا بازرسان را عزل كند شرط آن كه جانشین آنها را نیز انتخاب نماید.

‌تبصره - حوزه‌هایی كه وزارت اقتصاد اعلام می‌كند وظایف بازرسی شركت‌ها را شركت‌های سهامی عام اشخاصی می‌توانند ایفا كنند كه نام‌آنها فهرست رسمی بازرسان شركت‌ها درج شده باشد. شرایط تنظیم فهرست و احراز صلاحیت بازرسی شركت‌های سهامی عام و درج نام‌اشخاص صلاحیتدار فهرست مذكور و مقررات و تشكیلات شغلی بازرسان تابع آیین‌نامه‌ای می‌باشد كه پیشنهاد وزارت اقتصاد و تصویب‌كمیسیون‌های اقتصاد مجلسین قابل اجراء خواهد بود.

ماده 145 - انتخاب اولین بازرس یا بازرسان شركت‌های سهامی عام مجمع عمومی مؤسس و انتخاب اولین بازرس یا بازرسان شركت‌های‌سهامی خاص طبق ماده 20 این قانون عمل خواهد آمد.

ماده 146 - مجمع عمومی عادی باید یك یا چند بازرس علی‌البدل نیز انتخاب كند تا صورت معذوریت یا فوت یا استعفاء یا سلب شرایط یا عدم‌قبول سمت توسط بازرس یا بازرسان اصلی جهت انجام وظایف بازرسی دعوت شوند.

ماده 147 - اشخاص زیر نمی‌توانند سمت بازرسی شركت سهامی انتخاب شوند:

اشخاص مذكور ماده 111 این قانون.
مدیران و مدیر عامل شركت.
اقرباء و نسبی مدیران و مدیر عامل تا درجه سوم از طبقه اول و دوم.
هركس كه خود یا همسرش از اشخاص مذكور بند 2 موظفاً حقوق دریافت می‌دارد.
ماده 148 - بازرس یا بازرسان علاوه بر وظایفی كه سایر مواد این قانون برای آنان مقرر شده است مكلفند درباره صحت و درستی صورت دارایی‌ و صورتحساب دوره عملكرد و حساب سود و زیان و ترازنامه‌ای كه مدیران برای تسلیم مجمع عمومی تهیه می‌كنند و هم چنین درباره صحت‌مطالب و اطلاعاتی كه مدیران اختیار مجامع عمومی گذاشته‌اند اظهار نظر كنند. بازرسان باید اطمینان حاصل نمایند كه حقوق صاحبان سهام ‌حدودی كه قانون و اساسنامه شركت تعیین كرده است طور یكسان رعایت شده باشد و صورتی كه مدیران اطلاعاتی برخلاف حقیقت اختیار‌صاحبان سهام قرار دهند بازرسان مكلفند كه مجمع عمومی را از آن آگاه سازند.

ماده 149 - بازرس یا بازرسان می‌توانند هر موقع هر گونه رسیدگی و بازرسی لازم را انجام داده و اسناد و مدارك و اطلاعات مربوط شركت را‌مطالبه كرده و مورد رسیدگی قرار دهند. بازرس یا بازرسان می‌توانند مسئولیت خود انجام وظایفی كه بر عهده دارند از نظر كارشناسان استفاده كنند‌ شرط آن كه آنها را قبلاً شركت معرفی كرده باشند. این كارشناسان مواردی كه بازرس تعیین می‌كند مانند خود بازرس حق هر گونه تحقیق و‌رسیدگی را خواهند داشت.

ماده 150 - بازرس یا بازرسان موظفند با توجه ماده 148 این قانون گزارش جامعی راجع وضع شركت مجمع عمومی عادی تسلیم كنند.‌گزارش بازرسان باید لااقل ده روز قبل از تشكیل مجمع عمومی عادی جهت مراجعه صاحبان سهام مركز شركت آماده باشد.

‌تبصره - صورتی كه شركت بازرسان متعدد داشته باشد هر یك می‌تواند تنهایی وظایف خود را انجام دهد لیكن كلیه بازرسان باید گزارش‌واحدی تهیه كنند. صورت وجود اختلاف نظر بین بازرسان موارد اختلاف با ذكر دلیل گزارش قید خواهد شد.

ماده 151 - بازرس یا بازرسان باید هر گونه تخلف یا تقصیری امور شركت از ناحیه مدیران و مدیر عامل مشاهده كنند اولین مجمع عمومی‌اطلاع دهند و صورتی كه ضمن انجام مأموریت خود از وقوع جرمی مطلع شوند باید مرجع قضایی صلاحیتدار اعلام نموده و نیز جریان را اولین‌مجمع عمومی گزارش دهند.

ماده 152 - صورتی كه مجمع عمومی بدون دریافت گزارش بازرس یا بر اساس گزارش اشخاصی كه برخلاف ماده 147 این قانون عنوان‌بازرس تعیین شده‌اند صورت دارایی و ترازنامه و حساب سود و زیان شركت را مورد تصویب قرار دهد این تصویب هیچ وجه اثر قانونی نداشته از‌درجه اعتبار ساقط خواهد بود.

ماده 153 - صورتی كه مجمع عمومی بازرس معین نكرده باشد یا یك یا چند نفر از بازرسان عللی نتوانند گزارش بدهند یا از دادن گزارش‌امتناع كنند رئیس دادگاه شهرستان تقاضای هر ذینفع بازرس یا بازرسان را تعداد مقرر اساسنامه شركت انتخاب خواهد كرد تا وظایف مربوطه را‌تا انتخاب بازرس وسیله مجمع عمومی انجام دهند. تصمیم رئیس دادگاه شهرستان این مورد غیر قابل شكایت است.

ماده 154 - بازرس یا بازرسان مقابل شركت و اشخاص ثالث نسبت تخلفاتی كه انجام وظایف خود مرتكب می‌شوند طبق قواعد عمومی‌مربوط مسئولیت مدنی مسئول جبران خسارات وارده خواهند بود.

ماده 155 - تعیین حق‌الزحمه بازرس با مجمع عمومی عادی است.

ماده 156 - بازرس نمی‌تواند معاملاتی كه با شركت یا حساب شركت انجام می‌گیرد طور مستقیم یا غیر مستقیم ذینفع شود.


  • آخرین ویرایش:-
نظرات()   
   


بخش 6 - هیأت مدیره

ماده 107 - شركت سهامی به وسیله هیأت مدیره‌ای كه از بین صاحبان سهام انتخاب شده و كلاً یا بعضاً قابل عزل می‌باشند اداره خواهد شد. عده‌اعضای هیأت مدیره در شركت‌های سهامی عمومی نباید از پنج نفر كمتر باشد.

ماده 108 - مدیران شركت توسط مجمع عمومی مؤسس و مجمع عمومی عادی انتخاب می‌شوند.

ماده 109 - مدت مدیریت مدیران در اساسنامه معین می‌شود لیكن این مدت از دو سال تجاوز نخواهد كرد. ‌انتخاب مجدد مدیران بلامانع است.

ماده 110 - اشخاص حقوقی را می‌توان به مدیریت شركت انتخاب نمود. در این صورت شخص حقوقی همان مسئولیت‌های مدنی شخص حقیقی‌عضو هیأت مدیره را داشته و باید یك نفر را به نمایندگی دائمی خود جهت انجام وظایف مدیریت معرفی نماید.
‌چنین نماینده‌ای مشمول همان شرایط و تعهدات و مسئولیت‌های مدنی و جزایی عضو هیأت مدیره بوده و از جهت مدنی با شخص حقوقی كه او را به‌نمایندگی تعیین نموده است مسئولیت تضامنی خواهد داشت.
‌شخص حقوقی عضو هیأت مدیره می‌تواند نماینده خود را عزل كند به شرط آن كه در همان موقع جانشین او را كتباً به شركت معرفی نماید وگرنه غایب‌محسوب می‌شود.

ماده 111 - اشخاص ذیل نمی‌توانند به مدیریت شركت انتخاب شوند:

1 - محجورین و كسانی كه حكم ورشكستگی آنها صادر شده است.

2 - كسانی كه به علت ارتكاب جنایت با یكی از جنحه‌های ذیل به موجب حكم قطعی از حقوق اجتماعی كلاً یا بعضاً محروم شده باشند در مدت‌محرومیت:

‌سرقت - خیانت در امانت - كلاهبرداری - جنحه‌هایی كه به موجب قانون در حكم خیانت در امانت یا كلاهبرداری شناخته شده است - اختلاس -‌تدلیس - تصرف غیر قانونی در اموال عمومی.

‌تبصره - دادگاه شهرستان به تقاضای هر ذینفع حكم عزل هر مدیری را كه برخلاف مفاد این ماده انتخاب شود یا پس از انتخاب مشمول مفاد این‌ماده گردد صادر خواهد كرد و حكم دادگاه مزبور قطعی خواهد بود.

ماده 112 - در صورتی كه بر اثر فوت یا استعفا یا سلب شرایط از یك یا چند نفر از مدیران تعداد اعضاء هیأت مدیره از حداقل مقرر در این قانون‌كمتر شود اعضاء علی‌البدل به ترتیب مقرر در اساسنامه والا به ترتیب مقرر توسط مجمع عمومی جای آنان را خواهند گرفت و در صورتی كه عضو‌علی‌البدل تعیین نشده باشد و یا تعداد اعضاء علی‌البدل كافی برای تصدی محل‌های خالی در هیأت مدیره نباشد مدیران باقیمانده باید بلافاصله مجمع‌عمومی عادی شركت را جهت تكمیل اعضاء هیأت مدیره دعوت نمایند.

ماده 113 - در مورد ماده 112 هرگاه هیأت مدیره حسب مورد از دعوت مجمع عمومی برای انتخاب مدیری كه سمت او بلامتصدی مانده‌خودداری كند هر ذینفع حق دارد از بازرس یا بازرسان شركت بخواهد كه به دعوت مجمع عمومی عادی جهت تكمیل عده مدیران با رعایت تشریفات‌لازم اقدام كنند و بازرس یا بازرسان مكلف به انجام چنین درخواستی می‌باشند.

ماده 114 - مدیران باید تعداد سهامی را كه اساسنامه شركت مقرر كرده است دارا باشند. این تعداد سهام نباید از تعداد سهامی كه به موجب اساسنامه‌جهت دادن رأی در مجامع عمومی لازم است كمتر باشد. این سهام برای تضمین خساراتی است كه ممكن است از تقصیرات مدیران منفرداً یا مشتركاً بر‌شركت وارد شود. سهام مذكور با اسم بوده و قابل انتقال نیست و مادام كه مدیری مفاصا حساب دوره تصدی خود در شركت را دریافت نداشته باشد‌سهام مذكور در صندوق شركت به عنوان وثیقه باقی خواهد ماند.

ماده 115 - در صورتی كه مدیری هنگام انتخاب مالك تعداد سهام لازم به عنوان وثیقه نباشند و هم چنین در صورت انتقال قهری سهام مورد وثیقه‌و یا افزایش یافتن تعداد سهام لازم به عنوان وثیقه، مدیر باید ظرف مدت یك ماه تعداد سهام لازم به عنوان وثیقه را تهیه و به صندوق شركت بسپارد‌وگرنه مستعفی محسوب خواهد شد.

ماده 116 - تصویب ترازنامه و حساب سود و زیان هر دوره مالی شركت به منزله مفاصا حساب مدیران برای همان دوره مالی می‌باشد و پس از‌تصویب ترازنامه و حساب سود و زیان دوره مالی كه طی آن مدت مدیریت مدیران منقضی یا به هر نحو دیگری از آنان سلب سمت شده است سهام‌مورد وثیقه اینگونه مدیران خود به خود از قید وثیقه آزاد خواهد شد.

ماده 117 - بازرس یا بازرسان شركت مكلفند هر گونه تخلفی از مقررات قانونی و اساسنامه شركت در مورد سهام وثیقه مشاهده كنند به مجمع‌عمومی عادی گزارش دهند.

ماده 118 - جز درباره موضوعاتی كه به موجب مقررات این قانون اخذ تصمیم و اقدام درباره آنها در صلاحیت خاص مجامع عمومی است مدیران‌شركت دارای كلیه اختیارات لازم برای اداره امور شركت می‌باشند مشروط بر آن كه تصمیمات و اقدامات آنها در حدود موضوع شركت باشد. محدود‌كردن اختیارات مدیران در اساسنامه یا به موجب تصمیمات مجامع عمومی فقط از لحاظ روابط بین مدیران و صاحبان سهام معتبر بوده و در مقابل‌اشخاص ثالث باطل و كان‌لم‌یكن است.

ماده 119 - هیأت مدیره در اولین جلسه خود از بین اعضای هیأت یك رئیس و یك نایب رئیس كه باید شخص حقیقی باشند برای هیأت مدیره‌تعیین می‌نماید. مدت ریاست رئیس و نیابت نایب رئیس هیأت مدیره بیش از مدت عضویت آنها در هیأت مدیره نخواهد بود. هیأت مدیره در هر موقع‌می‌تواند رئیس و نایب رئیس هیأت مدیره را از سمت‌های مذكور عزل كند. هر ترتیبی خلاف این ماده مقرر شود كان‌لم‌یكن خواهد بود.

‌تبصره 1 - از نظر اجرای مفاد این ماده شخص حقیقی كه به عنوان نماینده شخص حقوقی عضو هیأت مدیره معرفی شده باشند در حكم عضو‌هیأت مدیره تلقی خواهد شد.

‌تبصره 2 - هرگاه رئیس هیأت مدیره موقتاً نتواند وظایف خود را انجام دهد وظایف او را نایب رئیس هیأت مدیره انجام خواهد داد.

ماده 120 - رئیس هیأت مدیره علاوه بر دعوت و اداره جلسات هیأت مدیره موظف است كه مجامع عمومی صاحبان سهام را در مواردی كه هیأت‌مدیره مكلف به دعوت آنها می‌باشد دعوت نماید.

ماده 121 - برای تشكیل جلسات هیأت مدیره حضور بیش از نصف اعضاء هیأت مدیره لازم است. تصمیمات باید به اكثریت آراء حاضرین اتخاذ‌گردد مگر آن كه در اساسنامه اكثریت بیشتری مقرر شده باشد.

ماده 122 - ترتیب دعوت و تشكیل جلسات هیأت مدیره را اساسنامه تعیین خواهد كرد. ولی در هر حال عده‌ای از مدیران كه اقلاً یك سوم اعضاء‌هیأت مدیره را تشكیل دهند می‌توانند در صورتی كه از تاریخ تشكیل آخرین جلسه هیأت مدیره حداقل یك ماه گذشته باشد با ذكر دستور جلسه هیأت‌مدیره را دعوت نمایند.

ماده 123 - برای هر یك از جلسات هیأت مدیره باید صورتجلسه‌ای تنظیم و لااقل به امضاء اكثریت مدیران حاضر در جلسه برسد. در‌صورتجلسات هیأت مدیره نام مدیرانی كه حضور دارند یا غایب می‌باشند و خلاصه‌ای از مذاكرات و هم چنین تصمیمات متخذ در جلسه با قید تاریخ‌در آن ذكر می‌گردد. هر یك از مدیران كه با تمام یا بعضی از تصمیمات مندرج در صورتجلسه مخالف باشد نظر او باید در صورتجلسه قید شود.

ماده 124 - هیأت مدیره باید اقلاً یك نفر شخص حقیقی را به مدیریت عامل شركت برگزیند و حدود اختیارات و مدت تصدی و حق‌الزحمه او را‌تعیین كند در صورتی كه مدیر عامل عضو هیأت مدیره باشد دوره مدیریت عامل او از مدت عضویت او در هیأت مدیره بیشتر نخواهد بود. مدیر عامل‌شركت نمی‌تواند در عین حال رئیس هیأت مدیره همان شركت باشد مگر با تصویب سه چهارم آراء حاضر در مجمع عمومی.
‌تبصره - هیأت مدیره در هر موقع می‌تواند مدیر عامل را عزل نماید.

ماده 125 - مدیر عامل شركت در حدود اختیاراتی كه توسط هیأت مدیره به او تفویض شده است نماینده شركت محسوب و از طرف شركت حق‌امضاء دارد.

ماده 126 - اشخاص مذكور در ماده 111 نمی‌توانند به مدیریت عامل شركت انتخاب شوند و هم چنین هیچ كس نمی‌تواند در عین حال مدیریت‌عامل بیش از یك شركت را داشته باشد. تصمیمات و اقدامات مدیر عاملی كه برخلاف مفاد این ماده انتخاب شده است در مقابل صاحبان سهام و‌اشخاص ثالث معتبر و مسئولیت‌های سمت مدیریت عامل شامل حال او خواهد شد.

ماده 127 - هركس برخلاف ماده 126 به مدیریت عامل انتخاب شود یا پس از انتخاب مشمول ماده مذكور گردد دادگاه شهرستان به تقاضای هر‌ذینفع حكم عزل او را صادر خواهد كرد و چنین حكمی قطعی خواهد بود.

ماده 128 - نام و مشخصات و حدود اختیارات مدیر عامل باید با ارسال نسخه‌ای از صورتجلسه هیأت مدیره به مرجع ثبت شركت‌ها اعلام و پس‌از ثبت در روزنامه رسمی آگهی شود.

ماده 129 - اعضاء هیأت مدیره و مدیر عامل شركت و هم چنین مؤسسات و شركت‌هایی كه اعضای هیأت مدیره و یا مدیر عامل شركت شریك یا‌عضو هیأت مدیره یا مدیر عامل آنها باشند نمی‌توانند بدون اجازه هیأت مدیره در معاملاتی كه با شركت یا به حساب شركت می‌شود به طور مستقیم یا‌غیر مستقیم طرف معامله واقع و یا سهیم شوند و در صورت اجازه نیز هیأت مدیره مكلف است بازرس شركت را از معامله‌ای كه اجازه آن داده شده‌بلافاصله مطلع نماید و گزارش آن را به اولین مجمع عمومی عادی صاحبان سهام بدهد و بازرس نیز مكلف است ضمن گزارش خاصی حاوی جزئیات‌معامله نظر خود را درباره چنین معامله‌ای به همان مجمع تقدیم كند. عضو هیأت مدیره یا مدیر عامل ذینفع در معامله در جلسه هیأت مدیره و نیز در‌مجمع عمومی عادی هنگام اخذ تصمیم نسبت به معامله مذكور در حق رأی نخواهد داشت.

ماده 130 - معاملات مذكور در ماده 129 در هر حال ولو آن كه توسط مجمع عادی تصویب نشود در مقابل اشخاص ثالث معتبر است مگر در موارد‌تدلیس و تقلب كه شخص ثالث در آن شركت كرده باشد. در صورتی كه بر اثر انجام معامله به شركت خسارتی وارد آمده باشد جبران خسارت بر عهده‌هیأت مدیره و مدیر عامل یا مدیران ذینفع و مدیرانی است كه اجازه آن معامله را داده‌اند كه همگی آنها متضامناً مسئول جبران خسارت وارده به شركت‌می‌باشند.


  • آخرین ویرایش:چهارشنبه 3 مهر 1398
نظرات()   
   
سه شنبه 2 مهر 1398  10:37 ق.ظ
توسط: zohre zohreh


 
از میان انواع شرکتهایی که مطابق با قانون به جهت انجام امور بازرگانی و تجارت یا هر منظور دیگری به ثبت می رسند؛ در کشور ما شرکت های با مسئولیت محدود از بالاترین تعداد تقاضا به جهت ثبت برخوردار می باشد.

چنانچه شرکت با مسئولیت محدود به هر دلیلی از قبیل تصمیم مجمع عمومی فوق العاده رای به انحلال شرکت دهد لازم است تا مراحل و فرآیند انحلال و در پی آن تصفیه را به انجام برساند. شخصی که پس از اعلام انحلال شرکت به منظور رسیدگی به مطالبات شرکت و وصول آنها و هم چنین برای پرداخت قروض یا دیون شرکت انتخاب خواهد شد را مدیرتصفیه می نامند که چنانچه به موجب اساسنامه و یا تصمیم مجمع ترتیب خاصی در نظر گرفته نشده باشد از مدیران شرکت انتخاب خواهد شد.

نام شخصی که به عنوان مدیر تصفیه انتخاب می شود به همراه نشانی محل تصفیه بایستی بلافاصله به اداره ثبت شرکتها اعلام گردد که این امر از طریق تنظیم و تسلیم صورتجلسه مجمع عمومی فوق العاده به انجام می رسد.

پس از اعلام انحلال و معرفی مدیرتصفیه لازم است تا در تمامی آگهی ها و اوراق مربوط به شرکت عبارت در حال تصفیه قید گردد و یایان فرآیند تصفیه که اصطلاحآً ختم تصفیه نامیده می شود زمانی قابل ثبت می باشد که در 3 نوبت در روزنامه کثیرالانتشار شرکت با فواصل زمانی یک ماهه این مسئله به اطلاع عموم رسیده باشد و مدت 6 ماه از اولین آگهی روزنامه گذشته باشد. لذا پس از این مدت و انجام ختم تصفیه افراد مجاز به طرح یا اقامه دعوی علیه شرکت به منظور وصول مطالبات خود نخواهند بود.
 


  • آخرین ویرایش:-
نظرات()   
   
سه شنبه 2 مهر 1398  10:36 ق.ظ
توسط: zohre zohreh


شرکت های سهامی همانگونه که از اسم آنها مشخص است شرکت هایی هستند  که سرمایه موجود در این شرکت ها بصورت سهام بین شرکا تقسیم می شود . در این شرک ها سرمایه تامین شده به قطعات بسیار کوچکی از سهام تقسیم می شود و در بین شرکا نسبت به سرمایه ای که می آورند تقسیم می شود و هر چه سرمایه یا آورده نفرات بیشتر باشد قطعات سهام بیشتری به آنها تخصیص خواهد یافت .

شرکت های سهامی به دو دسته اصلی تقسیم می شوند . شرکت های سهامی عام و شرکت های سهامی خاص. این شرکت ها هر چند نقاط اشتراک زیادی با هم دارند و جز یک خانواده محسوب می شوند .هر چند از دیدگاه عموم تفاوت این دو شرکت در میزان سرمایه و سهام این دو شرکت و نحوه تادیه آن ها می باشد  ولی این دو شرکت تفاوت های کلیدی زیادی دارند که باعث شده ساختار این شرکت را در بسیاری از جاها و دیدگاه ها کاملا جدا ببینند هر چند هر دو نهایتا شرکت سهامی هستند .

شرکت های سهامی جزء شرکت های سرما یه ای هستند و این یعنی اینکه  اعتبار این شرکت ها در گرو سرمایه این شرکت ها می باشد .این شرکت ها در همه نوع فعالیت اقتصادی می توانند حضور داشته باشند و تفاوتی هم ندارد که خاص باشند یا عام .

اما شرکت های سهامی خاص بیشترین محبوبیت را در ایران و در بین علاقمندان ثبت شرکت دارند . شرکت های سهامی خاص تنها با سرمایه ای محدود به خود موسسین که به عنوان دارایی شرکت می آورند فعالیت خواهند کرد و تمامی سرمایه این شرکت باید توسط موسسین خود تامین شود .

این شرکت ها برای انجام انواع فعالیت های اقتصادی بوجود می آیند و در زمینه های بازرگانی ، تجاری ، علمی ، مشاوره ای ، پزشکی  ، خدماتی و ... می توانند فعالیت کنند و هر روز بر موضوعات این نوع شرکت ها افزوده می شود . شرکت های سهامی خاص خیلی بزرگ و پیچیده نمی باشند و عمدتا با اعتبار یا سرمایه کمی ابتدا به ثبت رسیده و سپس به دنبال رشد سرمایه و توسعه می باشند . این شرکت ها معمولا پیرامون یک موضوع اصلی و چندین موضوع فرعی وابسته به این موضوع اصلی شکل می گیرند و موسسین آنها به دنبال ارائه خدمات و یا تجارتی در نهایتا یک تا چند موضوع مشخص می باشند . طبیعی است که شرکت های سهامی خاص به دلیل کوچک بودن تنها می توانند قسمتی از نیاز جامعه را پوشش داده و تامین نمایند .

اما شرکت های سهامی عام شرکت هایی معمولا بسیار بزرگ و با دامنه کاری وسیعی هستند . این شرکت ها با پشتوانه سرمایه ای که از طریق فروش و عرضه سهام به مردم به دست می آورند معمولا قدرت زیادی دارند و در ابعاد داخلی بسیار بزرگ و یا ابعاد بین المللی و بازار های خیلی وسیع حضور به هم می رسانند .

وقتی بتوان برای موضوع فعالیت شرکت سرمایه زیادی را توسط فروش سهام به مردم تادیه نمود طبیعی است که موضوع برنامه ریزی شده برای این شرکت ها دامنه زیادی از فعالیت ها را به خود اختصاص خواهد داد. هر چند هیچ محدودیتی برای فعالیت ندارند و به راحتی در همه موضوعات تجاری می توانند وارد شوند ولی عمده هدف ثبت این شرکت ها تامین خواسته های نا محدود و کلان جامعه می باشد . موضوعاتی که در کشور به شدت مورد نیاز می باشند و تامین این موضوع به سرمایه زیادی نیاز دارد . شرکت های نفتی  و پتروشیمی ، شرکت های نیرو ، شرکت های استخراج معادن ، شرکت های بازرگانی خارجی بزرگ ، موسسات مالی و بانک ها  و... از عمده شرکت هایی هستند که با قالب سهامی عام به ثبت می رسند .

شرکت های سهامی عام اهداف اقتصادی بزرگی در سر دارند و سرمایه زیادی را هم نیاز دارند و این نیازمند مشارکت عده زیادی از مردم می باشد . وقتی مردم زیادی در یک شرکت سهامدار باشند موضوع و اهداف اقتصادی دولت به خانه های هم کشیده خواهد شد و این باعث می شود که همراهی مردم با توسعه اقتصادی این شرکت ها و نهایتا دولت شکل واقعی تری بگیرد  . در حالی که در شرکت های سهامی خاص تنها عده کمی سهامدار بوده و نیاز های اجتماعات کوچکی مرتفع خواهد شد .

شرکت های سهامی عام تنها نوع شرکتی می باشند که سهام آنها در بورس عرضه می شود . در واقع توسعه فعالیت های این شرکت ها به سرمایه های روز افزون نیاز دارد به همین دلیل شرکت های سهامی عام رو به رشد هر چند وقت یکبار با تصویب مجمع عمومی فوق العاده اقدام به افزایش سرمایه خود با جذب سهامدار جدید و یا بالا بردن ارزش سهام سهامدارن قبلی می کنند و بهترین راه برای این شرکت ها حضور در بورس و انجام نقل و انتقال سهام در این سازمان می باشد .

هر چند ممکن است شرکت های سهامی خاص محدود به قشر خاصی از جامعه باشند و نیاز تنها بخشی از جامعه را مرتفع نمایند ولی شرکت های سهامی عام به قشر خاص و مردمی خاص مربوط نمی باشد  و تامین نیاز جمع زیادی از مردم و جامعه را مد نظر خود دارد .

 شرکت های سهامی عام شرکت هایی بزرگ بوده و سرمایه زیادی را نیاز دارند ولی به هیچ عنوان ثبت این شرکت ها مخصوص افراد خاصی نیست . در واقع هر فرد با هر ایده مناسبی می تواند یک شرکت سهامی عام با عده ای از دوستان و یا آشنایان و متخصصین موضوع مورد نظرش به ثبت رسانده و سپس اقدام به جذب سرمایه از طریق فروش سهام از طریق پذیره نویسی و عرضه سهام بکند. اگر موضوع مورد نظر این فرد موضوعی مناسب و ایده آل باشد باید مطمئن باشد که قطعا مردم هم برای خرید سهام و سرمایه گذاری در این شرکت ها استقبال خواهند کرد .

نقل و انتقال سهام در شرکت های سهامی عام بدون نیاز به کسب اجازه از هر یک از موسسین و مجامع شرکت امکان پذیر می باشد و به راحتی این سهام منتقل خواهد شد . در واقع سهام در شرکت های سهامی عام بی نام و قابل انتقال به غیر می باشد  و این مزیت تنها مختص این شرکت ها می باشد در حالی که در شرکت های سهامی خاص برای انتقال سهام باید اجازه مدیران و مجمع عمومی فوق العاده دریافت شود. زیرا در شرکت های سهامی خاص سهام با نام می باشد . بنا بر این باید برای انتقال ضمن دریافت اجازه مجمع عمومی فوق العاده این انتقال سهام در دفاتر رسمی و بصورت محضری انجام شود .

ثبت شرکت سهامی عام ولی نیاز به سرمایه بیشتری نسبت به شرکت های سهامی خاص دارد . شرکت های سهامی خاص با یک میلیون ریال و شرکت های سهامی عام با حداقل 5 میلیون ریال قابل ثبت می باشند . از این سرمایه  باید حداقل 35 درصد آن در حساب شرکت سپرده شود که این میزان باید در شرکت های سهامی خاص توسط خود موسسین و در شرکت های سهامی عام باید حداقل 20 درصد سرمایه توسط خود موسسین تعهد و مابقی توسط عرضه سهام به مردم تامین شود .

ضمن اینکه برای ثبت شرکت سهامی عام باید حداقل 5 نفر به عنوان سهامدار و موسس اولیه با هم قرارداد و توافق نامه داشته باشند و مشارکت نمایند ولی در شرکت های سهامی خاص تعداد موسسین در بدو تاسیس تنها 3 نفر با استناد به خواسته های قانون می باشد .

یکی دیگر از وجوه افتراق شرکت های سهامی عام و شرکت های سهامی خاص نام ، اوراق و مستندات این شرکت ها می باشد که باید در نام شرکت های سهامی عام عبارت سهامی عام بصورت خوانا و شفاف قید شود و این موضوع در تمام مستندات و اوراق رسمی شرکت هم منظور شود ولی در شرکت های سهامی خاص عبارت سهامی خاص در عنوان شرکت آورده می شود و باید این موضوع در مستندات و اوراق رسمی شرکت هم در نظر گرفته شود .

در کل هر دو شرکت سهامی عام و شرکت سهامی خاص زیر مجموعه اصلی شرکت های سهامی بوده و در نحوه ثبت و تاسیس این شرکت اشتراکات فراوانی هم وجود دارد . برای ثبت شرکت سهامی خاص و یا سهامی عام اطمینان داشته باشید که کارشناسان و متخصصین ما در ایران از بهترین و معتبرترین کارشناسان و وکلا حقوقی می باشند و می توانند در بهترین زمان و با بهترین شکل شرکت شما را ثبت کرده و برای انتخاب قالب ثبت شرکت به شما مشاوره کارشناسی درستی ارائه نمایند .

 


  • آخرین ویرایش:-
نظرات()   
   
دوشنبه 1 مهر 1398  11:19 ق.ظ
توسط: zohre zohreh


 
شاید کمتر کسی از فعالان حوزه غذایی فست فود به ثبت برند توجهی کرده باشد و از اهمیت این موضوع می توان گفت اکثر فعالان در این حوزه غافل بوده اند. در حالی که ثبت برند فست فود ارزش کار شما را به شدت افزایش خواهد داد و باعث توجه بیش از انتظارتان به رستوران و فست فود شما خواهد شد.

فست فودی ها باید از اتحادیه فست فود مجوز و یا پروانه فعالیت دریافت کنند و در هنگام ثبت برند خود پروانه فعالیت خود را به اداره مالکیت معنوی به عنوان متولی ثبت برند تسلیم نمایند. فست فود ها با ثبت برند و مدیریت و به شهرت رساندن برند خود به سادگی می توانند اقدام به توسعه فعالیت خود با ایجاد شعبات و نمایندگی های داخلی و حتی خارجی بکنند. موضوعی که دور از دست رس نیست و تنها کافی است با برنامه ریزی مناسب و ارائه کیفیت در خور مشتری به این مهم نائل شوید.

در واقع داشتن برند و علامت تجاری جزئی لاینفک در قرارداد ها و تاسیس شعبات و نمایندگی ها برای فست فود ها می باشد. به موجب قانون الزامی برای ثبت برند در نوع خاص فست فود دیده نمی شود ولی داشتن برند در این زمینه موجبات اعتبار و اعتماد بیشتر مشتریان را فراهم می کند.

نحوه ثبت برند فست فود:

برند فست فود باید کاملا به زبان ایرانی و فرهنگ ایرانی طراحی شده باشد مگر اینکه شما خواهان فعالیت در مناطق آزاد اقتصادی و یا داشتن شعبه در سایر کشور ها و مناطق برون مرزی باشید. در این صورت باید ابتدا کارت بازرگانی خود را از اتاق بازرگانی ایران دریافت نمایید و سپس برای ثبت برند خود با استفاده از حروف لاتین و غیر فارسی اقدام نمایید.

در نظر داشته باشید که هنگام ارائه درخواست برای ثبت برند لاتین برای فست فود باید کارت بازرگانی و همچنین مجوزی که از اتحادیه فست فود دریافت نموده اید اعتبار کافی و لازم را داشته باشد.

با استفاده از برند شما به مشتریان وفا دار و ثابت دست خواهید یافت افرادی که به دیگران شما را با نام و برند تجاریتان معرفی می کنند و به دیگران در خصوص کیفیت و منحصر به فرد بودن شما با ذکر نام برند تجاریتان خواهند پرداخت و این در دنیای کسب و کارهای مردمی یعنی برند سازی و موفقیت برند. چیزی که می تواند درامد شما را هر روز بیشتر کند.

شاید به گمان شما الزامی هم برای ثبت برند نباشد و تنها با داشتن یک نام منحصر به فرد بتوان به این ارزش دست پیدا کرد. اما متذکر می شویم که نقطه ضعف همه رقبا و افراد شکست خورده دقیقا همین نکته است. در جامعه باز و اقتصاد رقابتی برخی از افراد سود جویی می کنند . انها موفقیت خود را با استفاده از موفقیت دیگران می بینند و  به همین دلیل به راحتی با الگو بردای و کپی از برند شما و ارائه فست فود های بی کیفیت تمامی تلاش های چند ساله شما را بر باد خواهند داد.

مشتریانی که به دنبال برند شما تا ادرس شما به زحمت امده اند وقتی به اشتباه از برندی تقلبی و غذایی که متعلق به شما نیست میل کنند خیلی ساده شروع به  تخریب برند شما خواهند کرد. در اینجا می توان اهمیت ثبت برند در موضوعات تجاری غذایی مانند فست فود را به خوبی احساس کرد.

وقتی شما برند خودتان را با هزینه بسیار کم و استفاده از خدمات تخصصی موسسه حقوقی  به ثبت برسانید دیگر اطمینان خواهید داشت که کسی جرات استفاده از برند شما را نفع خود در هیچ کجای ایران و در صورت ثبت بین المللی برند در هیچ کجای دنیا نخواهد داشت و در صورتیکه فردی این کار را بر اثر نا اگاهی انجام دهد قانون به حمایت از شما خواهد امد و نه تنها فرد خاطی اجازه استفاده از ان را دیگر نخواهد داشت بلکه جریمه و خسارت وارد شده به شما را هم باید پرداخت نماید.

از این رو ثبت برند در فست فود بسیار توصیه می شود. اما برند منحصر به فرد یک فست فودی تنها ابزار حفظ اعتبار و تمایز بین خدمات و محصولات غذایی شما با دیگران نیست. برند شما ابزار بازار یابی و فروش بیشتر برای شما هم خواهد بود. بخصوص اگر در فست فودی خود خدمات ویژه ای داشته باشید و یا بخواهید خود را به دیگران معرفی نمایید و به دنبال بازار های متنوع دیگر باشید این ابزار قدرتمند ترین ابزار برای اعتبار و فروش بیشتر شما خواهد شد.

اگر شما به همراه برند تجاری خود بر روی برند شخصی خود هم متمرکز شوید خواهید دید که موفقیتی اساسی به همراه شما خواهد بود. شما باید به مشتریان خود ارزش داده و اطلاعات و دانش غذایی که انها به دنبال ان می گردند را ارائه نمایید. خدمات مورد انتظار انها را براورده نمایید  و به انتقادات و پیشنهادات انها گوش فرا دهید و به سادگی برند سازی کنید تا برند فست فود شما ابزار ارزشمند کسب و کار شما شود.

مدارک لازم برای ثبت برند فست فود

کپی شناسنامه و کارت ملی برای افراد حقیقی و کپی اساسنامه و روزنامه رسمی شرکت برای اشخاص حقوقی
نمونه از علامت مورد تقاضا در ابعاد 10*10
کارت بازرگانی برای ان دسته که خواهان ثبت برند خود به لاتین هستند.
کپی جواز کسب برای افراد حقیقی و پروانه شرکت برای افراد حقوقی
وکالتنامه وکیل در صورت استفاده از وکیل
کپی روزنامه تاسیس و آخرین تغییرات برای اشخاص حقوقی
در دنیا کم وجود ندارند فست فود هایی که به واسطه نام و اوازه شان توانسته اند به میلیارد ها ثروت دست پیدا کنند و مهم ترین و معروف ترین مثال برای ان می تواند فست فود و رستوران مک دونالد باشد. فست فود ها با ثبت برند خود به مشتریان خود انتظار می دهند و مشتری که ببیند یک فست فودی از برندی معتبر برخوردار است به دلیل قانونی بودن ان اطمینان پیدا می کند که کیفیت غذا و خدمات این رستوران و فست فود مناسب خواهد بود. 


  • آخرین ویرایش:دوشنبه 1 مهر 1398
نظرات()   
   
دوشنبه 1 مهر 1398  11:18 ق.ظ
توسط: zohre zohreh


 
شرکت تعاونی نوعی از انواع هفت گانه شرکت ها هستند که اعتبار حقوقی بالایی دارند و در روستاها و شهر ها با مشارکت و هم فکر عده ای برای تامین قسمتی از نیاز های شناخته شده تاسیس می شوند.

تعاونی ها انواع و اقسام مختلفی دارند و با توجه به فعالیت و یا اعضا تشکیل دهنده خود طبقه بندی می شوند. شرکت های تعاونی اگر با عضویت هر فرد در شرکت خود توافق داشته باشند شرکت تعاونی عام و اگر عضویت در انها محدود باشد مثلا تنها در تعاونی کارگری افراد کارگر می توانند عضو شوند که این نوع تعاونی ها را تعاونی خاص می نامند.

 اما مهم ترین نوع طبقه بندی انها بر اساس فعالیت انها می باشد. اگر تعاونی در حوزه های دامداری، کشاورزی، شیلات، دام، طیور، صنعت و معدن و ... و برای تامین نیاز های ثانویه افراد عضو فعالیت کند از نوع تعاونی تولیدی و اگر برای تامین نیاز هایی مانند مسکن و اشتغال و یا خدمات رسانی جانبی به منظور کاهش هزینه های تولیدی مانند تامین مواد اولیه، توزیع، مسکن و ... را انجام دهند از نوع توزیعی هستند.

البته با توجه به نوع مجوز می توان شرکت های تعاونی تولیدی و توزیعی را به چهار نوع دیگر هم تقسیم کرد که تعاونی تولیدی شهری ، تعاونی تولیدی روستایی، تعاونی توزیعی شهری و یا تعاونی توزیعی روستایی  تقسیم کرد.

در اندک مواقعی هم تعاونی ها برای تامین سرمایه و یا ورود به بازار سرمایه گذاری به ثبت می رسند که این نوع تعاونی ها را هم اصطلاحا تعاونی اعتباری هم می نامند. تعاونی ها اگر بالغ بر 500 عضو داشته باشند از نوع تعاونی بزرگ هستند.

شرکت تعاونی چند منظوره چیست؟

در برخی از مواقع شرکت های تعاونی در اساسنامه خود موضوعات مختلفی را پیش بینی می کنند. البته اغلب این موضوعات با هم در ارتباط هستند. مثلا تولیدی در زمینه کشاورزی انجام می شود و نیاز به توزیع دارد و در خلال این فعالیت ها اقداماتی برای خانه دار شدن اعضا انجام می شود و در زمینه فعالیت شرکت و به منظور ارتقا سرمایه ممکن است در برخی از فعالیت های مشابه سرمایه گذاری شود. از این رو اینگونه تعاونی ها دیگر جز دسته های فوق الذکر نخواهند بود و باید انها را در دسته تعاونی های چند منظوره لحاظ نمود.

شرط داشتن تعاونی چند منظوره تایید اداره تعاون شهرستان و یا روستای مربوطه و همچنین مرتبط بودن فعالیت های موضوع تعاونی و نهایتا ذکر تمامی موضوعات به شکل صحیح در اساسنامه تعاونی می باشد. ضمنا باید مجوز فعالیت و موافقت اصولی طرح های مورد نظر دریافت شده باشد.

انواع شرکت های تعاونی چند منظوره

شرکت های تعاونی چند منظوره در دو حالت تعریف و ثبت می شوند. شرکت های تعاونی چند منظوره خاص و شرکت های تعاونی چند منظوره عام. شرکت تعاونی چند منظوره خاص  باید سرمایه خود را از موسسین خود به دست بیاورد و باید ظرفیت های این تعاونی در حد اشتغال اعضا خود باشد و ضمنا هر فردی نمی تواند در ان عضویت داشته باشد.

شرکت تعاونی چند منظوره عام نه تنها عضویت هر فردی را در تعاونی ازاد می دانند بلکه تامین سرمایه این تعاونی ها با مشارکت نهاد های دولتی و خصوصی دیگر به نحوی است که حداقل نیمی از این سرمایه را انها تادیه نمایند.

تعاونی اگر بصورت خاص باشد باید حداقل 10 میلیون ریال و اگر عام باشد باید حداقل 100 میلیون ریال سرمایه اولیه داشته باشد که باید از این  میزان 35 درصد در حساب شرکت تادیه شود. در مقابل شرکت های تعاونی چند منظوره شرکت های تعاونی تک منظوره دیده می شوند و انها تعاونی هایی هستند که تنها در یک حوزه فعالیت و به ثبت می رسند. مانند شرکت های تعاونی مسکن.

ثبت شرکت تعاونی چند منظوره به دلیل خاص بودن شرایط قوانین و مقررات انها و همچنین به دلیل تخصصی بودن نوع تنظیم اساسنامه انها دقت فراوانی می طلبد. در این راستا به یاد داشته باشید حداقل باید 7 نفر برای ثبت شرکت تعاونی چند منظوره مشارکت داشته باشند و در ضمن نباید در تعاونی دیگری عضویت داشته باشند.  در ضمن برای ثبت تعاونی چند منظوره حتما باید اداره  تعاون و در صورت نیاز سایر نهادهای دولتی دیگر مانند جهاد کشاورزی و یا سازمان مسکن و شهر سازی مجوز لازم را ارائه نمایند.

برای ثبت تعاونی چند منظوره بهترین انتخاب برای شما وکلا و کارشناسان موسسه  به دلیل سوابق درخشان و توانایی بالای انها خواهد بود . با ما تماس بگیرید

 


  • آخرین ویرایش:-
نظرات()   
   
  • تعداد کل صفحات :3  
  • 1  
  • 2  
  • 3  
آخرین پست ها

ثبت شرکت های خارجی در ایران ..........دوشنبه 12 اسفند 1398

شرایط ثبت شرکت مختلط سهامی چیست ؟ ..........دوشنبه 12 اسفند 1398

اطلاعات کامل درمورد ثبت شرکت های تجاری..........سه شنبه 29 بهمن 1398

تصمیماتی که پس از ثبت شرکت باید در دفتر ثبت شرکت ها آگهی شوند..........سه شنبه 29 بهمن 1398

مقررات مربوط به ثبت نام های تجاری و نشانه های جغرافیایی توسط شرکت های خارجی..........یکشنبه 13 بهمن 1398

ثبت شرکت در کاشمر ..........یکشنبه 13 بهمن 1398

وجوه افتراق تاسیس و ثبت شرکت تعاونی با شرکت های سهامی ..........یکشنبه 6 بهمن 1398

ثبت شرکت و موسسات غیرتجاری در گنبد کاووس..........یکشنبه 6 بهمن 1398

تحصیل اجازه از مرجع ثبت شرکت ها جهت انتشار اعلامیه پذیره نویسی در شرکت های سهامی عام..........چهارشنبه 25 دی 1398

مدارک مورد نیاز صدور کارت بازرگانی برای اشخاص حقیقی ..........چهارشنبه 25 دی 1398

مراحل ثبت شرکت در طالقان ..........سه شنبه 17 دی 1398

آیا تغییر تابعیت شرکت در ایران امکان پذیر است؟..........سه شنبه 17 دی 1398

10 نکته مهم که متقاضیان ثبت شرکت خارجی باید بدانند..........شنبه 7 دی 1398

مقررات مربوط به ثبت نام های تجاری و نشانه های جغرافیایی توسط شرکت های خارجی..........شنبه 7 دی 1398

ثبت برند دمنوش گیاهی..........چهارشنبه 4 دی 1398

همه پستها

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات