تبلیغات
ثبت برند - منظور از شرکتهای دولتی چیست؟
شنبه 6 مهر 1398  10:43 ق.ظ
توسط: zohre zohreh

شرکتهای دولتی

در قوانین کشوری ، شرکتهای دولتی با تعاریف گوناگونی ارائه شده اند. براساس ماده 4 قانون مدیریت کشوری، شرکت دولتی عبارت است از: « یک بنگاه اقتصادی است که مطابق با آن، قانون برای انجام بخشی از تصدی‌های دولت بموجب سیاست‌های کلی اصل۴۴ قانون اساسی، ابلاغی از سوی مقام معظم رهبری، در ردیف وظایف دولت به شمار می رود که بیش از 50% سرمایه و سهام به دولت تعلق دارد»
شرکت های دولتی
در قوانین کشوری ، شرکت های دولتی با تعاریف گوناگونی ارائه شده اند. بر اساس ماده 4 قانون مدیریت کشوری، شرکت دولتی عبارت است از: «یک بنگاه اقتصادی است که مطابق با آن، قانون برای انجام بخشی از تصدی‌های دولت بموجب سیاست‌های کلی اصل۴۴ قانون اساسی، ابلاغی از سوی مقام معظم رهبری، در ردیف وظایف دولت به شمار می رود که بیش از 50% سرمایه و سهام به دولت تعلق دارد. هر شرکت تجاری که از طریق سرمایه‌گذاری وزارتخانه‌ها و موسسات دولتی و شرکت‌های دولتی منفرداً و یا مشترکاً ایجاد شده و مادامی که بیش از 50% سهام آن‌ها مشترکاً یا منفرداً به واحدهای سازمانی فوق‌الذکر تعلق داشته باشد، شرکت دولتی محسوب می شود.»

 

در تعریف دیگری از شرکت های دولتی ، قانون محاسبات عمومی کشور مصوب سال 1366، چنین مقرر داشته است: «یک واحد سازمانی مشخص که با اجازه قانون بصورت شرکت تشکیل شده است و یا به حکم قانون و دادگاه صالح ملی مصادره شده که به عنوان شرکت دولتی محسوب می شود و بیش از 50% سرمایه آن به دولت تعلق دارد. هر شرکت تجاری که از طریق سرمایه‌گذاری شرکت‌های دولتی تشکیل گردد، تا زمانی که بیش از 50% سهام آن به شرکت‌های دولتی تعلق داشته باشد، شرکت دولتی به شمار می رود.» در ادامه این ماده آمده است که: «شرکت‌هایی که از طریق مضاربه و یا عقود اسلامی، جهت بکار انداختن سپرده‌های اشخاص نزد بانک‌ها و موسسات اعتباری و شرکت‌های دیگر تشکیل شده اند، مطابق با قانون مزبور، شرکت دولتی محسوب می شوند.»

 

شرکتهای دولتی

 

شرایط تشکیل شرکت دولتی
کارهای تصدی دولتی ، به معنای اموری که شرکت‌های دولتی با توجه به سود، آنها را دنبال نمی کنند از جمله این کارها می توان به صنایع مادر، ساخت پالایشگاه و … اشاره کرد که در حیطه وظایف دولت به شمار می رود. این موارد باید توسط دولت انجام شود.
 تشکیل شرکت دولتی تحت هر یک از عناوین فوق‌الذکر صرفاً با تصویب مجلس جمهوری اسلامی مجاز خواهد بود. بنابراین، شرکت های دولتی باید مطابق با قانون تشکیل شوند و مجلس نیز لایحه مربوط به آن را تصویب نموده باشد.
در این نوع شرکت ها بیش از 50% سهام به علاوه 1 سهم به دولت تعلق دارد. از سوی دیگر ، کلیه شرکت‌هایی که از طریق این شرکت‌ها تاسیس می‌شوند، تا زمانی که 50% به اضافه 1، سهام آن‌ها به شرکت‌های دولتی تعلق داشته باشد، مشمول این قانون هستند.
تبدیل شرکت‌هایی که سهام شرکت دولتی در آن‌ها کمتر از 50% باشد، با افزایش سرمایه به شرکت دولتی ممنوع خواهد بود. به این معنا که پس از تصویب این قانون نباید هیچ شرکت دولتی، با افزایش سرمایه برای افزایش سهام به شرکت دولتی مبدل شوند.
شرکت‌هایی که به حکم قانون یا دادگاه صالح، ملی یا مصادره شده باشند، شرکت دولتی محسوب می شود. ممکن است ابتدا این شرکت ها دولتی نباشند اما براساس حکم قانون به شرکت های دولتی مبدل می شوند.
احکام شرکت‌های دولتی که در قانون ذکر شده است در تمامی شرکت‌های مشمول قوانین و مقررات قابلیت اعمال دارد.
 

ماده 84 قانون برنامه 5 ساله
بر اساس تبصره 2 از ماده 84 قانون برنامه 5 ساله، مصوب سی ام دی ماه سال 1389، در قسمت «ی» بند«۴» عنوان شده است که: « از نظر این ماده، کلیه بنگاه‌های اقتصادی فارغ از نوع مالکیت آنها که بیش از 20 اعضای هیات ‌مدیره آن‌ها توسط مقامات دولتی تعیین می‌شود، دولتی هستند و پرداخت از منابع صندوق توسعه ملی به آن‌ها خلاف قانون است.»

انواع شخصیت حقوقی

نوشته شده توسط
Aydin Abadani
انواع شخصیت حقوقی
فروردین ۱۴, ۱۳۹۶آخرین مقالات, اخرین اخبار ۰
انواع شخصیت حقوقی
انواع شخصیت حقوقی شامل چه مواردی می شود ؟ هیچ معیار و ملاک مشخصی برای تقسیم اشخاص حقوقی وجود ندارد اما می‌تواند از جهات گوناگون، اشخاص حقوقی را دسته بندی کرد. به این معنا که بر اساس عمومی یا خصوصی بودن آن‌ها می تواند چندین نوع شخصیت حقوقی یاد نمود. علاوه بر این، معیار داخلی و خارجی بودن و یا اقتصادی و غیر اقتصادی بودن نیز برای طبقه بندی شخصیت حقوقی به کار برده می‌شود.
انواع شخصیت حقوقی
دسته بندی انواع شخصیت حقوقی
معیارهای دیگری نیز برای این منظور وجود دارد به عنوان مثال ممکن است به اعتبار نحوه تشکیل و تاسیس و یا بازرگانی و یا غیر بازرگانی بودن اشخاص حقوقی دسته بندی شوند.

همه معیارها و ملاک‌هایی که برای دسته بندی شخصیت حقوقی مورد استفاده قرار می‌گیرد، عاری از نقص نیست و ممکن است هر کدام متضمن ایراداتی باشد. از این رو دو معیار نحوه تاسیس و هدف رواج بیشتری برای دسته بندی دارد. در اینجا بر اساس معیار اقتصادی به دو نوع شخصیت حقوقی تجاری و غیر تجاری در حقوق خصوصی می‌پردازیم:

 

1- شخصیت حقوقی غیر تجاری
اگر چه ممکن است هدف اصلی از ایجاد شخصیت حقوقی، کسب سود و انجام تجارت در زمره آن‌ها باشد اما گاهی نیز تحت عنوان اهداف غیر تجاری، شخصصیت حقوقی شکل می‌گیرد.  به عبارت دیگر ممکن است هدف اصلی از ایجاد شخصیت حقوقی،  امور حرفه ای، فرهنگی، علمی و آموزشی و عام المنفعه باشد. در این صورت هیچ یک از فعالیت‌هایی که در این عرصه صورت می‌گیرد، به کسب سود نخواهد انجامید و به نوعی یک موسسه غیرانتقاعی محسوب می‌شود بدون آن که اعضای آن تاجر تلقی شوند. برای مثال می توان به فعالیت‌هایی که به منظور امور آموزشی انجام می‌شود اشاره کرد که در قالب مدارس غیر انتفاعی اجرا می شود و موضوع آن‌ها آموزش و فعالیت‌های غیر سود جویانه می‌باشد. همچنین می‌توان از فعالیت‌هایی که در حیطه مذهبی ـ تبلیغی صورت می‌گیرد به عنوان شخصیت‌های حقوقی غیر تجاری یاد کرد.

 

سرمایه گذاری برای صندوق‌های قرض الحسنه، بیمارستان‌ها، پژوهشگاه‌ها و موسسات خیریه را نیز در ردیف اهداف غیر تجاری محسوب می‌شود. همچنین نهادهایی از قبیل وقف، مساجد، شهرداری‌ها، سازمان‌ها و نهادهای دولتی، کلیساها و یا آتشکده‌ها با آن که همه عناصر شخصیت حقوقی را ندارند اما براساس برخی مصالح، دارای شخصیت حقوقی شناخته شده هستند. به علاوه، در این چهارچوب قرار می‌گیرند.

 

اما گاهی برخی از فعالیت‌ها در عین حال که قصد سود بردن انکارناپذیر است، در حوزه فعالیت‌های تجاری چه در مفهوم قانونی و یا عرفی آن قرار نمی‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گیرند. به عنوان نمونه موسسات حسابرسی، دفاتر وکالت، موسسات و مطب‌های پزشکی را ضمن آن که نمی‌توان غیر انتفاعی نامید، درعین حال تجاری  نیز محسوب نمی‌شوند. این گونه فعالیت‌ها را باید انتفاعی از نوع غیرتجاری نامید چرا که خصیصه اصلی آن‌ها ارائه خدمات می‌باشد.

 

بر اساس ماده 1 آیین نامه اصلاحی ثبت تشکیلات و موسسات غیر تجارتی مصوب سال 1337: « هدف اصلی از تشکیلات و موسسات غیرتجاری مذکور در ماده 584 قانون تجارت کلیه تشکیلات و موسساتی می باشد که به منظور دنبال نمودن اهداف غیرتجارتی از قبیل امور علمی و ادبی یا امور خیریه و … شکل می‌گیرند اعم از آنکه موسسین و تشکیل دهندگان آن‌ها قصد انتفاع داشته و یا نداشته باشند.»

لازم به ذکر است که تشکیلات و موسسات مزبور می‌توانند عناوینی از قبیل انجمن، کانون یا بنگاه برای خود برگزینند اما  اتخاذ عناوینی که به تشکیلات دولتی و کشوری اختصاص دارد، امکان پذیر نخواهد بود.»

بر اساس قسمت دوم همین ماده، قصد انتفاع به خودی خود موجب تجارتی شناخته شدن موضوع شخصیت حقوقی نخواهد بود. ماده 2 همین آیین نامه هدف اصلی موسسات غیرتجاری را به دو نوع انتفاعی و غیرانتفاعی تقسیم می‌‌کند و چنین مقرر می‌دارد :


  • آخرین ویرایش:شنبه 6 مهر 1398
نظرات()   
   
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر