دوشنبه 12 اسفند 1398  03:17 ب.ظ
توسط: zohre zohreh

شرکت هایی که در ایران تشکیل بشوند و مرکز اصلی آن ها در ایران باشد ،ایرانی و سایر شرکت ها خارجی هستند. به موجب ماده 3 قانون ثبت شرکت ها ، برای آنکه شخصیت حقوقی شرکت خارجی در ایران شناخته شود و شرکت خارجی بتواند در ایران مبادرت به امور تجاری کند، باید در مملکت اصلی خود شرکت قانونی شناخته شده ، در اداره ثبت اسناد تهران به ثبت رسیده باشد.عدم هر یک از دو ملاک فوق موجب می شود که از دید قانون ایران ، شرکت خارجی موجودیت نداشته باشد.
حال این سوال مطرح می شود که ثبت شرکت خارجی در ایران مجاز است یا خیر ؟
چنین پرسشی از این لحاظ مطرح می شود که اصل 81 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران مقرر می کند : دادن امتیاز تشکیل شرکت ها و موسسات در امور تجاری و صنعتی و کشاورزی و معادن و خدمات به خارجیان مطلقاَ ممنوع است. آیا این اصل به این معناست که شرکت های خارجی را به این دلیل که ثبتشان ممنوع است، نمی توان در ایران به رسمیت شناخت ؟ شورای نگهبان در تفسیری که از این اصل کرده گفته است : شرکت های خارجی که با دستگاه های دولتی ایران ، قرارداد قانونی منعقد نموده اند می توانند جهت انجام امور قانونی و فعالیت های خود در حدود قرارداد منعقده و طبق ماده 3 قانون ثبت شرکت ها به ثبت شعب خود در ایران مبادرت نمایند و این امر با اصل 81 قانون اساسی مغایرتی ندارد. بنابراین، فعالیت شرکت های خارجی در ایران هنگامی قانونی است که شخصیت آن ها در ایران شناسایی شود و این شناسایی فقط با ثبت آن ها ممکن می شود.
انعقاد قرارداد توسط شرکت های خارجی با موسسات ایرانی مجوز ثبت و در نتیجه ، تشکیل شرکت های خارجی در ایران نیست ؛ اما ممنوعیت ثبت شرکت خارجی فقط در صورتی صادق است که شرکت خارجی بخواهد در ایران به فعالیت مربوط به امور تجاری، صنعتی، کشاورزی، معادن . خدمات بپردازد ، والا خارج از قیود مندرج در اصل 81 قانون اساسی، تشکیل شرکت خارجی از طریق ثبت آن بلامانع است.

ضوابط ثبت شرکت خارجی در ایران
درخواست ثبت باید در تهران و نزد اداره ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی به عمل آید. شرکتی که درخواست ثبت می کند، باید در نزد مرجع ثبت شرکت ها ثابت کند که در کشور خود قانونی است. این امر با ارائه مدارکی از مراجع ذی صلاح کشور مربوط که توسط مقامات کنسولی ایران در آن کشور تصدیق شده باشد، احراز می شود.
جهت ثبت شرکت های خارجی، ماده ی 5 نظامنامه ی اجرای قانون ثبت شرکت ها مصوب 1310تقدیم اسناد زیر را ضروری تلقی کرده است:
1- اظهارنامه ی ثبت
2- یک نسخه مصدق از اساسنامه ی شرکت
3- یک نسخه مصدق از اختیارنامه ی نماینده عمده شرکت در ایران و در صورتی که شرکت چند نماینده مستقل در ایران داشته باشد،یک نسخه مصدق از اختیارنامه هر یک از آن ها
4- داشتن مجوز از وزارتخانه یا سازمان دولتی و یا یک نهاد انقلابی و یا موافقت یکی از وزارتخانه های جمهوری اسلامی ایران چنانچه شرکت خارجی باشد که شرایط عملیات آن به موجب امتیازنامه صحیح منظمی مقرر گردیده علاوه بر اسناد فوق باید موارد امتیاز نامه با تصدیق وزارت امور خارجه مشعر بر صحت آن امتیازنامه نیز تسلیم شده باشد کلیه اوراق مزبور باید به فارسی تهیه شده و یا یک نسخه ترجمه مصدق از آن به فارسی ضمیمه شود.
پس از تقدیم اسناد فوق به اداره ی ثبت شرکت ها، کارشناس ثبت شرکت، اظهارنامه شرکت مزبور را رسیدگی می کند.طبق ماده 6 نظامنامه ی مذکور،اظهارنامه موضوع بند 1 ماده 5 باید به فارسی نوشته شده،دارای نکات زیر باشد:
1- نام کامل شرکت
2- نوع شرکت از سهامی و ضمانتی-تضامنی-و مختلط و غیره
3- مرکز اصلی شرکت و آدرس صحیح آن
4- تابعیت شرکت
5- مقدار سرمایه شرکت در تاریخ تقاضا
6- آخرین بیلان شرکت،مشروط بر اینکه قوانین جاریه و یا عرف تجاری مملکت اصلی شرکت و یا اساسنامه ی خود شرکت،انتشار بیلان شرکت را مقرر کرده باشد.
7- در چه محل و در چه تاریخ و در نزد کدام مقام صلاحیتدار،شرکت تقاضا کننده،مطابق قوانین مملکت اصلی خود ثبت شده است.
8- شرکت به چه نوع امر صنعتی یا تجاری یا مالی در ایران مبادرت می کند.
9- شعب آن در کدام یک از نقاط ایران موجود است.
10- نماینده عمده شرکت در ایران کیست و اگر شرکت چند نماینده مستقل دارد،نمایندگان مستقل شرکت در ایران چه اشخاصی هستند.
11- اسم و آدرس صحیح شخص یا اشخاصی که مقیم در ایران بوده و برای دریافت کلیه ابلاغات مربوطه به شرکت صلاحیت دارند.
12- تعهد به اینکه همه ساله یک نسخه از آخرین بیلان شرکت را در صورتی که بیلان مزبور مطابق فقره ششم این ماده انتشار باشد،به دایره ثبت شرکت ها بدهد.
هرگاه ثبت شعبه شرکت خارجی مد نظر باشد، ماده 8 نظامنامه اجرای قانون ثبت شرکت ها،ارائه مدارک ذیل را ضروری دانسته است:
1- اظهارنامه ثبت به فارسی
2- سواد مصدق سند ثبت خود شرکت در ایران
3- سواد مصدق از اختیارنامه نماینده که مدیر شعبه است.
چنانچه تقاضای ثبت شعبه در ضمن تقاضای ثبت خود شرکت به عمل آید،تقدیم سواد مصدق سند ثبت خود شرکت لازم نخواهد بود.
به موجب ماده 18 نظامنامه مذکور،”پس از ثبت شرکت و هر یک از شعب آن، اداره ثبت اسناد باید تصدیقی مشعر بر ثبت شرکت یا شعبه آن به تقاضا کننده بدهد.تصدیق مزبور باید حاوی مراتب ذیل باشد:
1- نام کامل شرکت
2- نوع شرکت از سهامی و ضمانتی و مختلط و غیره
3- مرکز اصلی شرکت و آدرس صحیح آن
4- تابعیت شرکت
5- مقدار سرمایه شرکت در تاریخ تقاضا
6- در چه محل و در چه تاریخ و در نزد کدام مقام صلاحیتدار شرکت تقاضا کننده مطابق قوانین مملکت اصلی خود ثبت شده است.
7- شرکت به چه نوع  امر صنعتی یا تجاری یا مالی در ایران مبادرت می کند.
8- تاریخ ثبت
9- امضای مدیر کل ثبت اسناد مملکتی
هرگاه تصدیق، راجع به ثبت شعبه باشد،علاوه بر موارد فوق،در تصدیقنامه باید محل شعبه نیز قید شود.
لازم به توضیح است به موجب ماده 21 نظامنامه، مراتب مذکور در ماده فوق باید در یکی از روزنامه های محلی منتشر شود که شعبه شرکت در آن جا دایر بوده و یا تاسیس می شود.

حقوق شرکت های خارجی در ایران
هر گاه شخصیت حقوقی شرکتی در ایران شناخته شد، شرکت در همان شرایطی قرار خواهد گرفت که یک شخص حقیقی خارجی در ایران داراست. به عبارت دیگر، چنین شرکتی از کلیه حقوقی که برای خارجیان در نظر گرفته شده برخوردار شده، کلیه تعهدات آن ها را نیز خواهد داشت؛ با این توضیح که شرکت خارجی، اولاَ نمی تواند در ایران بیش از حقوقی را بهره مند شود که خاص اشخاص حقیقی است ، مانند حقوق خانوادگی و امثال آن . از طرفی ، قوانین خاص ممکن است برای شرکت تمهیداتی معین کرده باشند که اشخاص خارجی بیگانه مشمول آن نمی شوند؛ مانند ماده 107 قانون مالیات های مستقیم ( مصوب 1380) که برای اشخاص حقوقی خارجی که در ایران فعالیت می کنند، مقررات ویژه مالیاتی معین کرده است.


  • آخرین ویرایش:-
نظرات()   
   
دوشنبه 12 اسفند 1398  03:12 ب.ظ
توسط: zohre zohreh

شرکت مختلط سهامی، شرکتی است که تحت اسم مخصوصی، بین یک عده شرکای سهامی و یک یا چند نفر شریک ضامن تشکیل می شود. شرکای سهامی کسانی هستند که سرمایه آن ها به صورت سهام متساوی القیمه درآمده و مسئولیت آن ها تا میزان سرمایه ای است که در شرکت دارند. شریک ضامن کسی است که سرمایه او به صورت سهام درنیامده و مسئول کلیه بدهی هایی است که ممکن است علاوه بر دارایی شرکت پیدا شود. در صورت تعدد شریک ضامن ، مسئولیت آن ها در مقابل طلبکاران شرکت و روابط آن ها با یکدیگر تابع مقررات شرکت تضامنی خواهد بود.
مدیریت شرکت مختلط سهامی، مخصوص به شریک یا شرکای ضامن است که می توانند خود ، مدیریت را بر عهده بگیرند و یا شخص یا اشخاص دیگری به عنوان مدیر شرکت تعیین کنند. در هر یک از شرکت های مختلط سهامی، هیئت نظار وجود دارد. اعضای هیئت باید از شرکا باشند و انتخاب آن ها با مجمع عمومی شرکاست. ترتیب انتخاب هیئت نظار و مدت آن در اساسنامه تعیین می شود و در هر حال اولین هیئت نظار برای یک سال انتخاب خواهد شد.
اعضای هیئت نظار دفاتر و صندوق و کلیه اسناد شرکت را بررسی و همه ساله گزارشی به مجمع عمومی تسلیم می کنند. هیئت نظار می تواند شرکای شرکت را برای تشکیل مجمع عمومی دعوت کند.
به موجب ماده ی 176 قانون تجارت ، برای تشکیل شرکت لازم است که:
1- اساسنامه و یا شرکتنامه حاوی امور اساسی شرکت تهیه شود.
2- پرداخت ثلث سرمایه ی نقدی و تعهد دو ثلث بقیه اعلام گردد.
3- سهم الشرکه ی غیر نقدی ارزیابی و تحویل شرکت شود.
4- در تنظیم سهام یا قطعات قیمت حداقل با توجه به سرمایه ی شرکت تعیین گردد.
یعنی اگر سرمایه کمتر و یا معادل دویست هزار ریال بود حداقل پنجاه ریال و اگر بیشتر از این مبلغ بود یکصد ریال.
5- تهیه ی رسید سرمایه بنحوی که هست و اعلام آن با تصریح به اینکه سرمایه د ر تحویل شرکت است.
6- تعیین اسامی و مشخصات شرکاء سهامی با مقدار سهام آن ها و شریک یا شرکاء ضامن با میزان سهم الشرکه
مشخصات عمومی شرکت  مختلط سهامی ( نام شرکت ، حداقل شرکا ، سرمایه ، هیات مدیره و ساختار مدیریتی شرکت )

نام شرکت مختلط سهامی
در این شرکت در اسم شرکت باید عبارت مختلط سهامی ذکر گردد تا علاقه مندان به معامله با این شرکت بدانند با چه اشخاصی و تحت چه مقرراتی مایل به معامله می باشند . همچنین باید لااقل نام یکی از شرکاء ضامن قید گردد تا طرف معامله با شرکت بداند به چه کسی باید برای طلب خود رجوع کند .
وفق ماده 163 ، در نام شرکت مختلط سهامی دو شرط باید رعایت شود :
1. در اسم شرکت باید عبارت ” شرکت مختلط” ذکر شود.
2. در اسم شرکت باید لااقل اسم یکی از شرکای ضامن قید شود.

حداقل تعداد سهامداران
حداقل دو نفر و حداکثر بدون محدودیت می باشد.

حداقل سرمایه مختلط سهامی
اولین مجمع عمومی طبق ماده 41 قانون باید تشکیل و بدواَ اظهار موسسین را ، راجع به فروش سهام و تادیه اقلاَ ثلث قیمت سهام نقدی و تعهد بقیه و سایر مواردی که ذکر شده رسیدگی و اظهاریه ای که به اداره ثبت داده می شود تصویب و اگر سهام غیرنقدی باشد، آن چه در ازاء قیمت آن ها داده می شود تقویم و مراقبت رد پرداخت نماید.

حداقل تعداد مدیران و بازرسین
شرکت های مختلط سهامی دارای هیات مدیره نمی باشند بلکه دارای هیات نظار یا بازرسان لااقل مرکب از سه نفر از شرکاء می باشند.

ساختار مدیریتی شرکت
مجمع عمومی + هیات نظار یا بازرسان

دوره انتخاب مدیران
اولین هیئت نظار فقط برای یک سال انتخاب خواهد شد پس مدت ماموریت هیئت نظار بسته به مندرجات اساسنامه است ولی اولین دفعه باید برای مدت یک سال که در حقیقت آزمایش عمل آن ها است انتخاب شوند.

مسئولیت شرکا در شرکت مختلط سهامی
«شرکای ضامن : نامحدود. شرکای سهامی: به میزان مبلغ اسمی هر شریک »
سوالات خود را از ما بپرسید.


  • آخرین ویرایش:-
نظرات()   
   
سه شنبه 29 بهمن 1398  11:32 ق.ظ
توسط: zohre zohreh

 
امروزه بنا به دلایل متعدد، تمایل اشخاص حقیقی به انجام فعالیت های اقتصادی در قالب شرکت های تجاری افزایش یافته و بلکه در مورد فعالیت های بزرگ به یک ضرورت تبدیل شده است. از این رو مطالعه راجع به انواع شرکت های تجاری و قوانین ثبت آن از اهمیت بسزایی برخوردار است.

نظر به اهمیت موضوع، در این مقاله تلاش نموده ایم تا اطلاعات کاملی را دراین رابطه در اختیار علاقمندان قرار دهیم. پیش از هر چیز لازم به یادآوری است در صورت نیاز به هرگونه مشاوره در رابطه با ثبت شرکت می توانید با متخصصان فوق حرفه ای ثبت  تماس حاصل فرمایید. متخصصان ثبت شرکت  ، با سال ها تجربه و همچنین با تسلط کاملی که به قوانین و اصول حقوقی دارند، به شما کمک خواهند کرد تا تصمیمات صحیح تری اتخاذ نمایید.

چه کسانی می توانند در ایران شرکت ثبت نمایند ؟
کلیه ی اشخاص حقیقی و حقوقی اعم از ایرانی و خارجی می توانند در ایران شرکت ثبت نمایند.
نکته :
– دارا بودن سوء پیشینه اشخاص مانعی جهت ثبت شرکت نیست فقط نمی توانند جزء هیئت مدیره، مدیر عامل و یا بازرسین شرکت باشند.
– حداقل سن برای ثبت شرکت 18 سال است.

حداقل اعضا برای ثبت شرکت
حداقل اعضا برای ثبت شرکت دو نفر می باشد. چنانچه فرد مایل است تمام اختیارات را خود در دست بگیرد می تواند 99 درصد سهام را به خود اختصاص داده و 1 درصد باقی مانده را به دیگری و تمامی سمت ها اعم از مدیر عامل ، رئیس هیات مدیره و حق امضا را به خود اختصاص دهد و شخص دوم را به عنوان عضو ساده هیئت مدیره انتخاب کند.

شرایط عمومی و اختصاصی ثبت شرکت
شرایط عمومی ثبت شرکت : قصد و رضا ، اهلیت ، معین بودن موضوع ، قانونی بودن جهت و هدف. همچنین شرایط اختصاصی تشکیل شرکت عبارت است از : وجود شرکا ، همکاری شرکا ، سرمایه گذاری ، تقسیم سود و زیان ، مبادرت به عملیات بازرگانی .

انواع شرکت های قابل ثبت
به موجب ماده 20 قانون تجارت ، شرکت های تجاری بر هفت قسم است :
شرکت سهامی، شرکت بامسئولیت محدود، شرکت تضامنی، شرکت مختلط غیرسهامی، شرکت مختلط سهامی، شرکت نسبی و شرکت تعاونی.
1) شرکت سهامی
شرکت سهامی شرکتی است که سرمایه آن به سهام تقسیم شده و مسئولیت صاحبان سهام محدود به مبلغ اسمی سهام آن ها است.
شرکت سهامی به دو نوع تقسیم می شود:
نوع اول: شرکت هایی که موسسین آن ها قسمتی از سرمایه شرکت را از طریق فروش سهام به مردم تامین می کنند این گونه شرکت ها، شرکت سهامی عام نامیده می شوند.
نوع دوم: شرکت هایی که تمام سرمایه آن ها در موقع تاسیس منحصراَ توسط موسسین تامین گردیده است.این گونه شرکت ها، شرکت سهامی خاص نامیده می شوند.
2) شرکت بامسئولیت محدود
شرکت بامسئولیت محدود شرکتی است که بین دو یا چند نفر برای امور تجاری تشکیل می شود و هر یک از شرکا بدون آنکه سرمایه به سهام تقسیم شده باشد، فقط تا میزان سرمایه خود در شرکت مسئول دیون و تعهدات شرکت خواهد بود. در نام شرکت باید عبارت " بامسئولیت محدود " ذکر شود وگرنه در برابر اشخاص ثالث تضامنی محسوب خواهد شد.
3) شرکت تضامنی
به موجب قانون تجارت ،« شرکت تضامنی شرکتی است که درتحت اسم مخصوص برای امور تجارتی بین دو یا چند نفر با مسئولیت تضامنی تشکیل می شود،مقصود ازمسئولیت تضامنی شرکاء این است که اگر دارایی شرکت برای پرداخت تمام بدهی های شرکت کافی نباشد هریک از شرکاء مسئول پرداخت تمام قروض شرکت است. هرقراری که بین شرکاء برخلاف این ترتیب داده شده باشد درمقابل اشخاص کان لم یکن خواهد بود. »
4) شرکت مختلط غیرسهامی
شرکت مختلط غیرسهامی شرکتی است که برای امور تجاری در تحت اسم مخصوصی بین یک یا چند نفر شریک ضامن و یک یا چند نفر شریک با مسئولیت محدود بدون انتشار سهام تشکیل می شود. شریک ضامن مسئول کلیه قروضی است که ممکن است علاوه بر دارایی شرکت پیدا شود. شریک با مسئولیت محدود کسی است که مسئولیت او فقط تا میزان سرمایه ای است که در شرکت گذارده و یا بایستی بگذارد. در اسم شرکت باید عبارت ( شرکت مختلط ) و لااقل اسم یکی از شرکای ضامن قید شود.
5) شرکت مختلط سهامی
بنا به تعریف ماده 162 قانون تجارت شرکت مختلط سهامی شرکتی است که در تحت اسم مخصوصی بین یک عده شرکای سهامی و یک یا چند نفر شریک ضامن تشکیل می شود.
شرکای سهامی ( عادی ) ، کسانی هستند که سرمایه آن ها به صورت سهام دارای ارزش واحد ( متساوی القیمه ) درآمده و مسئولیت آن ها محدود به میزان سرمایه ای است که در شرکت دارند.
شریک ضامن کسی است که سرمایه او به صورت سهام درنیامده و مسئول کلیه قروضی است که ممکن است علاوه بر دارایی شرکت پیدا شود. در صورت تعدد شریک ضامن ، مسئولیت آن ها در مقابل طلبکاران و روابط آن ها با یکدیگر تابع مقررات شریک تضامنی است.
6) شرکت نسبی
شرکت نسبی شرکتی است که برای امور تجاری تحت عنوان و اسم مخصوصی بین دو یا چند نفر تشکیل می شود و مسئولیت هر یک از شرکاء به نسبت سرمایه ای است که در شرکت گذاشته اند . در شرکت نسبی بعد از اسم شرکت عبارت ( شرکت نسبی ) و حداقل اسم یکی از شرکاء شرکت باید ذکر شود و در صورتی که اسم شرکت شامل نام همه شرکاء نباشد بعد از اسم شریک یا شرکایی که قید شده عبارتی از قبیل ( شرکاء و برادران ) ضروری می باشد.
7) شرکت تعاونی
طبق تعریف ماده اول قانون شرکت های تعاونی مصوب 11/ 5/ 34 شرکت تعاونی شرکتی است که برای مدت نامحدود به منظور رفع احتیاجات مشترک شرکا و بهبود وضع مادی و اجتماعی آنان تشکیل می شود.بنابراین، هدف اصلی این شرکت ها کمک به بهبود وضع اقتصادی و رفاه شرکاء و تامین حوائج و نیازمندی های مخصوص آن ها است و معمولاَ در مواقعی بیشتر تشکیل می شود که وضع اقتصادی آشفته و نامساعد باشد و بعلت تورم و گرانی قدرت خرید مردم کم است و لذا برای ارائه خدمات و تولید و امکانات رفاهی،اقشار کم درآمد را تحت پوشش خود قرار می دهد.

مشخصات عمومی انواع شرکت های تجاری
نوع شرکت                        حداقل شرکا            حداقل هیات میره یا مدیران
شرکت سهامی عام                  5 نفر                               5 نفر
شرکت سهامی خاص               3 نفر                              3 نفر
شرکت با مسئولیت محدود         2 نفر                       یک نفر یا بیشتر  
شرکت تضامنی                     2 نفر                       یک نفر یا بیشتر
شرکت نسبی                        2 نفر                       یک نفر یا بیشتر
شرکت مختلط سهامی              2 نفر                       یک نفر یا بیشتر
شرکت مختلط غیر سهامی        2 نفر                       یک نفر یا بیشتر
شرکت تعاونی                     7 نفر                        یک نفر یا بیشتر  

مسئولیت شرکا در انواع شرکت های تجاری :
– شرکت سهامی عام :  « به میزان مبلغ اسمی سهام هر شریک »
– شرکت سهامی خاص : « به میزان مبلغ اسمی سهام هر شریک »
– شرکت با مسئولیت محدود : « به میزان سهم الشرکه هر شریک »
– شرکت تضامنی : « نامحدود است و هر شریک مسوولیت کامل دارد »
– شرکت نسبی  :« به نسبت سهم الشرکه هر شریک »
– شرکت مختلط سهامی  : « شرکای ضامن: نامحدود.شرکای سهامی: به میزان مبلغ اسمی هر شریک»
– شرکت مختلط غیر سهامی : « شرکای ضامن: نامحدود.شرکای غیر سهامی: به میزان سهم الشرکه»
– شرکت تعاونی : « در صورت سهامی بودن به میزان مبلغ اسمی هر سهامدار.در غیر سهامی:با توجه به تراضی شرکا در اساسنامه »

مدارک مورد نیاز جهت ثبت انواع شرکت های تجاری
1) مدارک مورد نیاز جهت ثبت شرکت سهامی خاص :
–  اظهارنامه شرکت سهامی خاص که توسط اداره ثبت شرکت ها به صورت فرم چاپ شده است. 2 نسخه
– اساسنامه شرکت سهامی خاص که توسط مؤسسین تهیه می شود. 2 جلد
– صورت جلسه مجمع عمومی مؤسسین. 2 برگ
– صورت جلسه هیأت مدیره با امضای مدیران منتخب. 2 نسخه
– فتوکپی شناسنامه کلیه سهامداران و بازریس یا بازرسان.
– ارائه گواهی پرداخت حداقل 35% سرمایه شرکت از بانکی که حساب شرکت در شرف تأسیس درآنجا افتتاح شده است.
– ارائه مجوز در صورت نیاز( بنا به اعلام اداره ثبت شرکت ها)
– ارائه تقویم نامه کارشناس رسمی دادگستری در صورتی که آورنده سرمایه شرکت اموال غیر نقدی ( منقول یا غیر منقول ) را معرفی کرده باشد.
– ارائه اصل سند مالکیت در صورتی که اموال غیر منقول جهت سرمایه شرکت معرفی شده باشد.
– انتقال مال غیرمنقول به نام شرکت.
2) مدارک ثبت شرکت سهامی عام :
مرحله اول: (مرحله تشکیل و تحصیل اجازه پذیره نویسی )
– دو نسخه طرح اعلامیه پذیره نویسی که بایستی به امضاء کلیه موسسین رسیده باشد.
– دو نسخه طرح اساسنامه تکمیل شده
– دو نسخه اظهارنامه ی تکمیل شده
– تصویر برابر با اصل مدارک احراز هویت موسسین
– اصل گواهی بانکی مبنی بر پرداخت سرمایه (حداقل 35% از 20 % سرمایه تعهد شده)
– اصل مجوز فعالیت از مراجع ذیربط در مواردی که ثبت موضوع نیاز به مجوز داشته باشد.
– اصل مجوز اولیه از سازمان بورس و اوراق بهادار
-تکمیل فرم تعیین نام به ترتیب اولویت نام پیشنهادی های و همچنین فیش واریزی مربوطه
مرحله دوم: ( مرحله ایجاد و ثبت شرکت های عام سهامی)
– دو نسخه اساسنامه که به تصویب مجمع عمومی موسس رسیده باشد.
– دو نسخه صورتجلسه مجمع عمومی موسسین متضمن تصویب اساسنامه تعیین،اعضاء هیئت مدیره،انتخاب بازرسان و روزنامه های کثیرالانتشار
– دو نسخه صورتجلسه هیات مدیره
– اصل گواهی بانکی مبنی بر پرداخت حداقل 35% سرمایه شرکت(در صورتیکه قسمتی از سرمایه موسسین بصورت غیر نقدی باشد)
– اصل مجوز سازمان بورس و اوراق بهادار(مجوز ثانویه)
3) مدارک ثبت شرکت بامسئولیت محدود  :
– دو برگ شرکت نامه و تکمیل آن و امضا ذیل شرکت نامه توسط کلیه سهامداران
– دو برگ تقاضانامه ثبت شرکت با مسئولیت محدود و تکمیل آن و امضا ذیل تقاضانامه توسط کلیه سهامداران
– دو جلد اساسنامه ی تکمیل شده و امضا ذیل تمام صفحات آن توسط کلیه سهامداران
– دو نسخه صورتجلسه ی مجمع عمومی موسس که به امضا سهامداران و بازرسین رسیده باشد.
– دو نسخه صورتجلسه ی هیات مدیره که به امضا سهامداران و بازرسین رسیده باشد.
– تصویر برابر با اصل مدارک احراز هویت کلیه ی شرکا،مدیران و هیات نظار(در مواردی که تعداد شرکا بیش از دوازده  نفر باشد)
– اصل گواهی عدم سوپیشینه جهت اعضا ی هیات مدیره،مدیر عامل
– تاییدیه هیئت مدیره اشخاص حقوقی سهامدار،مبنی بر غیر دولتی بودن آن
– معرفی نامه نمایندگان، در صورتیکه سهامداران و اعضا هیئت مدیره از بین اشخاص حقوقی باشند و ارائه تصویر روزنامه رسمی آگهی تاسیس یا آخرین تغییرات آن
– اصل مجوز فعالیت از مراجع ذیربط در مواردی که ثبت موضوع نیاز به مجوز داشته باشد.
– اصل وکالتنامه ی وکیل دادگستری در صورتی که ثبت شرکت توسط وکیل صورت پذیرد.
4) مدارک ثبت شرکت تضامنی
–  دو نسخه شرکتنامه تکمیل شده
–  دو نسخه تقاضانامه تکمیل شده
–  دو نسخه اساسنامه تکمیل شده
–  تکمیل فرم تعیین نام به ترتیب اولویت نام های پیشنهادی و همچنین فیش واریزی
–  اصل مجوز فعالیت از مراجع ذیربط در مواردی که ثبت موضوع نیاز به مجوز داشته باشد.
–  تصویر برابر با اصل مدارک احراز هویت کلیه شرکاء ، مدیران و هیات نظار ( در مواردی که تعداد شرکاء بیش از 12 نفر باشند).
–  اصل گواهی عدم سوء پیشینه جهت اعضاء هیات مدیره ، مدیر عامل
–   دو نسخه صورتجلسه مجمع عمومی موسسین
–  دو نسخه صورتجلسه هیات مدیره
–  اصل وکالتنامه وکیل دادگستری در صورتی که ثبت شرکت توسط وکیل صورت پذیرد.
5) مدارک ثبت شرکت مختلط غیرسهامی
– دو نسخه اظهارنامه به امضای شرکا
– دو نسخه شرکتنامه به امضای کلیه شرکا
– دو نسخه اساسنامه به امضای شرکا
– دو نسخه صورتجلسه مجمع عمومی موسسین به امضای کلیه شرکا ( با معرفی شریک یا شرکای ضامن که سمت مدیریت دارند )
– فتوکپی شناسنامه شرکا و پایان خدمت در صورت مشمولی
– اخذ مجوز از شورای مرکزی اصناف یا موافقت اصولی از وزارتخانه مربوطه در صورت نیاز
6) مدارک ثبت شرکت مختلط سهامی
– یک نسخه مصدق از شرکت نامه
– یک نسخه مصدق از اساسنامه
– اسامی مدیر یا مدیران شرکت
– نوشته ای با امضای مدیر شرکت ،حاکی از تعهد پرداخت تمام سرمایه و پرداخت واقعی لااقل ثلث از آن سرمایه
– سوابق مصدق از تصمیمات مجمع عمومی در موارد مذکور در مواد 40،41،44
– نوشته ای با امضای مدیر شرکت،حاکی از پرداخت تمام سرمایه ی نقدی شرکای ضامن و تسلیم تمام سرمایه ی غیر نقدی با تعیین قیمت حصه های غیر نقدی .
7) مدارک ثبت شرکت نسبی
– دو نسخه شرکتنامه تکمیل شده
– دو نسخه تقاضانامه تکمیل شده
– دو نسخه اساسنامه تکمیل شده
– تکمیل فرم تعیین نام به ترتیب اولویت نام های پیشنهادی و همچنین فیش واریزی
– اصل مجوز فعالیت از مراجع ذیربط در مواردی که ثبت موضوع نیاز به مجوز داشته باشد.
– کپی برابر با اصل مدارک احراز هویت کلیه شرکاء ، مدیران و هیات نظار ( در مواردی که تعداد شرکاء بیش از 12 نفر باشند).
– اصل گواهی عدم سوء پیشینه جهت اعضاء هیات مدیره ، مدیر عامل
– دو نسخه صورتجلسه مجمع عمومی موسسین
– دو نسخه صورتجلسه هیات مدیره
– اصل وکالتنامه وکیل دادگستری در صورتی که ثبت شرکت توسط وکیل صورت پذیرد.
8) مدارک لازم جهت ثبت تعاونی
مدارک و اوراقی که اولین هیئت مدیره برای اخذ مجوز ثبت باید همراه درخواست خود به وزارت تعاون ( اداره کل یا اداره تعاون ) تسلیم کند ، عبارت اند از :
– اساسنامه مصوب شرکت یا اتحادیه ؛
– دعوتنامه تشکیل اولین مجمع عمومی عادی ؛
– صورت جلسه اولین مجمع عمومی عادی ، دایر بر تصویب اساسنامه و انتخاب اولین هیئت مدیره و بازرس یا بازرسان ؛
– رسید پرداخت مقدار وجوه لازم التادیه سرمایه تعاونی ، طبق اساسنامه ؛
– مدارک مربوط به تقویم و تسلیم آن مقدار از سرمایه که به صورت جنسی بوده است ( اگر وجود داشته باشد ) ؛
– فهرست اسامی و مشخصات داوطلبان تشکیل تعاونی ؛
– فهرست اسامی حاضران در اولین مجمع عمومی عادی که حاوی امضای آن ها باشد ؛
– فهرست اسامی و مشخصات و نشانی اعضای اولین هیئت مدیره و بازرس یا بازرسان اعم از اصلی و علی البدل و مدیر عامل که حاوی امضای آن ها باشد ؛
– قبولی کتبی اعضای اولین هیئت مدیره دایر بر انتخاب رئیس و نایب رئیس و منشی هیئت مدیره ، انتخاب صاحبان امضاهای مجاز و اسامی و مشخصات آن ها و انتخاب مدیر عامل .

شرایط انتخاب نام شرکت
به موجب دستورالعملی که وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی صادر نموده است، نام شرکت باید فارسی و ایرانی باشد. بنابراین اداره کل ثبت شرکت ها از صدور نام های خارجی خودداری می نماید.
در نام شرکت، نام هیچیک از شرکاء نوشته نمی شود. در شرکت های سهامی عام ، کلمه " عام " و در شرکت های سهامی خاص، کلمه " خاص" بلافاصله بعد از اسم یا قبل از اسم شرکت اضافه می شود، به این منظور که نوع شرکت سهامی جهت مراجعه کنندگان مشخص باشد.
همچنین، در اسم شرکت باید عبارت مسئولیت محدود قید شود و اسم شرکت با اسم هیچیک از شرکاء همراه نباشد تا با شرکت تضامنی اشتباه نشود و برای شریک مسئولیت تضامنی نیز ایجاد نگردد.
جهت آشنایی بیشتر شما عزیزان ، در ذیل به مهم ترین نکات انتخاب نام شرکت می پردازیم.
–  دارای معنا و مطابق با فرهنگ اسلامی باشد.
–  اسم شرکت باید سه سیلاب باشد.
–  نام شرکت نباید قبلاَ به ثبت رسیده باشد.
–  در انتخاب نام شرکت حتما باید از اسم خاص استفاده شود .
–  لاتین نباشد.
–  از انتخاب اسامی مشهوره خود داری کنید.
–  اگر نام شما نیاز به مجوز از سازمان هایی دارد حتما قبل از تعیین نام باید مجوز های لازم را اخذ نمایید.
نام پیشنهادی اشخاص حقوقی ( نام شرکت ) در موارد زیر قابل تایید نمی باشد:
– نام هایی که اختصاص به تشکیلات دولتی و کشوری دارند.
– نام هایی که در آن از اسامی،عناوین و اصطلاحات بیگانه استفاده شده باشد.
– نام هایی که مخالف موازین شرعی، نظم عمومی و یا شامل واژه های بی معنا یا الفاظ قبیحه و مستهجن و خلاف اخلاق حسنه باشند.
– نام یا نام اختصاری یا حروفی که رسماَ متعلق به دولت باشد از قبیل ایران، کشور، ناجا، مگر با ارائه مجوز از مقام صلاحیت دار دولتی.
– هنگامی که در یک نام پیشنهادی، ترکیبی از دو واژه فارسی، تداعی کننده یک واژه بیگانه باشد، امکان ثبت آن وجود ندارد.
* تبصره: واژه های بیگانه یا غیر متعارف یا مخفف تنها در صورتی قابل استفاده در نام شخص حقوقی (نام شرکت) است که مورد تایید فرهنگستان زبان و ادب فارسی باشند.
 


  • آخرین ویرایش:سه شنبه 29 بهمن 1398
نظرات()   
   


 
به موجب ماده ۲۰۰ قانون تجارت تصمیمات شرکت های تجارتی در موارد ذیل باید آگهی گردد:
۱ـ تغییر مواد اساسنامه شرکت که شایع‌ترین موارد آن افزایش و کاهش سرمایه می‌باشد.

۲ـ تمدید مدت شرکت، زائد بر مدت مقرر.
۳ـ تصمیم راجع به انحلال شرکت (حتی در مواردی که انحلال به واسطه انقضای مدت شرکت صورت می گیرد.) و تصمیم راجع به تعیین اسامی مدیر یا مدیران تصفیه و نشانی آنها.(ماده ۲۰۹ لایحه)
۴ـ تعیین کیفیت تفریغ حساب و تغییر آن.
۵ـ تبدیل شرکاء (مثل جانشینی وارث شریک ضامن متوفی) و یا مورد نقل و انتقال سهام و سهم‌الشرکه.
۶ـ خروج بعضی از شرکاء از شرکت.
۷ـ تغییر اسم شرکت.
۸ـ موقعی که تبدیل سهام بی اسم شرکت به سهام با اسم انجام می‌پذیرد. و صاحبان سهام در ظرف مهلتی که از تاریخ انتشار اعلانی که دوبار، به فاصله ده روز در روزنامه رسمی و روزنامه کثیرالانتشار مرکز اصلی شرکت انتشار می‌یابد و این مهلت کمتر از ۶ ماه نخواهد بود سهام خود را به سهام جدید تبدیل نمایند.(ماده ۷۶ق.ت) و سهام جدیدی را که در ازای سهام بی نام تبدیل نشده در شرکت موجود میباشد، شرکت از طریق مزایده به اشخاص دیگر بفروشد.(ماده ۷۸ق.ت) قیمت سهامی که بدین طریق فروخته میشود، در مرکز اصلی شرکت یا در بانک ملی ایران ودیعه گذاشته می‌شود، آگهی خواهد شد.
۹ـ تغییر مدیر یا مدیران شرکت.
۱۰ـ تغییر بازرس یا بازرسان شرکت.
۱۱ـ تغییر مرکز اصلی شرکت.
۱۲ـ ثبت تاسیس شرکت.(ماده ۲۳ لایحه قانونی)
۱۳ـ موقعی که به واسطه ضررهای وارده نصف سرمایه شرکت از میان برود، و مدیران شرکت مکلفنا تمام صاحبان سهام را برای انعقاد مجمع عمومی دعوت نمایند. تا موضوع انحلال یا بقاء شرکت مورد شور و رای قرار گیرد. تصمیم این مجمع در هر حال منتشر خواهد شد.
۱۴ـ انتشار اعلامیه پذیره نویسی در روزنامه رسمی و روزنامه کثیرالانتشاری که آگهی‌های شرکت در آن منتشر می‌شود.
۱۵ـ تبدیل سهام شرکت که متعاقب اطلاع دادن کتبی مراتب به مرجع ثبت شرکت ها، آگهی می‌شود.
۱۶ـ اعلام کتبی راجع به فروش اوراق قرضه و شرایط صدور آن و انتشار آن همراه با طرح اطلاعیه انتشار اوراق قرضه به مرجع ثبت شرکتها، برای ثبت و انتشار در روزنامه رسمی.(مواد ۵۷ و ۷۰ لایحه)
۱۷ـ نام و مشخصات و حدود اختیارات و مدت تصدی مدیرعامل.
۱۸ـ تعداد سهام هر یک از خریداران سهام جدید صادره در اثر افزایش سرمایه.
۱۹ـ اعلام ختم تصفیه امور شرکت بعد از انحلال آن.(ماده ۲۲۷ لایحه قانونی)
• ذکرسرمایه :
شرکت‌های تجاری به جزشرکت‌های تعاونی و به جز شرکتهای سهامی ملزمند سرمایه شرکت را صریحا در اسناد و صورتحساب ها و اعلانات و نشریات و غیره که به طور خطی و چاپی از طرف شرکت‌های مذکور در این قانون، به استثنای شرکت‌های تعاونی صادر می شود، سرمایه شرکت معین شود. شرکت متخلف به جزای نقدی از ۲۰۰ تا ۳۰۰۰ ریال محکوم خواهد شد.
* تبصره : شرکت های خارجی نیز که به وسیله شعبه یا نماینده در ایران اشتغال به تجارت دارند، در مورد اسناد و صورتحساب ها و اعلانات و نشریات خود در ایران، مشمول مقررات این ماده خواهند بود.
• ذکر شماره ثبت شرکت:
الزام قانون به ثبت و درج شماره ثبت شرکت در اسناد و مدارک در ماده ۲۲۰ قانون تجارت، چنین پیش‌بینی شده است:
هر شرکت تجارتی ایرانی مذکور در این قانون و هر شرکت خارجی که بر طبق قانون ثبت شرکتها مصوب خرداد ماه ۱۳۱۰ مکلف به ثبت است، باید در کلیه اسناد و صورتحساب ها و اعلانات و نشریات خطی و چاپی خود در ایران تصریح نماید که در تحت چه نمره در ایران به ثبت رسیده است و الا به جزای نقدی از ۲۰۰ هزار ریال محکوم خواهد شد. این مجازات علاوه بر مجازاتی است که در قانون ثبت شرکتها، برای عدم ثبت محرم شده است.
به طوری که ملاحظه می شود برای ثبت و درج شماره ثبت شرکت در دفتر ثبت شرکتها، کلیه شرکتهای تجارتی بدون استثناء مکلف به انجام این تکلیف قانونی هستند.
فلسفه این تکلیف قانونی را در ماده ۲۶ آیین نامه اجرای قانون ثبت شرکت ها پیدا می‌کنیم که می‌گوید: مراجعه به دفاتر ثبت شرکتها اعم از ایرانی و خارجی برای عموم مردم آزاد و هر ذینفعی می تواند از مندرجات آن، سواد مصدق تحصیل کند و چون دفتر ثبت شرکتها بر اساس شماره ثبت شرکتها تنظیم می‌شود، لذا درج شماره ثبت شرکتها در اسناد و مدارک آنها از حیث سهولت مراجعه به دفاتر مربوطه ضروری است.


  • آخرین ویرایش:سه شنبه 29 بهمن 1398
نظرات()   
   

 
شرکت های خارجی برای آن که بتوانند از حقوق خود در زمینه مالکیت صنعتی حمایت نمایند، لازم است تا مقررات ایران را در این خصوص مطالعه کنند. زیرا اصولاَ این گونه اموال جهت حمایت، به ثبت نیاز دارند و آشنایی با مقررات ایران در این راستا برای صاحبان این قبیل اموال می تواند واجد اهمیت فراوان باشد.

به بیان دیگر شرکت خارجی همزمان با معرفی و فروش محصولات خود در کشور ایران تمایل دارد تا در راستای استفاده از فی المثل علامت تجاری محصول مورد نظر، حمایت های لازم را نیز به عمل آورد و بدون شک آن ها خشنود خواهند شد اگر در نظام حقوقی که حقوق مزبور مورد استفاده قرار می گیرد، تضمین های کافی برای حراست از این گونه حقوق در نظر گرفته شده باشد.
خوشبختانه در ایران اخیراً تحولات عظیمی در این رشته از حقوق ایجاد گردیده است و مصوبات جدید باعث شده تا در کشورمان حمایت های بیشتری از حقوق مالکیت صنعتی به عمل آید. در این مقاله بر اساس مقرراتی که اخیراَ به تصویب رسیده اند، به حمایت های موجود در زمینه نام های تجاری و نشانه های جغرافیایی به صورت جداگانه پرداخته خواهد شد. علاقه مندان جهت کسب اطلاعات بیشتر در این رابطه می توانند مقالات ذیل را نیز مورد مطالعه قرار دهند :
- مراحل ثبت نشان جغرافیایی چگونه است ؟
- خدمات تخصصی ثبت شرکت فکر برتر

نام های تجاری
نام تجاری عنوانی است که تاجر یا شرکت تجاری برای معرفی خود از آن استفاده می نماید. برای تشخیص نام تجاری از علامت تجاری لازم به ذکر است که نام تجاری نشانگر اعتبار کل یک شرکت می باشد، نه آن که به یک محصول خاص آن شرکت اشاره داشته باشد. به عنوان مثال : اگر مارک معروف خمیردندان " کرست " متعلق به شرکت " پراکتر و گرمبل " را در نظر بگیریم، " پراکتر و گرمبل " یک نام تجاری است ، حال آن که " کرست " علامت تجاری آن می باشد.
قانون تجارت در حقوق ایران، کلیه شرکت ها را مکلف نموده است تا با نام مخصوص تشکیل شوند. نام مخصوص شرکت های تجاری اصولاَ شامل دو قسمت است : یکی قسمت مربوط به نوع شرکت ، مثل " شرکت سهامی " ، " با مسئولیت محدود " ، " تضامنی " که در کلیه شرکت های از یک نوع ، یکسان می باشد و قسمت دیگر مربوط است به اسم شرکت که در هر یک از آن ها متفاوت خواهد بود.
نام های تجاری برخلاف علائم تجاری که همواره توجه قانوگذار را به خود معطوف داشته است و از سال 1310 قانونی خاص را ذیل عنوان " قانون ثبت علائم و اختراعات " به خود اختصاص داده بود، تنها در 7 ماده در باب چهاردهم قانون تجارت، مصوب 1311 بدان اشاره شده بود. طبق این قانون ثبت اسم تجاری اختیاری می باشد، مگر در مواردی که وزارت دادگستری ثبت آن را الزامی نماید ؛ و در صورت ثبت ، مدت اعتبار آن 5 سال خواهد بود.

متاسفانه با وجود آن که طبق ماده 582 قانون تجارت ، وزارت دادگستری در سال 1311 مسئول تنظیم آیین نامه ای شده بود که ترتیب ثبت اسم تجاری و اعلان آن و اصول محاکمات در دعاوی مربوط به اسم تجاری را معین نماید ، اما چنین آیین نامه ای تاکنون به تصویب نرسیده است. به همین جهت در حال حاضر ثبت اسم تجاری در ایران ممکن نیست ؛ زیرا نه مقامی که باید آن را ثبت کند معلوم است و نه تشریفاتی که برای ثبت باید انجام شود. از آن جا که طبق ماده 578 قانون تجارت، اسم تجارتی فقط در صورتی حمایت می شود که به ثبت رسیده باشد، بر اساس این قانون نمی توان اسم تجاری را حمایت نمود.
با این حال به نظر می رسد که قانون ثبت اختراعات، طرح های صنعتی و علائم تجاری مصوب 1386، این گونه نام ها را حتی بدون نیاز به ثبت حمایت کرده است. طبق این قانون نام تجاری به معنای اسم یا عنوانی که معرف و مشخص کننده شخص حقیقی یا حقوقی باشد، تعریف شده است و از آن جا که به موجب آیین نامه دفتر ثبت تجاری، کلیه بازرگانان و بنگاه های بازرگانی و شرکت های تجاری ایرانی و خارجی باید نام خود را در دفتر ثبت نمایند، ماده 47 قانون ثبت اختراعات ، طرح های صنعتی و علایم تجاری بدون نیاز به ثبت مجدد نام های تجاری، مقرر نموده : " با رعایت قوانین و مقررات ثبت اجباری نام های تجاری، این قبیل نام ها حتی بدون ثبت، در برابر عمل خلاف قانون اشخاص ثالث حمایت می شوند ... "
لذا به نظر می رسد که با تصویب قانون یاد شده شرایط حمایت ملی از نام های تجاری نیز فراهم آمده است.

مضاف بر این که از آن جا که ایران جزء کشورهای عضو کنوانسیون پاریس می باشد، از این طریق نیز نام های تجاری اشخاص خارجی که کشور متبوعشان عضو این کنوانسیون می باشد، می تواند در ایران حمایت شود. طبق ماده 8 کنوانسیون پاریس :" نام تجاری بدون آنکه الزامی به تسلیم اظهارنامه یا ثبت آن باشد در کلیه کشورهای اتحادیه حمایت خواهد شد چه جزء علامت صنعتی یا تجاری باشد چه نباشد ".
شایان ذکر است، طبق ماده 1 قانون سرمایه گذاری، اسامی تجاری نیز می توانند به عنوان سرمایه خارجی پذیرفته شوند؛ اما ثبت این گونه سرمایه ها به عنوان سرمایه خارجی در سازمان سرمایه گذاری به اظهارنظر و تایید وزارتخانه ذی ربط وابسته می باشد، که البته تاکنون به ندرت تقاضای ثبت این قبیل سرمایه ها مطرح گردیده است.

نشانه های جغرافیایی
نشانه جغرافیایی نشانه ای است که مبدا کالایی را به قلمرو ، منطقه یا ناحیه ای از کشور منتسب می نماید، مشروط بر این که کیفیت و مرغوبیت ، شهرت یا سایر خصوصیات کالا به طور اساسی قابل انتساب به مبدا جغرافیایی آن باشد. لازم به ذکر است که قانون نشانه های جغرافیایی برای نخستین بار در سال 1383 به تصویب رسید. طبق این قانون ، قانونگذار برای حمایت از نشانه های جغرافیایی علاوه بر ایجاد نظام خاص حمایتی از طریق ثبت نشانه های جغرافیایی به موضوع حمایت از نشانه های جغرافیایی در چارچوب حمایت در مقابل رقابت مکارانه یا نامشروع توجه نموده است. علاوه بر این قانون مزبور ، نشانه جغرافیایی را اعم از این که ثبت شده یا نشده باشد، چنان چه دارای شرایط مقرر در قانون باشد، حمایت می نماید. چنان چه نشانه ای به ثبت رسیده باشد، موجد این اماره قانونی می باشد که نشانه ثبت شده با تعریف و شرایط مقرر در قانون نشانه های جغرافیایی انطباق دارد.
ماده 7 قانون یاد شده، در خصوص ثبت نشانه جغرافیایی چنین مقرر می نماید : " اظهارنامه ثبت نشانه های جغرافیایی توسط اشخاص زیر به سازمان ثبت اسناد و املاک کشور تسلیم می شود :
الف- هر شخص حقیقی یا حقوقی و همچنین گروه هایی از اشخاص که در مکان جغرافیایی مندرج در اظهارنامه به تولید کالای مذکور در آن مشغولند.
ب- هر مرجع صلاحیتدار در امر تولید، توزیع و سیاستگذاری کالای مورد ثبت ".
بنابراین شرکت های خارجی به طور معمول می توانند به موجب بند " الف " این قانون به ثبت نشانه جغرافیایی اقدام نمایند و به نحو ممکن از مزایای مندرج در این قانون برخوردار گردند.


  • آخرین ویرایش:یکشنبه 13 بهمن 1398
نظرات()   
   
یکشنبه 13 بهمن 1398  03:39 ب.ظ
توسط: zohre zohreh

شهرستان کاشمر، یکی از شهرستان های استان خراسان رضوی ایران است که در جنوب غربی این استان قرار گرفته است. این شهرستان با وجود امامزادگان سید حمزه ( ع ) ، سید مرتضی ( ع ) ، سید محمد ( ع ) و وجود آرامگاه شهید مدرس به عنوان دومین شهر زیارتی استان خراسان رضوی و چهارمین شهر زیارتی کشور از قابلیت مناسبی جهت سرمایه گذاری در عرصه گردشگری برخوردار است. از محصولات مهم شهرستان کاشمر می توان به زعفران، انگور، کشمش و فرش دستباف اشاره کرد.

یکی از مطمئن ترین راه هایی که می توان در کاشمر شروع به فعالیت اقتصادی نمود، ثبت شرکت است. از طریق ثبت کردن شرکت می توان از تخفیف های خوبی در معامله با فروشندگان برخوردار شد که برای شرکت های ثبت نشده میسر نیست.
حال این سوالات مطرح می شود که برای ایجاد و ثبت شرکت های تجاری ، چه شرایطی لازم است ؟ چه شرکت هایی را می توان در کاشمر به ثبت رساند و نحوه ی ثبت آن به چه صورت است ؟
در این راهنما سعی شده است اطلاعات کاملی راجع به این مهم در دسترس خوانندگان محترم قرار گیرد. متقاضیان عزیز، در صورت وجود سوالات بیشتر می  
- راهنمای ثبت شرکت های تجاری
- موضوعات نیازمند اخذ مجوز در ثبت شرکت

• شرایط ثبت شرکت در کاشمر
به موجب قوانین ایران، کلیه اشخاص حقیقی و حقوقی اعم از ایرانی و خارجی می توانند در ایران شرکت ثبت نمایند. به منظور ثبت شرکت لازم است :
1- لیستی ازسهامداران و درصد سهام هر یک را تعیین نمایید .
2- لیستی از عناوین حداقل 5 نام مناسب سه سیلابی ( 3 کلمه ای ) انتخاب کنید که حداقل یک کلمه اسم خاص ( اسم انسان یا حیوان یا ... ) باشد. نام شرکت باید دارای معنی و ریشه فارسی و موجود در یکی از فرهنگ نامه های معتبر فارسی از جمله فرهنگ نامه دهخدا، معین و عمید بوده و لاتین نباشد.
3- زمینه فعالیت شرکت را مشخص کنید. در شرکت های تجاری، قلمرو فعالیت شرکت های تجاری محدود به موضوعی می شود که در اساسنامه پیش بینی شده است و نمی توان از آن تجاوز نمود. به بیان دیگر موضوع شرکت های تجاری ، حدود عملیات و اهلیت شرکت و موسسات را معین می نماید. موضوعات فعالیت برای ثبت شرکت به سه گروه تقسیم می شود :
الف) موضوعاتی که به کلی غیرقابل ثبت و فعالیت هستند.
ب) موضوعاتی که قبل از ثبت نیاز به اخذ مجوز دارند.
ج) موضوعاتی که بدون نیاز به دریافت مجوز از سازمان ها و ارگان ها به ثبت می رسند.
4- آدرس دفتر مرکزی شرکت و نشانی شعب شرکت در شهرستان ها ( در صورت وجود ) را به همراه کد پستی مشخص کنید.
5- لیست مدیران شرکت، دارندگان حق امضا و بازرسین را مشخص کنید.
6- مدارک شناسایی کلیه اعضای معرفی شده اعم از مدیر بازرس و سهامدار بایستی توسط وکیل دادگستری و یا دفاتر اسناد رسمی برابر اصل شود.
7- افراد معرفی شده به عنوان مدیر و بازرس باید به دفاتر پلیس + 10 رفته و گواهی عدم سوء پیشینه را اخذ کنند.

• انواع شرکت در کاشمر
شرکت ها انواع مختلفی دارند . نظیر شرکت سهامی خاص، شرکت سهامی عام ، با مسئولیت محدود ، تضامنی ، نسبی ، تعاونی ، مختلط سهامی و مختلط غیرسهامی .
شرکت با مسئولیت محدود :
شرکت با مسئولیت محدود ، شرکتی است که بین دو یا چند شخص برای امور تجاری تشکیل می شود و در آن ، مسئولیت شرکا محدود به سهم آنان در سرمایه شرکت است. حقوق شرکا به صورت سهم الشرکه است .
امتیاز این نوع شرکت ، به نسبت شرکت های اشخاص، در این است که در آن مسئولیت شرکا محدود به میزان آورده آنان است و امتیاز آن به نسبت شرکت های سرمایه ، در این است که انتقال سهم الشرکه شرکا در چنین شرکتی باید با رضایت شرکای دیگر باشد.
در ایران تفاوت شرکت های سهامی خاص با شرکت با مسئولیت محدود این است که شرکت سهامی خاص با حداقل سه نفر سهامدار قابل تشکیل است و سهام نیز بدون نیاز به ثبت در دفتر اسناد رسمی قابل نقل و انتقال هستند ولی در شرکت با مسئولیت محدود ، سرمایه به صورت اعلامی می باشد و هر چقدر که اعلام شود، احتیاجی به واریز به حساب شرکت ندارد ، با وجود این ، در شرکت سهامی خاص، الزاماَ " 35 درصد " مبلغ اعلامی می بایست به صورت نقد به حساب شرکت واریز گردد و " 65 درصد " در تعهد مابقی ظرف " 5 " سال تادیه گردد.
خصوصیات شرکت با مسئولیت محدود :
الف- سرمایه به سهام تبدیل نمی شود.
ب- طبق ماده 96 قانون تجارت، شرکت با مسئولیت محدود وقتی تشکیل می شود که تمام سرمایه نقدی از طرف شرکا پرداخت و سهم الشرکه غیرنقدی نیز تقویم ( قیمت گذاری ) و تسلیم شده باشد.
ج- قانون تجارت برای میزان سرمایه شرکت با مسئولیت محدود، حداقل مبلغی تعیین ننموده است.
چ- در اسم شرکت باید عبارت مسئولیت محدود قید شود و اسم شرکت با اسم هیچیک از شرکاء همراه نباشد تا با شرکت تضامنی اشتباه نشود و برای شریک مسئولیت تضامنی نیز ایجاد نگردد.
ه- سهم الشرکه شرکت به صورت اوراق تجاری بی نام یا بانام در نمی آید و قابل انتقال به سایر افراد نیست مگر اینکه ، عده ای از شرکاء که حداقل سه چهارم سرمایه متعلق به آن ها است و دارای اکثریت عددی نیز می باشند در این خصوص موافقت کرده باشند.
شرکت سهامی خاص :
شرکت هایی که تمام سرمایه آن ها در موقع تاسیس منحصراَ توسط موسسین تامین گردیده است ، شرکت سهامی خاص نامیده می شوند. امروزه افراد بسیاری شرکت سهامی خاص را برای راه اندازی کسب و کار خود برگزیده اند.
ایجاد چنین شرکتی برای مقاصد گوناگون انجام می شود اما بیشتر برای امور تجاری مهم مناسب است.
خصوصیات تشکیل دهنده شرکت سهامی خاص :
برای امکان تشکیل شرکت سهامی خاص، وجود عناصر و خصوصیات زیرین ضرورت قانونی دارد :
الف- سهامداران شرکت ، ( موسسین ) نباید کم تر از سه نفر باشند.
ب- سرمایه شرکت در موقع تاسیسریال نباید کم تر از یک میلیون ریال باشد.
پ- کلیه سهام شرکت باید به وسیله سهامداران ( موسسین ) تعهد و تامین گردد.
ت- سرمایه شرکت به سهام و در صورت تجزیه به قطعات سهام تقسیم شده و باید متساوی القیمه باشد .
ث- مسئولیت صاحبان سهام ، محدود به مبلغ اسمی سهام آن ها خواهد بود.
ج- اساسنامه شرکت به امضای کلیه سهامداران خواهد رسید و اداره امور شرکت طبق اصول بازرگانی و مالی و قواعد پیش بینی شده در اساسنامه به عمل خواهد آمد.
چ- ثبت کردن شرکت در اداره ثبت شرکت ها، بر اساس اظهارنامه ممضی به امضای کلیه سهامداران ( موسسین ) به عمل خواهد آمد. نمونه چاپی اظهارنامه ثبت شرکت سهامی خاص، از مرجع ثبت شرکت ها خریداری می شود. اظهارنامه بر اساس مصرحات قانون تجارت و قانون اصلاحی آن ، تکمیل می گردد .
ح- اظهارنامه درخواست ثبت شرکت سهامی خاص، مشعر بر تعهد کلیه سهام شرکت خواهد بود و گواهینامه بانکی حاکی از تادیه قسمت نقدی سرمایه شرکت به حساب ( شرکت در شرف تاسیس ) که نباید کم تر ازسی و پنج درصد کل سهام که سرمایه شرکت را تشکیل می دهد باشد، ضمیمه اظهارنامه خواهد بود.
خ- هر گاه تمام یا قسمتی از سرمایه غیرنقدی باشد، باید تمام آن تادیه گردیده و صورت تقویم آن به تفکیک، در اظهارنامه منعکس شود و در صورتی که سهام ممتازه وجود داشته باشد، باید شرح امتیازات و موجبات آن در اظهارنامه انعکاس یابد.
د- مبلغ اسمی هر سهم به توافق سهامداران تعیین و نقل و انتقال سهام بر طبق پیش بینی های معموله در اساسنامه خواهد بود.
ذ- قید عبارت " شرکت سهامی خاص " قبل از نام شرکت یا بعد از آن ، بدون فاصله با نام شرکت ، در کلیه اوراق و اطلاعیه ها و آگهی های شرکت ، به طور روشن و خوانا به عمل خواهد آمد.
و- در شرکت های سهامی خاص، موسسین شرکت در واقع همان سهامدارانی هستند که به تشکیل شرکت اقدام می نمایند. بدین جهت نیازی به مجمع عمومی موسس که در شرکت های سهامی عام غیر از هیئت موسس بوده و از اجتماع هیئت موسس و پذیره نویسان تشکیل می شوند ندارند. بلکه اولین جلسه سهامداران در شرکت سهامی خاص، در واقع به منزله مجمع عمومی موسس است که اقدام به انتخاب اولین مدیران و بازرس یا بازرسان شرکت می نمایند که بایستی نتیجه انتخابات در صورتجلسه تنظیمی که به امضای کلیه سهامداران می رسد، منعکس گردد. ماده 145 لایحه قانون تجارت می گوید : " انتخاب اولین بازرس یا بازرسان شرکت های سهامی عام در مجمع عمومی موسس و انتخاب اولین بازرس یا بازرسان شرکت های سهامی خاص، طبق ماده 20 این قانون به عمل خواهد آمد ".
م- سهامداران ( موسسین ) شرکت سهامی خاص در اولین جلسه مجمع عمومی که مجمع عمومی موسس تلقی می شود، طی صورتجلسه ای که برای تعیین اولین مدیران و بازرس یا بازرسان شرکت تنظیم می نمایند ، نام روزنامه کثیرالانتشاری را که هر گونه آگهی راجع به شرکت تا تشکیل اولین مجمع عمومی عادی، در آن روزنامه منتشر خواهد شد ، باید ذکر نمایند.
ی- مدت مدیریت مدیران در اساسنامه معین می شود. لیکن این مدت از " دو " سال بیشتر نمی تواند باشد. هیات مدیره در اولین جلسه خود از بین اعضای هیات ، یک رئیس و یک نائب رئیس که باید شخص حقیقی باشند انتخاب و مدت ریاست رئیس و نایب رئیس نباید از مدت عضویت آن ها در هیات مدیره بیشتر باشد.
ن- سهامداران ( موسسین ) شرکت سهامی خاص در اولین مجمع عمومی شرکت پس از انتخاب اولین مدیران و بازرس یا بازرسان شرکت ، باید از منتخبین قبولی سمت مدیریت و بازرسی را کتباَ اخذ و ضمیمه مدارک منضم به اظهارنامه که تسلیم مرجع ثبت شرکت ها خواهد شد، بنمایند. زیرا قبول کتبی سمت ازسوی آنان ، یا به عبارت دیگر قبولینامه سمت ، به خودی خود دلیل بر این است که مدیر و بازرس با علم به تکالیف و مسئولیت های سمت خود، عهده دار آن گردیده اند.
شرکت سهامی عام :
شرکت سهامی عام ، شرکتی است که دست کم از 5 نفر تشکیل می شود و در آن سرمایه به قطعات مساوی سهام تقسیم می شود و مسئولیت صاحبان سهام ، محدود به مبلغ اسمی سهام آن ها است. این شرکت، شرکت بازرگانی محسوب می شود ولو این که عملیات آن امور بازرگانی نباشد. در شرکت سهامی به صاحبان سرمایه ، " صاحبان سهم " یا " سهامدار " گفته می شود. کسانی که سهام آنان به ویژه در شرکت های بزرگ، و شرکت هایی که در بورس اوراق بهادار حضور دارند، پیوسته دست به دست می شود. تنها در شرکت های سهامی عام است که موسسین آن ها قسمتی از سرمایه شرکت را از طریق فروش سهام به مردم، تامین می کنند.
شرکت تضامنی :
در تقسیم بندی شرکت ها، شرکت های تجاری را می توان به سه نوع تقسیم کرد : نوع اول ، شرکت هایی هستند که سرمایه در آن ها دخالت دارد. نوع دوم ، شرکت هایی هستند که اعتبار و شخصیت شرکا در آن دخالت دارد. نوع سوم ، شرکت هایی هستند که از امتزاج دو نوع شرکت گفته شده ( سرمایه و اعتبار و شخصیت شرکا ) تشکیل می شود. شرکت سهامی و با مسئولیت محدود ، بارزترین شرکت ها در نوع اول ، و شرکت های تضامنی و نسبی در نوع دوم و شرکت های مختلط در نوع سوم است. شرکت های سهامی و تضامنی درست در مقابل یکدیگر قرار دارند. در شرکت های سهامی شخصیت و اعتبار شرکا به هیچ وجه دخالتی ندارد و فقط سرمایه نقش اساسی دارد. ولی در شرکت تضامنی اعتبار و شخصیت شرکا بیش از هر چیز شاخص شرکت است.
به موجب ماده 116 قانون تجارت : " شرکت تضامنی، شرکتی است که در تحت اسم مخصوص برای امور تجاری بین دو یا چند نفر با مسئولیت تضامنی تشکیل می شود. اگر دارایی شرکت برای تادیه تمام قروض شرکت کافی نباشد، هر یک از شرکا مسئول پرداخت تمام قروض شرکت است.
هر قراری که بین شرکا برخلاف این ترتیب داده شده باشد، در مقابل اشخاص ثالث کان لم یکن خواهد بود ".
شرکت نسبی :
شرکت نسبی یکی دیگر از اقسام شرکت های اشخاص است. این شرکت مختص به قانون ایران است و در کشورهای اروپایی چنین شرکتی وجود ندارد و تنها شرکتی است که با اصول فقه اسلامی و اصول حقوق مدنی ایران مطابقت دارد.
ماده 183 قانون تجارت ایران شرکت نسبی را این گونه تعریف می نماید : " شرکت نسبی شرکتی است که برای امور تجاری تحت اسم مخصوص، بین دو یا چند نفر تشکیل و مسئولیت هر یک از شرکا به نسبت سرمایه ای است که در شرکت گذاشته اند ".
شرکت تعاونی :
شرکت تعاونی شرکتی است از اشخاص حقیقی یا حقوقی که به منظور رفع نیازمندی های مشترک و بهبود وضع اقتصادی و اجتماعی اعضا از طریق خودیاری و کمک متقابل و همکاری آنان ، موافق اصولی که در این قانون مصرح است، تشکیل می شود.
شرکت تعاونی بر پایه اصول تعاون تشکیل می شود و هدف آن رفع نیازمندی های مشترک و بهبود وضع اقتصادی و اجتماعی شرکا است که از طریق خودیاری و کمک متقابل و همکاری شرکا که در شرکت تعاونی اعضا نامیده می شوند، صورت می گیرد.
حداقل تعداد اعضا 7 نفر است و مسئولیت اعضا محدود به میزان سهمی است که از سرمایه شرکت خریداری یا تعهد نموده است. سرمایه شرکت نامحدود و سهام آن بانام است.
شرکت مختلط غیرسهامی :
به موجب ماده 141 قانون تجارت : شرکت مختلط غیرسهامی، شرکتی است که برای امور تجاری، تحت اسم مخصوصی بین یک یا چند نفر شریک ضامن و یک یا چند نفر شریک با مسئولیت محدود ، بدون انتشار سهام تشکیل می شود. شریک ضامن ، مسئول کلیه قروضی است که ممکن است علاوه بر دارایی شرکت پیدا شود. شریک با مسئولیت محدود کسی است که مسئولیت او فقط تا میزان سرمایه ای است که در شرکت گذاشته و بایستی بگذارد. در اسم شرکت باید عبارت ( شرکت مختلط ) و لااقل اسم یکی از شرکای ضامن قید شود.
این نوع شرکت اصولاَ توسط دو دسته اشخاص تشکیل می شود. دسته اول کسانی هستند که سرمایه داشته و قصد سرمایه گذاری تجاری دارند ، اما به امور تجاری آگاه نیستند. دسته دوم کسانی هستند که سرمایه ندارند. ولی به امور تجاری آگاهی کامل دارند یا دارای طرح های صنعتی یا موافقت های اصولی برای تاسیس کارخانه هستند و نمی خواهند به عنوان کارمند یا کارمندان سرمایه داران کار کنند. بلکه می خواهند برای خودشان کار کنند. این دو دسته می توانند با هم به توافق برسند و شرکت مختلط غیرسهامی تشکیل بدهند. در این صورت شرکای دسته اول دارای مسئولیت محدود و شرکای دسته دوم دارای مسئولیت نامحدود و تضامنی می شوند و اداره شرکت نیز به عهده آن ها خواهد بود.
شرکت مختلط سهامی :
به موجب ماده 162 قانون تجارت : شرکت مختلط سهامی، شرکتی است که تحت اسم مخصوصی، بین یک عده شرکای سهامی و یک یا چند نفر شریک ضامن تشکیل می شود.
شرکای سهامی کسانی هستند که سرمایه آن ها به صورت سهام یا قطعات سهام متساوی القیمه در آمده و مسئولیت آن ها تا میزان همان سرمایه ای است که در شرکت دارند.
شریک ضامن کسی است که سرمایه او به صورت سهام در نیامده، و مسئول کلیه قروضی است که ممکن است علاوه بر دارایی، شرکت پیدا شود. در صورت تعدد شریک ضامن ، مسئولیت آن ها در مقابل طلبکاران و روابط آن ها با یکدیگر، تابع مقررات شرکت تضامنی خواهد بود. حداقل عده شرکای سهامی به ملاک ماده 3 لایحه قانونی مصوب 1347/ 12/ 24 سه نفر خواهد بود.
بنابراین شرکت مزبور یک شرکت بازرگانی است و ترکیبی است از شرکت تضامنی و شرکت سهامی . نسبت به شریک یا شرکای ضامن ، مقررات شرکت تضامنی و نسبت به شرکای سهامی، مقررات شرکت سهامی جاری است. در مواردی که با یکدیگر اصطکاک دارند، مقررات مخصوصی وضع گردیده است.
در این نوع شرکت، معمولاَ سرمایه به وسیله شرکای سهامی تامین می گردد و شرکای ضامن ممکن است فقط طرح فنی یا دانش تخصصی خود را به عنوان آورده غیرنقدی به شرکت عرضه نمایند تا با سرمایه شرکای سهامی نسبت به پیاده کردن طرح و راه اندازی آن اقدام گردد.
در اسم شرکت مختلط سهامی، باید عبارت " شرکت مختلط " و لااقل اسم یکی ازشرکا ضامن قید گردد.
شرکت مختلط غیرسهامی :
به موجب ماده 141 قانون تجارت : شرکت مختلط غیرسهامی، شرکتی است که برای امور تجاری، تحت اسم مخصوصی بین یک یا چند نفر شریک ضامن و یک یا چند نفر شریک با مسئولیت محدود ، بدون انتشار سهام تشکیل می شود. شریک ضامن ، مسئول کلیه قروضی است که ممکن است علاوه بر دارایی شرکت پیدا شود. شریک با مسئولیت محدود کسی است که مسئولیت او فقط تا میزان سرمایه ای است که در شرکت گذاشته و یا بایستی بگذارد. در اسم شرکت باید عبارت ( شرکت مختلط ) و لااقل اسم یکی از شرکای ضامن قید شود ".
• فرآیند ثبت شرکت در کاشمر
- ثبت اینترنتی شرکت با مراجعه به سامانه اداره ثبت شرکت ها
- پس از تایید نهایی ثبت شرکت اخذ تایید نام شرکت
- امضاء تمامی اوراق توسط اعضاء هیئت مدیره و سهامداران
- ارسال مدارک به اداره ثبت شرکت ها از طریق پست به مرجع ثبت شرکت ها و موسسات غیرتجاری
- درج بارکد پستی در سامانه اداره ثبت شرکت ها
- مراجعه وکیل ثبت شرکت فکر برتر به اداره ثبت شرکت ها و اخذ پرونده ثبتی به همراه آگهی تاسیس
- ثبت آگهی تاسیس در روزنامه رسمی
از همراهیتان سپاسگزاریم.


  • آخرین ویرایش:-
نظرات()   
   


این مقاله با هدف بررسی وجوه افتراق تاسیس و ثبت شرکت تعاونی با شرکت سهامی تهیه گردیده است .متقاضیان عزیز، علاوه بر مطالعه این مطلب، در صورت نیاز به کسب اطلاعات بیشتر در این رابطه می توانند مقالات ذیل را نیز مورد مطالعه قرار دهند :

- راهنمای گام به گام تشکیل و ثبت شرکت سهامی خاص
- شرایط لازم جهت ثبت و تاسیس شرکت سهامی عام چیست ؟
- شرایط تشکیل و ثبت شرکت تعاونی چیست ؟

22 تفاوت عمده تاسیس و ثبت شرکت تعاونی با شرکت های سهامی
برای روشن ساختن وجوه تمایز شرکت های متشکله بر اساس اصول بازرگانی و شرکت های متشکله بر مبنای اصول تعاون ، به ذکر اهم وجوه افتراق بین یکی از شرکت های تجاری با شرکت تعاونی مبادرت می نماید :
1- تشکیل شرکت های سهامی به وسیله عموم افراد علاقه مند، بدون قید و شرطی با رعایت تشریفات قانونی مربوط به عمل می آید. ولی شرکت تعاونی بین گروه خاص یا صاحبان حرف و مشال بخصوصی تشکیل می شود.
2- در شرکت های سهامی که مبتنی بر اصول بازرگانی هستند ، هدف از عملیات تجاری انتفاع بوده و به قصد تحصیل منفعت تشکیل می شوند. همین طور است دیگر شرکت های بازرگانی . ولی شرکت تعاونی که مبتنی بر پایه اصول تعاون می باشد ، هدف اساسی آن تامین آسایش طبقه خاصی است که آن را تشکیل داده اند. یا در سطح گسترده تر ، تامین رفاه تمام افراد یک جامعه می باشد.
3- در شرکت های سهامی حداقل سرمایه شرکت در قانون مشخص شده است. ( طبق قانون فعلی در شرکت های سهامی عام 5 میلیون ریال و در شرکت های سهامی خاص یک میلیون ریال می باشد ) ولی در شرکت های تعاونی حداقلی برای سرمایه مقرر نشده و سرمایه نیز متغیر و نامحدود است. ( ماده 10 ق. ش. ت ) و میزان سهام یک عضو نباید از یک هفتم کل سرمایه شرکت تجاوز کند. ( ماده 11 ق. ش. ت )
4- افزایش یا کاهش سرمایه در شرکت های سهامی با تصویب مجمع عمومی فوق العاده و طبق تشریفات مقرر در لایحه قانونی 24 / 12 / 1347 انجام می پذیرد. ولی طبق تبصره ماده 10 قانون شرکت های تعاونی مصوب 16/ 3/ 1350 افزایش سرمایه شرکت تعاونی از طریق خرید سهام از شرکت به وسیله اعضای جدید و یا افزایش تعداد سهام اعضای قبلی شرکت صورت می گیرد و کاهش آن با خروج هر عضوی از شرکت و استرداد سهام به شرکت انجام می پذیرد.
ماده 6 قانون مذکور می گوید : " خروج هر عضو از شرکت ، اختیاری است و نمی توان آن را منع کرد و بهای سهم یا سهام او ، حداکثر به ارزش اسمی باید ظرف یکسال از تاریخ خروج عضو از شرکت نقداَ پرداخت شود " .
5- دارنده سهم در شرکت سهامی ، صاحب سهم یا سهامدار نامیده می شود ولی در شرکت های تعاونی، دارنده سهم ( عضو ) شناخته می شود. در تعریف ( عضو) بند 1 ماده 1 قانون شرکت های تعاونی می گوید :
" عضو : در شرکت ها و اتحادیه های تعاونی هر صاحب سهم ، اعم از این که شخص حقیقی یا حقوقی باشد، عضو شرکت یا اتحادیه نامیده می شود " .
6- نقل و انتقال سهام در شرکت های سهامی با توجه به مصرحات قانونی و مقررات اساسنامه به هر شخصی که باشد، امکان پذیر است. ولی در شرکت های تعاونی، نقل و انتقال سهام به غیر عضو مجاز نیست. ( ماده 12 ) قانون شرکت های تعاونی می گوید : " انتقال سهام شرکت های تعاونی به غیر عضو شرکت مجاز نیست ".
7- شرکت سهامی اصطلاحاَ به شرکت سرمایه موسوم است. زیرا در واقع مشارکت سرمایه ها است و در قبال اصطلاح ( شرکت سرمایه ) اصطلاح ( شرکت شخص ) به کار می رود ، مثل شرکت های تضامنی و نسبی. زیرا در این شرکت ها شخصیت شرکا موجب اعتبار شرکت است. ولی شرکت تعاونی، مشارکت انسان است با هدف خودیاری .
8- در شرکت های سهامی ضابطه تقسیم منافع در اساسنامه پیش بینی و معمولاَ بر پایه سهم سرمایه بین شرکا تقسیم می گردد. ولی در شرکت های تعاونی ضابطه پرداخت سود به اعضا مقدار معاملات و میزان خرید آن ها می باشد و چون هدف از این شرکت ها تامین رفاه اعضاست، لذا سود سرمایه محدود شده و با پایه قرار دادن میزان خرید اعضا که مالاَ منفعتی را هم به ازای خریدهای معموله به شرکت پرداخت می کنند ، در واقع بین سود پرداختی اعضا به شرکت و منافع دریافتی آنان از شرکت رابطه مستقیم وجود دارد.
بندهای 3 و 4 و 5 ماده 1 قاننون شرکت های تعاونی، اصطلاحات : ( در آمد ویژه ) و ( سود ) و ( مازاد برگشتی ) را به شرح آتی تعریف می کند :
3: " در آمد ویژه : مبلغی است که از عملیات و معاملات یک شرکت یا اتحادیه تعاونی، در یک دوره مالی ، پس از وضع هزینه و استهلاکات حاصل می شود . "
4: " سود سهم : مبلغی از درآمد ویژه سالانه شرکت یا اتحادیه تعاونی است که در هر سال به هر سهم اختصاص داده می شود ".
5: " مازاد برگشتی : مبلغی از درآمد ویژه شرکت یا اتحادیه تعاونی است که برای تقسیم بین اعضا به تناسب میزان معاملات آن ها با شرکت یا اتحادیه تعاونی در حدود مقررات این قانون اختصاص داده می شود ".
9- حداقل تعداد شرکا : حداقل تعداد سهامدار در شرکت های سهامی عام 5 نفر و در شرکت های سهامی خاص 3 نفر هستند.
ولی تبصره ماده 2 قانون شرکت های تعاونی می گوید : " تعداد اعضای شرکت تعاونی نباید از 7 نفر عضو کم تر باشد ".
10- در شرکت های سهامی ، صاحبان سهام در بدو تاسیس شرکت فقط 35% سهام مورد تعهد را پرداخت می نمایند. ( مواد 6 و 20 لایحه قانونی ) ولی ماده 4 قانون شرکت های تعاونی می گوید : " شرایط عضویت در شرکت تعاونی خرید و پرداخت تمام بهای لااقل یک سهم می باشد ".
بنابراین هر عضوی در موقع تاسیس شرکت تعاونی یا قبول عضویت آن هر قدر سهم بخرد ، که حداقل آن یک سهم است ، باید تمام بهای سهام مورد خریداری را پرداخت نماید.
11- حق رای : در مجامع عمومی شرکت های سهامی ، هر سهامدار به اندازه سرمایه ای که در شرکت گذاشته ، حق رای دارد. تبصره ماده 75 لایحه قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت مصوب 24 / 12 / 1347 می گوید :
" در مجمع عمومی موسس، کلیه موسسین و پذیره نویسان حق حضور دارند و هر سهم دارای یک رای خواهد بود " .
ولی در شرکت تعاونی هر عضو فقط دارای یک رای است ، ولو این که دارای چندین سم باشد. ماده 194 قانون تجارت مصوب 13 / 2/ 1311 می گوید :
" ... هیچ یک از شرکا نمی تواند در مجمع عمومی بیش از یک رای داشته باشد " . و ذیل ماده 7 قانون تشکیل شرکت های تعاونی می گوید :
" ... در مجمع عمومی هر عضو قطع نظر از تعداد سهام ، فقط دارای یک رای است ". بدین ترتیب در شرکت های تعاونی ، انسان ها رای دارند نه سرمایه ها .
12- در شرکت های سهامی ، اندوخته ها اعم از اندوخته های قانونی یا اختیاری به انحلال شرکت پس از کسر کسورات قانونی، بین سهامداران تقسیم می شود. ( ماده 90 لایحه ) ولی در شرکت های تعاونی اگر شرکت منحل شود ، اندوخته ها غیرقابل تقسیم بوده و می بایست برای تامین آسایش اعضاء صرف شده و یا به سایر شرکت های تعاونی واگذار گردد.
ماده 16 قانون شرکت تعاونی می گوید :
" با انحلال شرکت تعاونی، مانند حساب ذخیره قانونی غیرقابل تقسیم شرکت ، پس از تصفیه ... یا به وجوه ذخیره قانونی غیرقابل تقسیم شرکت یا اتحادیه تعاونی که با همان مقاصد در حوزه مربوط فعالیت می کنند، انتقال داده می شود یا به مصرف امور اجتماعی و عام المنفعه همان حوزه خواهد رسید ... ".
13- نصاب برداشت برای اندوخته قانونی، در شرکت های سهامی یک بیستم ( 5% ) سود خالص است. ( مواد 140 و 238 لایحه قانونی ) ولی این نصاب در شرکت های تعاونی حداقل 12% است که به حساب ذخیره قانونی غیرقابل تقسیم منظور میشود.
14- کسر اندوخته قانونی در شرکت های سهامی، تا زمانی الزامی است که اندوخته قانونی به یک دهم سرمایه بالغ گردد ولی در شرکت های تعاونی کسر اندوخته قانونی غیرقابل تقسیم ، تا زمانی الزامی است که به میزان معدل سرمایه سه سال اخیر شرکت برسد.
15- در شرکت سهامی به تصویب مجمع عمومی عادی، اعضای هیئت مدیره موظف بوده و در صورت غیرموظف بودن نیز ممکن است حق حضور در جلسات دریافت نمایند. ولی خدمات هیئت مدیره در شرکت تعاونی افتخاری و بلاعوض است.
16- چون هدف شرکت های سهامی سودجویی است ، لذا مالیات آن ها به موجب مواد 105 تا 118 قانون مالیات های مستقیم مصوب 3 / 12 / 1366 تشخیص و به نرخ مقرر در ماده 131 آن قانون وصول می شود. ولی چون شرکت های تعاونی قصد خودیاری دارند، لذا مالیات وصولی آن ها بر اساس همان قانون و ماده 107 به بعد قانون شرکت های تعاونی بر مبنای نرخ کم تری بوده و در برخی موارد نیز معاف از پرداخت آن می باشند.
17- در شرکت های سهامی ماده 29 لایحه قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت می گوید :
" در شرکت های سهامی عام مبلغ هر سهم نباید از ده هزار ریال بیش تر باشد " . و لایحه قانونی مذکور نسبت به مبل اسمی سهام شرکت های سهامی خاص ساکت است.
ولی در شرکت های تعاونی ماده 194 قانون تجارت می گوید : " در صورتی که شرکت تعاونی تولید یا مصرف مطابق اصول شرکت سهامی تشکیل شود، حداقل سهام یا قطعات سهام ده ریال خواهد بود ".
18- در شرکت های سهامی ماده 94 لایحه قانونی می گوید :
" هیچ مجمع عمومی ... با هیچ اکثریتی نمی تواند بر تعهدات صاحبان سهام بیفزاید ".
ولی در شرکت های تعاونی بر طبق تبصره ماده 5 قانون شرکت های تعاونی :
" می توان در اساسنامه شرکت، قبول اعضای جدید را علاوه بر خرید سهام ، به پرداخت مبلغی به عنوان حق عضویت متناسب با هزینه توسعه وسائل و یا امکانات شرکت برای انجام خدمات اضافی موکول کرد ".
19- شرکت های سهامی به وسیله هیئت مدیره ای که از بین صاحبان سهام انتخاب شده، و کلاَ یا بعضاَ قابل عزل می باشند اداره می شوند و عده اعضای هیئت مدیره در شرکت های سهامی عام نباید از 5 نفر کمتر باشد.
ولی در شرکت های تعاونی می بایست حداقل سه نفر عضو اصلی و یک نفر عضو علی البدل هیئت مدیره از بین اعضا انتخاب شوند.
20- مدت ماموریت هیئت مدیره در شرکت های سهامی از دو سال تجاوز نخواهد کرد ولی اعضای هیئت مدیره در شرکت های تعاونی برای مدت 3 سال انتخاب می شوند.
21 - در شرکت های سهامی ورود شرکا به شرکت یا خروج آن ها از شرکت در اثر نقل و انتقال سهام امکان پذیر است. ( مواد 40 و 41 لایحه قانونی )
ولی در شرکت های تعاونی، قبول درخواست عضویت و اخراج عضوی از شرکت با توجه به مصوبه مجمع عمومی در اختیار هیئت مدیره می باشد که این روش ناشی از اصل آزادی عضویت در شرکت های تعاونی است.


  • آخرین ویرایش:-
نظرات()   
   
یکشنبه 6 بهمن 1398  11:26 ق.ظ
توسط: zohre zohreh


 
چنانچه علاقه مند به راه اندازی شرکت یا موسسه در گنبد کاووس هستید و می خواهید با شرایط تشکیل و ثبت آن آشنا شوید این مقاله را حتماَ مطالعه بفرمایید. چرا که اطلاعات کاملی را در اختیار شما متقاضیان عزیز قرار داده ایم. شایان ذکر است علاوه بر مطالعه نوشتار ذیل، در صورت نیاز به هر گونه راهنمایی در این زمینه می توانید به مقالات ذیل نیز مراجعه نمایید :

- راهنمای گام به گام تشکیل و ثبت شرکت سهامی خاص
- راهنمای گام به گام تشکیل و ثبت شرکت با مسئولیت محدود
- راهنمای گام به گام تشکیل و ثبت شرکت تعاونی
- تشریفات ثبت شرکت سهامی عام

• شرکت تجاری و قواعد عمومی تشکیل آن
شرکت تجاری را در حقوق کنونی ایران می توان اینگونه تعریف کرد :
قراردادی است که بین دو یا چند شخص با اختصاص آورده ای برای ایجاد یک شخص حقوقی جهت انجام فعالیت های تجاری به منظور تحصیل سود تشکیل می شود.
قبل از هر چیز، تشکیل یک شرکت تجاری ، نیاز به " انعقاد قرارداد " دارد ، اما این تنها شرط تشکیل شرکت نیست ، بلکه شرایط دیگری نیز وجود دارد که تحقق آن ها برای تشکیل شرکت ضروری است.
برای آنکه قرارداد شرکت منعقد شود، رضایت شرکایی که اهلیت انعقاد چنین قراردادی را داشته باشند ، ضروری است. به علاوه شرکت باید دارای موضوعی مشروع باشد. از نظر شکلی نیز قرارداد شرکت ، تابع قواعد خاص است که بررسی آن ها ضروری می نماید.
اول : رضایت شرکاء و خصایص آن
صرف شرکتنامه موجب تشکیل شرکت نمی شود و شرایط دیگری، بسته به نوع شرکت لازم است تا شرکت تشکیل شود و شخصیت حقوقی پیدا کند. به هر حال، قرارداد شرکت باید با رضایت طرفین منعقد شود والا فاقد اثر خواهد بود. در توضیح این مطلب به چند نکته باید توجه شود :
1- قرارداد شرکت در صورتی صحیح است که شرکاء ، قصد خود را به ایجاد شرکت اعلام کرده باشند و قصد همکاری مشترک به همین معناست. در شرکت تجاری، قصد طرفین ایجاد رابطه ای است که در آن طرفین در یک جهت قراردارند ، در حالی که در قرارداد بیع ، خریدار و فروشنده دارای منافع متضادند. همین ویژگی موجب شده است که قانونگذار ، رقابت تجاری شریک با شرکت و یا ورود شریک در شرکت های دیگر را ممنوع اعلام کند.
2- رضای شریک باید از نوع رضای معیوب نباشد. بنابراین، هر گاه شریک در انعقاد قرارداد ، مرتکب اشتباه شده باشد قرارداد شرکت ، باطل خواهد بود. از آن جا که شرکت اشخاص از قراردادهایی است که در آن ها شخصیت طرف معامله ، نقشی اساسی دارد هر گاه شریکی در تشخیص شخصیت شرکای دیگر، مرتکب اشتباه شده باشد تعهد او فاقد اثر خواهد بود. باید قبول کرد که هر گاه اشتباه شریک در نوع شرکت هم بوده باشد، شرکت باطل است ، زیرا این نوع اشتباه به ماهیت شرکت مربوط می شود و بنابراین ، شریکی را که قصد تشکیل شرکت با مسئولیت محدود داشته است، نمی توان متعهد تشکیل شرکت تضامنی یا نسبی تلقی کرد.
3- هر گاه قرارداد شرکت بر اثر تدلیس و خدعه منعقد شده باشد، در صورتی شریک حق فسخ دارد که اگر تدلیس طرف معامله نبود ، به انعقاد قرارداد شرکت تن نمی داد. استفاده از خیار فسخ، توسط شریکی که بر اثر خدعه قرارداد شرکت را منعقد کرده فوری است.
4- قصد طرفین باید واقعی باشد . بنابراین هر گاه چند نفر به ظاهر شرکتی را تشکیل دهند ، بدون آنکه قصد همکاری داشته باشند یا قصد آن را داشته باشند که سرمایه ای به شرکت اختصاص دهند ، شرکت منعقد نخواهد شد و معاملات انجام شده از طریق چنین شرکتی، که ممکن است از لحاظ دیگران موجود تلقی شود ، به دلیل موجود نبودن شرکت ، باطل خواهد بود.
اگر قصد مشارکت شرکاء وجود دارد ، ولی به شرکت شکل خاصی داده نشده است شرکت ، تضامنی محسوب می شود. بنابراین ، نمی توان شرکت های عملی را در ردیف شرکت هایی قرار داد که در آن ها ، طرفین قصد واقعی نداشته اند.
دوم: اهلیت شرکاء
شرکای شرکت، باید برای معامله و عقد قرارداد اهلیت داشته باشند. نکته قابل ذکر اینکه برای تشکیل یک شرکت ، از هر نوع که باشد نیازی نیست که شرکاء ، علاوه بر اهلیت مدنی ، اهلیت تجاری داشته باشند. بلکه همین که اهلیت موضوع قانون مدنی را داشته باشند کافی است.
اداره مربوطه، در مواردی شرکت های تضامنی را که از یک پدر و فرزند صغیر او تشکیل شده به ثبت رسانده است. البته ، هر صغیری را نمی توان عضو شرکت تضامنی کرد، بلکه صغیر باید ممیز باشد و اجازه ولی او نیز ضروری است . باید در نظر داشت پس از تشکیل شرکت ، مطابق مقررات قانونی، خرید و فروش سهام یا سهم الشرکه بین اشخاصی که اهلیت ندارند و یا قصد و رضایت نداشته اند ، باعث بطلان قرارداد نیست.
سوم : مشروعیت موضوع شرکت
موضوع شرکت از نظر حقوق شرکت های تجاری، به فعالیتی گفته می شود که شرکت برای انجام دادن آن تشکیل شده است. این فعالیت ، معمولا در اساسنامه معین می شود. با بررسی مجموعه قواعد و مقررات می توان گفت که قانونگذار برای تشکیل شرکت، لزوم داشتن موضوع صریح و منجز را شرط دانسته است. هر گاه موضوع شرکت، فعالیتی غیرمشروع باشد باطل است و این بطلان ، جنبه مطلق دارد و هر ذینفع می تواند بطلان شرکت را تقاضا کند. مهم نیست که فعالیت مندرج در شرکتنامه مشروع است یا خیر ، بلکه فعالیت واقعی شرکت ملاک صحت یا بطلان آن است ، مانند شرکتی که برای انجام دادن فعالیتی مشروع منعقد شده است ( تولید آب انگور ) ، ولی در عمل به فعالیتی مبادرت می کند که غیرمشروع است ( ساختن مشروبات الکلی )
تنها موضوع شرکت های سهامی ممکن است امور غیرتجاری باشد. بدین ترتیب شرکت سهامی از لحاظ شکل، تجاری است حتی اگر موضوع آن " امور غیرتجاری " باشد. شرکت تعاونی نیز ممکن است طبق قانون بخش تعاونی اقتصاد جمهوری اسلامی ایران برای امور غیرتجاری تشکیل شوند.
در اغلب موارد ، موضوع شرکت به صورت کلی تعیین می گردد که شرکت بتواند به اموری که احتمالاَ در حواشی فعالیت واقعی شرکت است نیز بپردازد و بسیاری از فعالیت های تجاری، داخل در موضوع شرکت شود. به هر حال ، فعالیت شرکت باید مطابق با موضوع تعیین شده در شرکتنامه باشد. تشخیص اینکه فعالیت شرکت مطابق شرکتنامه است، بر حسب مورد متفاوت و با دادگاه است.
از طرف دیگر ، هر گاه موضوعی که شرکت برای آن ایجاد شده است ، منتفی گردد شرکت خاتمه پیدا خواهد کرد ؛ همچنین زمانی که فعالیت شرکت ، غیرقانونی اعلام می شود . موضوع شرکت در تعیین حقوق و تعهدات شرکت نیز موثر است ؛ چرا که علی الاصول معاملاتی که خارج از موضوع شرکت باشد، گاه شرکت را متعهد نمی کند اختیارات مدیران شرکت نیز در چهارچوب موضوع شرکت قرار دارد.

حداقل شرکا لازم در تشکیل شرکت تجاری :
شرکت تجاری باید دارای حداقل دو عضو باشد و هر یک ، چیزی به شرکت بیاورد که روی هم سرمایه شرکت را تشکیل دهد. در قانون تجارت، با توجه به نوع شرکت قوانینی در این رابطه وضع شده است. به طور مثال شرکت سهامی خاص، حداقل با همکاری سه نفر تشکیل می شود و در مورد شرکت های سهامی عام ، شرکت با همکاری پنج نفر ، شرکت های با مسئولیت محدود ، تضامنی ، نسبی و مختلط غیرسهامی با حداقل دو نفر و شرکت تعاونی با حداقل هفت نفر شریک تشکیل می شود.
سوال مهمی و اساسی این است که اگر شرکتی در زمان تشکیل خود حداقل تعداد شرکای مقرر در قانون را رعایت نماید و سپس بعد از تشکیل شرکت ، حداقل مزبور به هر دلیل از بین برود شرکت از نظر حقوقی چه وضعیتی خواهد داشت ؟ مانند اینکه شرکت با مسئولیت محدود با دو شریک ایجاد شده و سپس یکی از آن ها از شرکت خارح شده یا از دنیا رفته و هیچ ورثه ای نیز نداشته باشد ؟
در این رابطه باید گفت ، شرط راجع به حداقل شرکا در شرکت های تجاری نه تنها در ابتدای تشکیل بلکه در ادامه حیات شرکت نیز باید رعایت گردد و هر گاه شرکت در ادامه حیات خود به هر دلیل حداقل مقرر در قانون را از دست بدهد شرکت تجاری باید منحل گردد که این امر به دو صورت ارادی و قهری ممکن است حاصل گردد . شکل ارادی آن عبارت از انتقال سهام از سوی شریک یا شرکای دیگر به یکی از شرکا و شکل قهری آن این است که شرکت در اثر فوت شریک یا شرکای دیگر با یک شریک باقی بماند مانند اینکه شرکت با مسئولیت محدود با دو شریک ایجاد شود و سپس یکی از شرکا فوت کند و هیچ ورثه ای هم نداشته باشد تا بتواند جایگزین وی گردد.

مدارک اولیه جهت ثبت شرکت :
1) شناسنامه و کارت ملی متقاضیان اعم از سهامداران اعضای هیئت مدیره و بازرسین
2) گواهی عدم سوء پیشینه برای اعضای هیئت مدیره و بازرسین
3) مدارک تحصیلی مورد نیاز برای موضوعاتی که نیاز به مدرک تحصیلی دارند.
4) مجوز فعالیت برای موضوعاتی که ملزم به ارائه مجوز می باشند.
5) ارائه آدرس صحیح به همراه کدپستی برای محل فعالیت شرکت و محل سکونت متقاضیان
• موسسات غیرتجاری و انواع آن
علاوه بر شرکت ها که به امور تجاری اشتغال دارند ، قانون گذار ، نهاد حقوقی خاصی را که دارای شخصیت حقوقی می باشد، جهت انجام اموری که جنبه غیرتجاری دارد از قبیل کارهای علمی و ادبی یا امور خیریه یا خدماتی پیش بینی نموده است . طبق ماده 1 آیین نامه اصلاحی ثبت تشکیلات و موسسات غیرتجاری، اشخاص حقوقی هستند که برای مقاصد غیرتجاری از قبیل امور علمی و ادبی یا امور خیریه تشکیل می شوند ، اعم از آنکه موسسین قصد انتفاع داشته باشند یا نداشته باشند. این موسسات طبق ماده 2 آیین نامه مزبور ، خود به دو قسم منقسم می شوند :
الف- موسسات انتفاعی : اشخاص حقوقی که هر چند تاجر نیستند ، اما برای جلب منافع مادی و تقسیم منافع مزبور تشکیل شده اند ؛ مانند موسسات خدمات حقوقی ، موسسات آموزش عالی آزاد و موسسات خدمات مشاوره ای .
ب- موسسات غیرانتفاعی : اشخاص حقوقی که نه تاجرند و نه برای کسب سود و انتفاع تشکیل شده اند. بلکه هدفشان اعمال غیرانتفاعی یا عام المنفعه است . مانند انجمن های دینی و تبلیغی ، موسسات آموزش های رایگان ، جمعیت های حمایت از محیط زیست و انجمن های خیریه ، به این موسسات سازمان مردم نهاد ، سمن یا NGO نیز گفته می شود.
برای ثبت این موسسات قوانینی وجود دارد. یکی از مهم ترین این قوانین در رابطه با شرکای این موسسات است که تعداد آن ها حداقل دو نفر باید باشد. لازم به ذکر است، افراد زیر 18 سال به شرط آنکه حق امضایی نداشته باشند می توانند شریک و عضو موسسات غیرتجاری شوند.
از دیگر قوانین حداقلی آن می توان به حداقل سرمایه این موسسات اشاره کرد. این موسسات باید با اعتباری برابربا یک میلیون ریال به ثبت برسند که این سرمایه قابل افزایش است. شایان ذکر است، سرمایه این موسسات الزاماَ نباید از طریق شرکای موسسه تامین گردد . اداره های دولتی ، شرکت های دیگر و افراد خیر و .. نیز می توانند بعضی از سرمایه آن ها را متعهد شوند.
تمامی افرادی که قصد ثبت موسسه در تهران را دارند بایستی به اداره مربوطه در تهران مراجعه نمایند. افراد مقیم شهرستان ها نیز به اداره ثبت در مرکز اصلی موسسه می توانند مراجعه نمایند.
مدارک مورد نیاز جهت ثبت موسسه به قرار ذیل است :
1) اخذ دو نسخه تقاضانامه ثبت موسسه از اداره ثبت شرکت ها و تکمیل و امضا توسط شرکا
2) تنظیم اساسنامه حداقل دو جلد و امضای ذیل تمام صفحات توسط کلیه شرکا یا اعضا ( اساسنامه این تشکیلات می تواند مانند اساسنامه شرکت های با مسوولیت محدود باشد) .
3) تنظیم صورتجلسه مجمع موسسین حداقل دو نسخه
4) تصویر برابر با اصل مدارک احراز هویت موسسین و مدیران
5) اخذ مجوز در صورت مجوزی بودن موضوع
6) چنانچه موسسه در کشور دیگری هم به ثبت رسیده است ارائه گواهی نامه تصدیق به همراه ترجمه فارسی ( دو نسخه )
7) اصل وکالتنامه وکیل دادگستری در صورتی که ثبت شرکت توسط وکیل صورت پذیرد.
توجه داشته باشید که تقاضای ثبت این موسسات مانند دیگر شرکت ها تنها با مراجعه به سامانه اداره مربوطه امکان پذیر است.

• مراحل ثبت انواع شرکت و موسسات غیر تجاری در گنبد کاووس
- تهیه مدارک مورد نیاز با توجه به نوع شرکت
- مراجعه به سامانه اینترنتی اداره ثبت شرکت ها
- تکمیل اطلاعات تقاضا شده در قسمت پذیرش تاسیس
- تایید اطلاعات وارد شده توسط کارشناس حقوقی در صورت عدم نقص اطلاعات و یا ارسال دستور رفع نقص در سامانه در صورت نقص اطلاعات وارد شده
- اخذ تاییدیه پذیرش از طریق سامانه
- ارسال نسخه اصلی صورت جلسات تنظیمی و ضمائم آن ها از طریق باجه های پستی به صورت سفارشی به آدرس ذکر شده در تاییدیه پذیرش
- درج بارکد پستی در سامانه
پس از ارسال مدارک، اداره مربوطه به بررسی مدارک مزبور می پردازد تا معلوم شود که آیا مدارک مطابق مقررات قانون تنظیم شده است یا خیر و در صورتی که نقصی در مدارک باشد به متقاضی اعلام می گردد تا متقاضی ثبت نسبت به رفع آن اقدام نماید. اما درصورت عدم تقص و کامل بودن مدارک ، پس از وصول پاسخ تعیین نام شرکت و پرداخت حق الثبت و حقوق دولتی از طرف متقاضی مفاد شرکت نامه یا اظهارنامه به ترتیب تاریخ و تحت شماره معینی به ترتیب ذیل در دفتر ثبت شرکت های تجاری ثبت می شود :
1) در مورد ثبت شرکت های دارای شرکت نامه و شرکت های با مسئولیت محدود – نسبی – تضامنی – تعاونی متن شرکت نامه را عیناَ در دفتر ثبت شرکت نامه ثبت نموده و وصول سرمایه توسط مدیران را نیز در دفتر ذکر کرده و این عبارت را در ذیل ثبت مربوط قید نمایند : ( در تاریخ ................ روز .................. ماه ................ سال .......................) در دفتر ثبت شرکت نامه ثبت شرکت های داخلی تحت شماره .............. ثبت و هویت شرکا بر اینجانب محرز گردید ، سپس هر یک از شرکا و مدیران امضا کننده ، شرکت نامه مدارک لازم را جهت احراز هویت خود به متصدی مربوط ارائه داده و بعد از نوشتن ( ثبت با شرکت نامه برابر است ) دفتر را امضا نمایند و متصدی ثبت نیز دفتر را امضا می نماید .


  • آخرین ویرایش:-
نظرات()   
   


 
شرکت های سهامی عام قبل از فروش و عرضه  سهام جدید مکلفند بدواَ طرح اعلامیه پذیره نویسی سهام جدید را که بایستی بر اساس ماده 174 ل.ا.ق.ت تنظیم شود به انضمام آخرین ترازنامه و حساب سود و زیان مصوب شرکت برای کسب اجازه جهت انتشار به مرجع ثبت شرکت ها تسلیم نمایند.چنانچه تا آن هنگام شرکت ترازنامه و حساب سود و زیان خود را تنظیم نکرده باشد.این مطلب باید در طرح اعلامیه پذیره نویسی قید گردد.مرجع ثبت شرکت ها طرح اعلامیه پذیره نویسی و ضمایم آن را مورد رسیدگی قرار داده و در صورت انطباق آن ها با قانون اجازه انتشار اعلامیه پذیره نویسی را صادر خواهد کرد.اعلامیه پذیره نویسی سهام جدید علاوه بر روزنامه کثیرالانتشاری که آگهی های شرکت در آن منتشر می گردد،حداقل باید در دو روزنامه کثیرالانتشار دیگر نیز آگهی گردد و در بانکی که  سهام در آن تعهد و پذیره نویسی می شود،در معرض دید علاقه مندان قرار گیرد.در اعلامیه پذیره نویسی باید قید شود که آخرین ترازنامه و حساب سود و زیان شرکت که به تصویب مجمع عمومی رسیده است،در نزد مرجع ثبت شرکت ها و در مرکز شرکت برای مراجعه ی علاقه مندان آماده است(ماده 177 ل.ا.ق.ت)خریداران ظرف مهلت مندرج در اعلامیه پذیره نویسی سهام جدید که از دو ماه نباید کمتر باشد به بانک مراجعه و ورقه ی تعهد سهام را امضاء کرده و مبلغ نقدی لازم را در فبال اخذ رسید خواهند پرداخت.در ورقه ی تعهد خرید سهام بایستی نکات مندرج در ماده ی 179 ل.ا.ق.ت رعایت گردیده و در دو نسخه تنظیم شود.نسخه ی اول نزد بانک نگاهداری و نسخه ی دوم به پذیره نویس تسلیم خواهد شد.به موجب  ماده ی 179 پذیره نویسی سهام جدید به موجب ورقه تعهد خرید سهم که باید شامل نکات زیر باشد به عمل خواهد آمد:

1-نام و موضوع و مرکز اصلی و شماره ثبت شرکت.
2-سرمایه شرکت قبل از افزایش سرمایه.
3-مبلغ افزایش سرمایه.
4-شماره و تاریخ اجازه انتشار اعلامیه پذیره نویسی سهام جدید و مرجع صدور آن.
5-تعداد و نوع سهامی که مورد تعهد واقع می شود و مبلغ اسمی آن.
6-نام بانک و شماره حسابی که بهای سهم در آن پرداخته می شود.
7-هویت و نشانی کامل پذیره نویس.

برخی از موضوعات ثبتی که ممکن است به خواندن آن علاقه مند باشید:

- ثبت شرکت در مرجع ثبت شرکت ها

- مرجع ثبت شرکت ها

- آدرس و تلفن اداره کل ثبت شرکت ها و ادارات ثبت شرکت های مراکز استان های کشور


امضاء ورقه ی سهم بخودی خود مستلزم قبول اساسنامه ی شرکت و تصمیمات مجامع عمومی است.بعد از گذشت مهلتی که برای پذیره نویسی معین شده است و در صورت تمدید پس از انقضای مدت تمدید شده هیئت مدیره ی شرکت مکلف است حداکثر تا مدت یکماه به تعهدات پذیره نویسان رسیدگی کند و تعداد سهام هر یک از آن ها را تعیین و مراتب را جهت ثبت و آگهی به مرجع ثبت شرکت ها اعلام دارد.هرگاه پس از رسیدگی به اوراق پذیره نویس مقدار سهام خریداری شده بیش از میزان سرمایه باشد هیات مدیره مکلف است ضمن تعیین تعداد سهام دستور استرداد وجه سهام اضافه خریداری شده را به بانک مربوط بدهد.
حداکثر مدتی که طبق ماده 182 ل.ا.ق.ت برای تعیین تکلیف وجوه پرداختی بابت افزایش سرمایه مقرر شده است،9 ماه از تاریخ تسلیم طرح اعلامیه پذیره نویسی به ثبت شرکت ها است.هر گاه در این مدت افزایش سرمایه به ثبت نرسد،مرجع ثبت شرکت ها به درخواست هر یک از پذیره نویسان سهام جدید گواهینامه ای حاکی از عدم ثبت افزایش سرمایه شرکت صادر و جهت استرداد وجوه پرداختی و لغو تعهدات پذیره نویسان سهام جدید به بانکی که تعهد سهام تادیه و قسمت نقدی سهم در آن انجام شده است،ارسال خواهد داشت.در این صورت هرگونه هزینه ای برای افزایش سرمایه پرداخت و یا تعهد شده باشد،بعهده خود شرکت خواهد بود.
طرح اعلامیه ی پذیره نویسی در شرکت های سهامی عام برای سهام جدید(در مرحله ی افزایش سرمایه)
1-نام و شماره ثبت شرکت
2-موضوع شرکت و نوع فعالیت آن
3-مرکز اصلی شرکت و در صورتی که شرکت شعبه داشته باشد نشانه ی شعب آن
4-در صورتیکه شرکت برای مدت محدود تشکیل شده باشد تاریخ انقضای مدت آن
5-مبلغ سرمایه ی شرکت قبل از افزایش سرمایه
6-اگر سهام ممتاز منتشر شده باشد مقدار و امتیازات آن
7-هویت کامل اعضای هیات مدیره و مدیر عامل شرکت
8-شرایط حضور و حق رای صاحبان سهام در مجامع عمومی
9-مقررات اساسنامه راجع به تقسیم سود و تشکیل اندوخته و تقسیم دارایی بعد از تصفیه
10-مبلغ و تعداد اوراق قرضه قابل تبدیل سهم که شرکت منتشر کرده است و مهلت و شرایط تبدیل اوراق قرضه ی سهم
11-مبلغ بازپرداخت نشده انواع دیگر اوراق قرضه ای که شرکت منتشر کرده است و تصمیمات مربوط به آن
12-مبلغ دیون شرکت و همچنین مبلغ دیون اشخاص ثالث که توسط شرکت تضمین شده است.
13-مبلغ افزایش سرمایه
14-تعداد و نوع سهام جدیدی که صاحبان سهام با استفاده از حق تقدم خود تعهد کرده اند.
15-تاریخ شروع و خاتمه ی مهلت پذیره نویسی
16-مبلغ اسمی و نوع سهامی که باید تعهد شود و حسب مورد مبلغ اضافه ارزش سهام
17-حداقل تعداد سهامی که هنگام پذیره نویسی باید تعهد شود.
18-نام بانک،مشخصات حساب سپرده ای که وجوه لازم باید در آن واریز و پرداخته شود.
19-ذکر نام روزنامه کثیرالانتشار که اطلاعیه ها و آگهی های شرکت در آن منتشر می شود.
20-آخرین ترازنامه و حساب سود و زیان شرکت که به تصویب مجمع عمومی رسیده است در نزد مرجع ثبت شرکت ها و در مرکز شرکت برای مراجعه علاقه مندان آماده است.
تذکر:
-طرح اعلامیه پذیره نویسی به امضای دارندگان امضاء مجاز شرکت برسد.
-مدت تعیین شده در اعلامیه پذیره نویسی سهام جدید نباید کمتر از دو ماه باشد.


  • آخرین ویرایش:-
نظرات()   
   


کارت بازرگانی،مجوزی است که به دارنده ی آن،اعم از شخص حقیقی یا حقوقی -به موجب ماده ی 2 قانون صادرات و واردات مصوب دوم تیر ماه سال 1372 مجلس شورای اسلامی-اجازه داده می شود به امر تجارت خارجی بپردازد.مطابق ماده ی 3 قانون صادرات و واردات ،هر شخص اعم از اشخاص حقیقی و حقوقی برای صادرات و واردات خود نیاز به داشتن کارت بازرگانی دارند که این کارت از طریق اتاق بازرگانی با یک سری شرایط خاص اخذ خواهد شد.بر اساس مقرراتی که در حال حاضر در دست اجراست،اعتبار کارت بازرگانی از تاریخ صدور یک سال است.تمدید کارت بازرگانی یا ارائه ی مدارک لازم برای مدت مذکور انجام می گیردو در سری بعد نیز به همین ترتیب ادامه دارد.ثبت سفارش و ترخیص کالا،واردات از مناطق آزاد،مبادرت به حق العمل کاری در گمرک و نیز صادرات کلیه ی کالاهای مجاز از کاربردهای کارت بازرگانی است.

مدارک مورد نیاز صدور کارت بازرگانی برای اشخاص حقیقی:
1-یک برگ اصل اظهارنامه ثبت نام در دفاتر بازرگانی که به گواهی اداره ثبت شرکت ها رسیده باشد(با امضای متقاضی کارت بازرگانی و اصل گواهی پلمپ دفاتر،از اداره ثبت شرکت ها)
2-اصل گواهی عدم سوء پیشینه که از زمان صدور آن 6 ماه بیشتر نگذشته باشد.
3-دو صفحه فرم کارت بازرگانی و عضویت چاپ شده(تکمیلی از وب سایت به همراه مهر و امضاء متقاضی و گواهی امضاء توسط دفتر اسناد رسمی)
4-اصل مفاصاحساب مالیاتی موضوع 186 ماده ی قانون مالیات های مستقیم مبنی بر بلا مانع بودن صدور کارت بازرگانی.
5-اصل کارت ملی جهت برابر با اصل نمودن و یک سری کپی کامل از پشت و روی آن
6-سه قطعه عکس شش در چهار،جدید،تمام رخ ،ساده
7-ارائه اصل و کپی مدرک تحصیلی معتبر(حداقل دیپلم)
تبصره:دارندگان پروانه ی بهره برداری صنعتی،کشاورزی،معدنی،خدمات فنی مهندسی و خدمات فناوری،
اطلاعات و ارتباطات(ICT) از مراجع ذیربط مشروط به انقضای دو سال از تاریخ صدور پروانه،از ارائه ی مدرک فوق معاف می باشند.
8-اصل کارت پایان خدمت یا معافیت دائم برای آقایان جهت برابر با اصل شدن و یک سری کپی از پشت و روی آن.
-متولدین سال های 1337 و قبل از آن با مدارک فوق دیپلم و کمتر از آن با ارائه ی کپی مدرک تحصیلی نیاز به کارت پایان خدمت ندارند.
-متولدین سال های 1334 و قبل از آن با ارائه کپی مدرک لیسانس نیاز به کارت پایان خدمت ندارند.
-متولدین سال های 1328 و قبل از آن با ارائه ی کپی مدرک دکترا نیاز به کارت پایان خدمت ندارند.
9-داشتن حداقل سن 23 سال تمام.
10-اصل گواهی بانک مبنی بر تایید حساب جاری و حسن اعتبار بانکی به نام متقاضی فقط روی فرم الف قابل قبول است(با مهر امضای رئیس شعبه)ضمناَ حساب های جاری شتاب مربوط به شهرستان ها در صورتیکه روی فرم (الف)تایید شده باشد قابل قبول است.
-ارائه ی دسته چک حساب جاری مربوطه در زمان تشکیل پرونده جهت روئت الزامی می باشد.
11-ارائه یکی از مدارک ذیل:
الف-اصل و کپی سند مالکیت شش دانگ به نام متقاضی ،به آدرس دفتر کار(آدرس اظهارنامه)
ب-اصل و کپی اجاره نامه محضری معتبر به نام متقاضی،برای محل کار و به آدرس دفتر کار(آدرس اظهارنامه)
ج-اصل و کپی سند مالکیت به نام غیر و اصل و کپی اجاره نامه عادی به نام متقاضی،برای محل کار و به آدرس دفتر کار(آدرس اظهارنامه)با امضای دوشاهد ذیل آن
12-ارائه ی اصل و کپی مدرک تولیدی معتبر از یکی از وازارتخانه های تولیدی برای واحدهای تولیدی الزامیست.(صنوف تولیدی دارای پروانه ی کسب مشمول این بند نمی گردند.)
13-ارائه کد اقتصادی جدید(اصل و کپی)و یا ارائه تاییدیه ی پیش ثبت نام در سایت Tax.gov.irو تعهد مبنی بر ارائه کد اقتصادی جدید پس از صدور
چند نکته:
*کارمندان تمام وقت دستگاه های دولتی نمی توانند کارت بازرگانی دریافت نمایند.
*هر شخص بیش از یک کارت بازرگانی اعم از حقوقی یا حقیقی نمی تواند داشته باشد.
*برای هر واحد ملکی فقط یک کارت بازرگانی صادر می گردد.
*آدرس های درج شده در اظهارنامه ی ثبتی،مفاصا حساب دارائی و سند مالکیت یا اجاره نامه باید تجاری و با هم مطابقت داشته باشند.
*حضور متقاضی کارت در کلیه ی مراحل پذیرش و تحویل کارت الزامی است.
ثبت شرکت فکر برتر با بهره گیری از کارشناسان متخصص و مجرب و با چندین دهه تجربه ی موفق، آماده ی ارائه ی خدمات  به شما عزیزان، در زمینه های حقوقی و ثبتی نظیر ثبت شرکت و ثبتبرند می باشد.


  • آخرین ویرایش:-
نظرات()   
   
سه شنبه 17 دی 1398  04:09 ب.ظ
توسط: zohre zohreh


طالقان، از شهرهای زیبا و مناطق کوهستانی استان البرز است که به واسطه جاذبه های طبیعی، اماکن تاریخی و مذهبی ، یکی از مقاصد گردشگری کشور است.
برای شروع کسب و کار اقتصادی در طالقان ، به ثبت شرکت نیاز است. ثبت شرکت مزایای گسترده ای دارد چه از لحاظ روابط بین شرکا و چه از بابت روابط شرکا و مراجعین.
توجه علاقه مندان به سرمایه گذاری و ثبت شرکت در طالقان را به مطالعه نوشتار ذیل جلب می نماییم .

اقدامات لازم برای ثبت شرکت در طالقان
اولین مرحله در پروسه راه اندازی و ثبت شرکت، تعیین شرکا است. ثبت شرکت تک نفره طبق قانون مجاز نیست. در ایران شرکت های با مسئولیت محدود حداقل از 2 نفر ، سهامی خاص از 3 نفر ، سهامی عام از 5 نفر و شرکت های تعاونی از 7 نفر تشکیل می شوند.
در گام بعد ، می بایست موضوع فعالیت خود را با همکاری و همفکری شرکا مشخص نمایید . این امر به شما کمک می کند تا قالب ثبتی مناسب را انتخاب نمایید. بد نیست بدانید که طبق ماده 20 قانون تجارت ، شرکت ها می توانند شامل یکی از انواع ذیل باشند :
1- شرکت سهامی اعم از خاص و عام
2- شرکت با مسئولیت محدود
3- شرکت تضامنی
4- شرکت نسبی
5- شرکت تعاونی
6- شرکت مختلط اعم از سهامی و غیرسهامی
از متداول ترین شرکت ها برای ثبت ، شرکت سهامی خاص و با مسئولیت محدود می باشد.
شرکت سهامی خاص، شرکتی است که تمام سرمایه آن در موقع تاسیس منحصراَ به وسیله موسسین تامین می گردد. سرمایه این شرکت به هنگام تاسیس نباید کمتر از 000/ 000/ 1 ریال باشد و نیز شرکای شرکت نباید کم تر از 3 نفر باشند.
سهام شرکت ، قابل معامله در بازار بورس نمی باشد و نقل و انتقال سهام شرکت ، مشروط به موافقت مدیران یا مجامع عمومی صاحبان سهام است. ضمناَ این شرکت نمی تواند مبادرت به صدور اوراق قرضه نماید.
همچنین شرکت با مسئولیت محدود ، شرکتی است که بین دو یا چند نفر برای امور تجاری تشکیل شده و هر یک از شرکاء بدون اینکه سرمایه به سهام یا قطعات سهام تقسیم شده باشد ، فقط تا میزان سرمایه خود در شرکت مسئول قروض و تعهدات شرکت است.
همان طور که در تعریف نیز آمده است ، شرکت با مسئولیت محدود را می توان با حداقل دو شریک تشکیل داد. در شرکت با مسئولیت محدود هیچ گونه حداقل سرمایه ای پیش بینی نشده و الزام قانونی ارائه مدارک در این زمینه به اداره ثبت شرکت ها برای موسسین وجود ندارد ، فقط اقرار موسسین به میزان سرمایه و پرداخت آن به صندوق شرکت یا هیات مدیره در شرکت نامه کافی خواهد بود.

مرحله بعد از انتخاب موضوع و نوع شرکت ، تعیین میزان سرمایه است. هر شرکت باید دارای سرمایه باشد تا بتواند نتیجه ای از عملیات خود که تجارت است برده و منتفع شود. این که سرمایه را چه کسی و چه کسانی تامین می نمایند نیز مورد اهمیت است. سرمایه از مهم ترین عوامل تجارت بوده و بزرگ ترین وسیله جلب منفعت است. اهمیت شرکت های تجاری را از سرمایه آن ها می توان درک کرد. برای سرمایه حداکثری تعیین نشده و شرکا به هر مقدار که بتوانند ممکن است سرمایه را افزایش دهند . اما در قانون تجارت حداقل میزان سرمایه 1/000/000 ریال می باشد.

در گام بعد، 5 نام شرکت خود را با توجه به اولویت مشخص می نمایید. انتخاب نام شرکت جزء اولین مقدمات ثبت شرکت و در عین حال یکی از مهمترین مراحل تاسیس شرکت است. توجه داشته باشید که کلماتی که در اسم شرکت ها استفاده می شوند باید واژه بیگانه نباشد و فارسی باشد. یعنی نام شرکت در یکی از فرهنگ های دهخدا یا معین به عنوان کلمه ایرانی ذکر شده باشد.

حال نوبت به ثبت سامانه ای از طریق سایت اداره ثبت شرکت ها و موسسات غیرتجاری می رسد. این امر مستلزم تجربه و تخصص می باشد. پس از ثبت سامانه ای و تایید نام شرکت نوبت به ارسال مدارک به اداره ثبت شرکت ها و پیگیری روند اداری کار می رسد.
اداره ثبت شرکت ها پس از بررسی مدارک ارائه شده و مطابقت مفاد آن با قانون تجارت و قانون ثبت شرکت ها و در صورت کامل بودن مدارک، نسبت به ثبت آن در دفتر ثبت شرکت ها اقدام می نماید .
خلاصه مفاد شرکتنامه باید ظرف یک ماه در روزنامه رسمی کشور و یک روزنامه کثیرالانتشار مرکز اصلی شرکت درج و منتشر شود.
به خاطر داشته باشید که پس از ثبت شرکت ، می بایست نسبت به پلمپ دفاتر تجاری، انجام امور مالیاتی و تشکیل پرونده دارایی و همچنین اخذ کد اقتصادی اقدام به عمل آورید.

مدارک مورد نیاز برای ثبت شرکت در طالقان
1- شناسنامه و کارت ملی متقاضیان اعم از سهامداران اعضای هیئت مدیره و بازرسین
2- مدارک تحصیلی مورد نیاز برای موضوعاتی که نیاز به مدرک تحصیلی دارند.
3- مجوز فعالیت برای موضوعاتی که ملزم به ارائه مجوز می باشند.
4- ارائه آدرس صحیح به همراه کدپستی برای محل فعالیت شرکت و محل سکونت متقاضیان
5- گواهی عدم سوء پیشینه برای اعضای هیئت مدیره و بازرسین
شایان ذکر است ، هزینه ثبت شرکت ، هزینه های مختلفی مانند : هزینه درخواست گواهی عدم سوء پیشینه و کپی برابر اصل مدارک ، هزینه تعیین و استعلام نام شرکت ، هزینه تنظیم اساسنامه شرکت + اوراق ثبتی ، هزینه پستی شرکت ، هزینه حق الثبت ، هزینه حق الدرج یا درج در روزنامه محلی ، هزینه پاکت ، پوشه و هزینه روزنامه رسمی کل کشور را شامل می شود.
از انتخابتان متشکریم.
هم چنین بخوانید:
- موضوعات نیازمند اخذ مجوز در ثبت شرکت
- طریقه ثبت آگهی شرکت در روزنامه رسمی


  • آخرین ویرایش:-
نظرات()   
   

 

 
یکی از نتایج شخصیت حقوقی در شرکت های تجاری، داشتن تابعیت می باشد و بر همین اساس شرکت های تجاری به دو دسته تقسیم می شوند. شرکت های ایرانی و شرکت های خارجی. منظور از شرکت های ایرانی، شرکتی است که تابعیت ایران را داشته باشد و شرکت خارجی شرکتی است که تابعیت یکی از کشورهای خارجی را دارد.


یکی از موضوعات مهم در مورد تابعیت شرکت های تجاری، این است که آیا امکان تغییر تابعیت وجود دارد؟ در این خصوص دیدگاه قانونگذار و حقوقدانان مورد بررسی قرار می گیرد.

اول- دیدگاه قانونگذار
در مورد تغییر تابعیت شرکت های تجاری در مقررات قانونی قاعده عمومی مقرر نشده است و فقط در مورد شرکت های سهامی و شرکت با مسئولیت محدود دو ماده قانونی پیش بینی شده است. ماده 110 قانون تجارت در مورد شرکت با مسئولیت محدود مقرر داشته است: " شرکا نمی توانند تبعیت شرکت را تغییر دهند مگر به اتفاق آرا" .
بنابراین قانونگذار در ماده فوق به صراحت از امکان تغییر تابعیت در شرکت های با مسئولیت محدود سخن گفته است که می توان تصمیم مزبور را جزو تصمیمات خیلی مهم این قبیل شرکت ها دانست که فقط با اتفاق آراء شرکای شرکت امکان پذیر می باشد.
ماده 94 ل. ا. ق. ت در مورد شرکت های سهامی مقرر داشته است: "هیچ مجمع عمومی نمی تواند تابعیت شرکت را تغییر بدهد و با هیچ اکثریتی نمی تواند بر تعهدات صاحبان سهام بیفزایند."
قانون تجارت در مورد تغییر تابعیت در شرکت های تجاری دیگر حکمی مقرر نکرده است و لذا این سوال ایجاد می شود که آیا حکم مقرر در ماده 110 ق. ت را باید به عنوان قاعده عمومی تلقی و در شرکت های تجاری دیگر اعمال نمود یا اختصاص به شرکت با مسئولیت محدود داشته و نمی توان در سایر شرکت ها از آن استفاده نمود؟ یا اینکه در شرکت های تجاری دیگر باید از حکم مذکور در ماده 94 ل. ا. ق. ت استفاده نمود که بیانگر آخرین اراده قانونگذار در موضوع تغییر تابعیت شرکت ها می باشد یا حکم مزبور را نیز باید مختص شرکت های سهامی دانست و از تعمیم و تسری آن به شرکت های تجاری دیگر اجتناب کرد؟
با توجه به سکوت قانون تجارت در خصوص سوال های فوق در قسمت مربوط به دیدگاه حقوقدانان بحث خواهد شد.

دوم – دیدگاه حقوقدانان
حقوقدانان در مورد تغییر تابعیت شرکت های تجاری دیدگاه های متفاوتی را مطرح کرده اند که اشاره می شود.
- یکی از حقوقدانان با اشاره به ماده 110 ق. ت و همچنین ماده یک قانون ثبت شرکت ها که تغییر تابعیت شرکت در قانون اخیر پیش بینی نشده تصریح کرده اند که عملاَ تغییر تابعیت شرکت مقدور نیست و شرکاء در صورتی که بخواهند تابعیت شرکت را تغییر دهند ناچار باید شرکت را منحل نموده و شرکت دیگری در کشوری که مورد نظر شان است تشکیل دهند و در نهایت تصریح کرده اند که مفاد ماده 110 ق. ت اثر اجرایی ندارد.
یکی از حقوقدانان برخلاف دیدگاه فوق، تغییر تابعیت را حتی در مورد شرکت های سهامی نیز پذیرفته و معتقدند که ماده 94 ل. ا. ق. ت دلالت دارد که تغییر تابعیت شرکت سهامی توسط شرکاء در صورتی ممکن است که میان آنان اتفاق نظر باشد.
مطابق این دیدگاه تغییر تابعیت در تمامی شرکت های تجاری امکان پذیر بوده و البته این امر فقط با تصمیم موافق همه شرکای شرکت امکان پذیر است.
یکی از نویسندگان حقوقی ماده 94 ل. ا. ق. ت را با اصل 41 قانون اساسی معارض دانسته و در نتیجه اصل 41 قانون اساسی را ناسخ ماده 94 تلقی کرده و بر این باورند که هرگونه محدودیت یا ممنوعیت برای تغییر تابعیت با اصل یاد شده تعارض داشته و بی اعتبار است. ایشان در توضیح نسخ بیان داشته اند : " عام مقرر در اصل 41 قانون اساسی، خاص مقذم به اجرا درآمده ماده 94 ل. ا. ق. ت را مبنی بر ممنوع بودن مجمع عمومی از تغییر تابعیت شرکت سهامی، به طور ضمنی نسخ می کند ".
برخلاف نویسنده فوق، یکی از حقوقدانان نه تنها ، اعتقادی به وجود تعارض بین اصل 41 قانون اساسی با ماده 94 ل. ا. ق. ت ندارد بلکه بر این باورند که به سختی می توان میان آن دو پیوند و نسبتی یافت. دلیل ایشان بر ادعای خود این چنین است : " با ملاحظه مفاد آن دو پیوند و نسبتی یافت. دلیل ایشان بر ادعای خود این چنین است : " با ملاحظه مفاد اصل استنادی، چنین برمی آید که نویسندگان پیش نویس اصل مزبور تنها در مقام دفاع از حق حفظ تابعیت ایرانی و پیشگیری از سوء استفاده دولت از اختیارات حاکمه در سلب تابعیت ایرانی شهروندان بوده اند. کیفری که در بسیاری از کشورها معمول است و نه عکس آن. در نتیجه امکان برداشت خلاف آن در نبود هیچ قرینه و مجوزی وجود ندارد ".
به اعتقاد حقوقدان مزبور، امکان تغییر تابعیت به اتفاق آراء در مورد شرکت با مسئولیت محدود ( ماده 110 ق . ت ) با توجه به حکم قانونگذار در ماده 94 ل. ا. ق. ت مبنی بر عدم امکان تغییر تابعیت محل ایراد است. زیرا هیچ خصوصیتی میان دو شرکت که چنین موضع متعارضی را توجیه نماید به چشم نمی خورد. تنها توجیه این دوگانگی تفاوت زمان نگارش دو قانون و دگرگونی در دیگاه دولت در نتیجه تحول مفهوم تابعیت و پر رنگ شدن جنبه سیاسی آن در سال 1347 است.
به نظر می رسد دیدگاه آن دسته از حقوقدانان که تغییر تابعیت در شرکت سهامی را با توافق همه شرکاء امکان پذیر دانسته اند با ماده 94 ل. ا. ق. ت سازگار نمی باشد. زیرا ماده مزبور تصریح می کند که هیچ مجمع عمومی نمی تواند تابعیت شرکت را تغییر بدهد. توضیح مطلب آن است که در شرکت های سهامی تنها مرجع تصمیم گیرنده، مجامع عمومی می باشد و هیچ مرجع دیگری حتی شرکاء نمی توانند در مورد امور شرکت تصمیم بگیرند.
بنابراین، در نظام حقوقی ایران در مورد تغییر تابعیت دو نوع از شرکت های تجاری به نام شرکت با مسئولیت محدود و شرکت سهامی دو حکم متفاوت مقرر شده است بدین معنی که مطابق ماده 110 ق. ت تغییر تابعیت در شرکت با مسئولیت محدود با توافق همه شرکاء امکان پذیر است ولی در شرکت سهامی تغییر تابعیت با توجه به ماده 94 ل. ا. ق. ت به هیچ وجه امکان پذیر نمی باشد. سوال مهم این است که در بقیه شرکت های تجاری که قانونگذار حکمی در مورد تغییر تابعیت مقرر نکرده است آیا باید از ملاک ماده 110 ق. ت استفاده کرد یا از ملاک ماده 94 ؟
به نظر می رسد آنچه به واقع نزدیک بوده و با روح قانون تجارت سازگاری بیشتری دارد حکم مقرر در ماده 110 ق. ت می باشد. بنابراین در شرکت های تجاری دیگر نیز می توان با توافق همه شرکاء تابعیت شرکت را تغییر داد. البته این امر با اصول حاکم بر تابعیت نیز سازگاری بیشتری دارد زیرا مطابق یکی از اصول حاکم بر تابعیت، تابعیت یک امر همیشگی و زوال ناپذیر نیست و اتباع هر کشوری می توانند نسبت به تغییر تابعیت خود اقدام نمایند. البته اختیار اتباع هر کشوری در تغییر تابعیت فقط در حد درخواست اعطای تابعیت از کشور جدید و درخواست ترک تابعیت از دولت قدیم می باشد که هر کدام از دولت های مزبور در مقام تصمیم گیری از آزادی کامل برخوردار است و در صورت مخالفت با درخواست اتباع قابل مواخذه نمی باشد.
مطلب قابل توجه در مورد تغییر تابعیت شرکت های تجاری این است که برخلاف اشخاص حقیقی، ضرورتی برای تقدیم درخواست تحصیل یا ترک تابعیت به نظر نمی رسد چنانچه در ابتدای تشکیل شرکت نیز ضرورتی برای درخواست اعطای تابعیت وجود ندارد و زمانی که شرکت با رعایت مقررات قانونی تشکیل شده و اقامتگاه خود را در کشوری انتخاب می کند مطابق ماده 591 ق. ت تابعیت همان کشور را خواهد داشت. البته برخی از نویسندگان، توافق تمام شرکاء در شرکت با مسئولیت محدود را فقط یکی از شرایط درخواست ترک تابعیت از دولت دانسته اند نه تنها شرط آن و نتیجه گرفته اند که با توجه به ماهیت سیاسی تابعیت، برای تغییر تابعیت علاوه بر شرط توافق شرکاء، پذیرش هیات دولت نیز مانند ترک تابعیت اشخاص حقیقی ضروری است.
از همراهیتان سپاسگزاریم .


  • آخرین ویرایش:سه شنبه 17 دی 1398
نظرات()   
   

 
شرکت های خارجی که می خواهند در ایران به فعالیت بپردازند اولین و مهم ترین وظیفه ای که دارند اینست که شرکت خود را به ثبت برسانند . در مورد ثبت شرکت های خارجی ، ماده 3 قانون ثبت شرکت ها چنین می گوید :
هر شرکت خارجی برای اینکه بتواند به وسیله شعبه یا نماینده به امور تجاری یا صنعتی یا مالی در ایران مبادرت نماید باید در مملکت اصلی خود شرکت قانونی شناخته شده و در اداره ثبت اسناد تهران به ثبت رسیده باشد.


لذا شرکت های خارجی در صورتی می توانند در ایران به امور صنعتی یا مالی بپردازند که :
اولاً : در کشور خودشان قانون آن ها را به رسمیت شناخته باشد.
ثانیاً : در اداره ثبت اسناد تهران به ثبت رسیده باشند.

به موجب ماده 1 آیین نامه اجرایی قانون اجازه ثبت شعبه یا نمایندگی شرکت های خارجی، شرکت های خارجی که در کشور محل ثبت خود، شرکت قانونی شناخته می شوند، مشروط به عمل متقابل در کشور متبوع می توانند برای فعالیت در ایران در زمینه های ذیل بر اساس مقررات این آیین نامه و سایر قوانین و مقررات مربوط، نسبت به ثبت شعبه یا نمایندگی خود در ایران اقدام نمایند :
الف- ارائه خدمات بعد از فروش کالاها یا خدمات شرکت خارجی ،
ب- انجام عملیات اجرایی قراردادهایی که بین اشخاص ایرانی و شرکت خارجی منعقد می شود ،
ج- بررسی و زمینه سازی برای سرمایه گذاری شرکت خارجی در ایران ،
د- همکاری با شرکت های فنی و مهندسی ایرانی برای انجام کار در کشورهای ثالث ،
ه- افزایش صادرات غیرنفتی جمهوری اسلامی ایران ،
ن- ارائه خدمات فنی و مهندسی و انتقال دانش فنی و فناوری ،
ی.- انجام فعالیت هایی که مجوز آن توسط دستگاه های دولتی که به طور قانونی مجاز به صدور مجوز هستند، صادر می گردد. از قبیل ارائه خدمات در زمینه های حمل و نقل، بیمه و بازرسی کالا ، بانکی ، بازاریابی و غیره.

ثبت کلیه شرکت های خارجی در تهران در اداره ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی انجام می گیرد. برای ثبت شرکت خارجی تسلیم مدارک ذیل به اداره ثبت شرکت ها لازم است :
- اظهارنامه ثبت شرکت در 3 نسخه
- مدارک رسمیت داشتن شرکت در کشور اصلی
- رونوشت مصدق اساسنامه شرکت
- رونوشت مصدق اختیارنامه نماینده عمده شرکت در ایران و در صورتی که شرکت چند نماینده مستقل در ایران داشته باشد، رونوشت مصدق اختیارنامه هر یک از آن ها
- هر گاه شرکت خارجی شرکتی باشد که شرایط عملیات آن به موجب امتیازنامه صحیح و منظمی مقرر گردیده، رونوشت امتیازنامه با تصدیق وزارت امور خارجه مشعر بر صحت آن
- آخرین ترازنامه شرکت در صورتی که طبق قوانین جاری یا عرف تجاری کشور اصلی شرکت و یا اساسنامه شرکت انتشار ترازنامه شرکت را مقرر کرده باشد.
نکته : در صورتی که تقاضای ثبت شعبه شرکت خارجی در ضمن تقاضای خود شرکت به عمل آید تسلیم رونوشت مصدق سند ثبت شرکت لازم نیست ، زیرا هنوز شرکت در ایران به ثبت نرسیده است تا رونوشت آن تسلیم گردد.

اداره ثبت شرکت ها پس از اخذ مدارک فوق برای هر اظهارنامه رسیدی با قید تاریخ وصول آن می دهد و بررسی اجمالی راجع به صحت آن ها به عمل می آورد و چنانچه نقصی نداشته و مخالف مقررات قانونی نباشد پس از اخذ حق الثبت خلاصه اظهارنامه ثبت را در دفتر ثبت شرکت های خارجی ثبت نموده و ذیل آن را نماینده یا نمایندگان شرکت امضاء می نمایند و خلاصه ثبت در روزنامه رسمی و یکی از روزنامه های کثیرالانتشار مرکز آگهی می گردد.

نکاتی راجع به ثبت شرکت های خارجی
1) حق الثبت شرکت های خارجی به همان میزانی است که برای شرکت های داخلی مقرر شده و به نسبت اصل سرمایه تعهد شده شرکت خارجی احتساب می گردد.

2) در مورد گواهی رسمیت داشتن شرکت در کشور خارجی امضاء مقاماتی که گواهی مزبور را تصدیق کرده اند باید به تصدیق " نماینده سیاسی یا قنسولی ایران در کشور مزبور و یا نماینده سیاسی یا قنسولی دولت متبوع شرکت در ایران " برسد.

3) اظهارنامه ثبت هر شرکت خارجی یا شعب آن به وسیله شخصی که از طرف شرکت حق امضا در ایران دارد و یا توسط کسیکه از طرف شخص مزبور برای این تقاضا وکالت دارد ، می بایست ارائه و تسلیم گردد.
از شرایط اظهارنامه ثبت شرکت خارجی اینست که به فارسی نوشته شده و نکات زیر در آن درج گردیده باشد :
نام کامل شرکت- نوع شرکت اعم از سهامی و ضمانتی و مختلط و غیره- مرکز اصلی شرکت و آدرس صحیح آن - تابعیت شرکت- مقدار سرمایه شرکت در تاریخ تقاضا- آخرین بیلان شرکت مشروط بر اینکه اساسنامه و قوانین و مقررات کشور اصلی شرکت انتشار بیلان را تعیین کرده باشد- نام مرجع ثبت و تاریخ ثبت شرکت در کشور اصلی- نوع فعالیت شرکت که از نوع صنعتی تجاری مالی است- ذکر تایید شعب آن در سایر نقاط ایران- تعیین نماینده یا نمایندگان عمده شرکت در ایران- اسم و نشانی صحیح شخص یا اشخاصی مه کقیم ایران بوده و برای دریافت کلیه اطلاعات شرکت صلاحیت دارند - تعهد به اینکه همه ساله یک نسخه از آخرین بیلان شرکت را با توجه به بند 6 به دایره ثبت شرکت ها بدهند- امضاء کسانی که حق امضاء دارند به تایید قنسول آن کشور در ایران و یا قنسول ایران رسیده باشد.

4) در ظرف یک ماه از تاریخ ثبت هر شرکت خارجی یا شعبه آن اداره ثبت شرکت ها باید مراتب ذیل را به خرج خود شرکت در روزنامه رسمی و یکی از روزنامه های کثیرالانتشار یومیه تهران به تعیین وزارت عدلیه منتشر نماید.
- خلاصه اساسنامه شرکت ؛
- اسم نماینده عمده شرکت در ایران و اگر شرکت در ایران چند نفر نماینده مستقل داشته باشد، اسم همه آن ها ؛
- اسم اشخاصی که از طرف شرکت حق امضاء دارند ؛
- اسم شخص یا اشخاص مقیم در ایران که برای دریافت کلیه ابلاغات مربوط به شرکت صلاحیت دارند.
مراتب مذکور باید در یکی از روزنامه های محلی محل نیز منتشر شود که شعبه شرکت در آن جا دایر بوده و یا تاسیس می شود و اگر در آن محل روزنامه های محلی محل نیز منتشر شود باید در یکی از روزنامه های یومیه تهران و با قید اینکه مربوط به کدام شعبه است به عمل آید. انتشارات مذکور در این ماده نیز توسط دایره ثبت شرکت ها و به خرج خود شرکت به عمل خواهد آمد.

5) اداره ثبت شرکت ها نمونه های چاپی برای تصدیق ثبت شرکت های خارجی تهیه نموده که بعد از ثبت شرکت در مقابل قسمت های چاپی اطلاعات مربوط به شرکت را که ثبت شده است، می نویسد.

6) طبق مواد 7 و 8 آیین نامه اجرایی قانون اجازه ثبت شعبه یا نمایندگی شرکت های خارجی، شعبه شرکت های خارجی که نسبت به ثبت شعبه خود در ایران اقدام نموده و به فعالیت می پردازند موظفند هر سال گزارش سالانه شرکت اصلی مشتمل بر گزارش های مالی حسابرسی شده توسط حسابرسان مستقل مقیم در کشور متبوع را به دستگاه ذی ربط ارائه نمایند.

7) چنانچه پس از ثبت شرکت در نام شرکت ، نوع شرکت ، مرکز اصلی شرکت ، تابعیت شرکت، مقدار سرمایه ، عملیاتی که شرکت در ایران انجام می دهد ، نمایندگان شرکت ، اسم و آدرس صحیح اشخاصی که در ایران صلاحیت دریافت ابلاغات را دارند تغییری حاصل شود، نمایندگان شرکت در ایران موظفند تغییرات مزبور را به ثبت برسانند.
8) انحلال شرکت های خارجی تابع شرایط انحلال آن ها در کشور اصلی است.

9) در مورد ورشکستگی نیز شعبه شرکت خارجی تابع قوانین اصلی شرکت است.

10) ماده 22 آیین نامه ثبت شرکت ها مهلت های ذیل را برای هر شرکت خارجی که اظهارنامه ثبت را با شرایط و در مواعد مقرره در قانون ثبت شرکت ها و آیین نامه مربوطه تسلیم نماید، برقرار می سازد :
الف- برای تقاضای ثبت شعبه و اسم نمایندگانی که در ایران مشغول تجارت بوده و در ضمن اظهارنامه راجع به ثبت خود شرکت نسبت به آن ها اظهارنامه تقدیم نشده باشد، یک ماه از تاریخ ثبت خود شرکت ،
ب- برای تقاضای ثبت شعبه یا نمایندگی که ممکن است بعد از ثبت خود شرکت در ایران تشکیل و یا معین گردند یک ماه از تاریخ تشکیل یا تعیین آن ها ؛
ج- برای تقاضای تغییرات حاصله در شعب شرکت یا نمایندگان مستقل دیگر شرکت که در ایران دارد که از جمله نماینده عمده شرکت و نمایندگان مستقل دیگر شرکت در ایران است و همچنین برای تغییر شخص یا اشخاصی که برای دریافت کلیه ابلاغات راجع به شرکت صلاحیت دارند، دو ماه از تاریخ تغییر ؛
د- برای تغییرات حاصله در خود شرکت سه ماه از تاریخ تغییر اگر مرکز اصلی شرکت آسیا به استثنای شرق اقصی و یا در اروپا و یا در آمریکای شمالی باشد و چهارماه اگر در سایر ممالک باشد.

جهت کسب اطلاعات بیشتر می توانید با ما در فکربرتر تماس حاصل فرمایید و یا به مقالات ذیل مراجعه نمایید :
- نحوه ی ثبت شرکت های خارجی
- طریقه ی ثبت شعبه شرکت خارجی
- ضوابط قانونی ثبت شرکت توسط اشخاص خارجی در ایران


  • آخرین ویرایش:-
نظرات()   
   

 
شرکت های خارجی برای آن که بتوانند از حقوق خود در زمینه مالکیت صنعتی حمایت نمایند، لازم است تا مقررات ایران را در این خصوص مطالعه کنند. زیرا اصولاَ این گونه اموال جهت حمایت، به ثبت نیاز دارند و آشنایی با مقررات ایران در این راستا برای صاحبان این قبیل اموال می تواند واجد اهمیت فراوان باشد.

به بیان دیگر شرکت خارجی همزمان با معرفی و فروش محصولات خود در کشور ایران تمایل دارد تا در راستای استفاده از فی المثل علامت تجاری محصول مورد نظر، حمایت های لازم را نیز به عمل آورد و بدون شک آن ها خشنود خواهند شد اگر در نظام حقوقی که حقوق مزبور مورد استفاده قرار می گیرد، تضمین های کافی برای حراست از این گونه حقوق در نظر گرفته شده باشد.
خوشبختانه در ایران اخیراً تحولات عظیمی در این رشته از حقوق ایجاد گردیده است و مصوبات جدید باعث شده تا در کشورمان حمایت های بیشتری از حقوق مالکیت صنعتی به عمل آید. در این مقاله بر اساس مقرراتی که اخیراَ به تصویب رسیده اند، به حمایت های موجود در زمینه نام های تجاری و نشانه های جغرافیایی به صورت جداگانه پرداخته خواهد شد. علاقه مندان جهت کسب اطلاعات بیشتر در این رابطه می توانند مقالات ذیل را نیز مورد مطالعه قرار دهند :
- مراحل ثبت نشان جغرافیایی چگونه است ؟
 

نام های تجاری
نام تجاری عنوانی است که تاجر یا شرکت تجاری برای معرفی خود از آن استفاده می نماید. برای تشخیص نام تجاری از علامت تجاری لازم به ذکر است که نام تجاری نشانگر اعتبار کل یک شرکت می باشد، نه آن که به یک محصول خاص آن شرکت اشاره داشته باشد. به عنوان مثال : اگر مارک معروف خمیردندان " کرست " متعلق به شرکت " پراکتر و گرمبل " را در نظر بگیریم، " پراکتر و گرمبل " یک نام تجاری است ، حال آن که " کرست " علامت تجاری آن می باشد.
قانون تجارت در حقوق ایران، کلیه شرکت ها را مکلف نموده است تا با نام مخصوص تشکیل شوند. نام مخصوص شرکت های تجاری اصولاَ شامل دو قسمت است : یکی قسمت مربوط به نوع شرکت ، مثل " شرکت سهامی " ، " با مسئولیت محدود " ، " تضامنی " که در کلیه شرکت های از یک نوع ، یکسان می باشد و قسمت دیگر مربوط است به اسم شرکت که در هر یک از آن ها متفاوت خواهد بود.
نام های تجاری برخلاف علائم تجاری که همواره توجه قانوگذار را به خود معطوف داشته است و از سال 1310 قانونی خاص را ذیل عنوان " قانون ثبت علائم و اختراعات " به خود اختصاص داده بود، تنها در 7 ماده در باب چهاردهم قانون تجارت، مصوب 1311 بدان اشاره شده بود. طبق این قانون ثبت اسم تجاری اختیاری می باشد، مگر در مواردی که وزارت دادگستری ثبت آن را الزامی نماید ؛ و در صورت ثبت ، مدت اعتبار آن 5 سال خواهد بود.

متاسفانه با وجود آن که طبق ماده 582 قانون تجارت ، وزارت دادگستری در سال 1311 مسئول تنظیم آیین نامه ای شده بود که ترتیب ثبت اسم تجاری و اعلان آن و اصول محاکمات در دعاوی مربوط به اسم تجاری را معین نماید ، اما چنین آیین نامه ای تاکنون به تصویب نرسیده است. به همین جهت در حال حاضر ثبت اسم تجاری در ایران ممکن نیست ؛ زیرا نه مقامی که باید آن را ثبت کند معلوم است و نه تشریفاتی که برای ثبت باید انجام شود. از آن جا که طبق ماده 578 قانون تجارت، اسم تجارتی فقط در صورتی حمایت می شود که به ثبت رسیده باشد، بر اساس این قانون نمی توان اسم تجاری را حمایت نمود.
با این حال به نظر می رسد که قانون ثبت اختراعات، طرح های صنعتی و علائم تجاری مصوب 1386، این گونه نام ها را حتی بدون نیاز به ثبت حمایت کرده است. طبق این قانون نام تجاری به معنای اسم یا عنوانی که معرف و مشخص کننده شخص حقیقی یا حقوقی باشد، تعریف شده است و از آن جا که به موجب آیین نامه دفتر ثبت تجاری، کلیه بازرگانان و بنگاه های بازرگانی و شرکت های تجاری ایرانی و خارجی باید نام خود را در دفتر ثبت نمایند، ماده 47 قانون ثبت اختراعات ، طرح های صنعتی و علایم تجاری بدون نیاز به ثبت مجدد نام های تجاری، مقرر نموده : " با رعایت قوانین و مقررات ثبت اجباری نام های تجاری، این قبیل نام ها حتی بدون ثبت، در برابر عمل خلاف قانون اشخاص ثالث حمایت می شوند ... "
لذا به نظر می رسد که با تصویب قانون یاد شده شرایط حمایت ملی از نام های تجاری نیز فراهم آمده است.

مضاف بر این که از آن جا که ایران جزء کشورهای عضو کنوانسیون پاریس می باشد، از این طریق نیز نام های تجاری اشخاص خارجی که کشور متبوعشان عضو این کنوانسیون می باشد، می تواند در ایران حمایت شود. طبق ماده 8 کنوانسیون پاریس :" نام تجاری بدون آنکه الزامی به تسلیم اظهارنامه یا ثبت آن باشد در کلیه کشورهای اتحادیه حمایت خواهد شد چه جزء علامت صنعتی یا تجاری باشد چه نباشد ".
شایان ذکر است، طبق ماده 1 قانون سرمایه گذاری، اسامی تجاری نیز می توانند به عنوان سرمایه خارجی پذیرفته شوند؛ اما ثبت این گونه سرمایه ها به عنوان سرمایه خارجی در سازمان سرمایه گذاری به اظهارنظر و تایید وزارتخانه ذی ربط وابسته می باشد، که البته تاکنون به ندرت تقاضای ثبت این قبیل سرمایه ها مطرح گردیده است.

نشانه های جغرافیایی
نشانه جغرافیایی نشانه ای است که مبدا کالایی را به قلمرو ، منطقه یا ناحیه ای از کشور منتسب می نماید، مشروط بر این که کیفیت و مرغوبیت ، شهرت یا سایر خصوصیات کالا به طور اساسی قابل انتساب به مبدا جغرافیایی آن باشد. لازم به ذکر است که قانون نشانه های جغرافیایی برای نخستین بار در سال 1383 به تصویب رسید. طبق این قانون ، قانونگذار برای حمایت از نشانه های جغرافیایی علاوه بر ایجاد نظام خاص حمایتی از طریق ثبت نشانه های جغرافیایی به موضوع حمایت از نشانه های جغرافیایی در چارچوب حمایت در مقابل رقابت مکارانه یا نامشروع توجه نموده است. علاوه بر این قانون مزبور ، نشانه جغرافیایی را اعم از این که ثبت شده یا نشده باشد، چنان چه دارای شرایط مقرر در قانون باشد، حمایت می نماید. چنان چه نشانه ای به ثبت رسیده باشد، موجد این اماره قانونی می باشد که نشانه ثبت شده با تعریف و شرایط مقرر در قانون نشانه های جغرافیایی انطباق دارد.
ماده 7 قانون یاد شده، در خصوص ثبت نشانه جغرافیایی چنین مقرر می نماید : " اظهارنامه ثبت نشانه های جغرافیایی توسط اشخاص زیر به سازمان ثبت اسناد و املاک کشور تسلیم می شود :
الف- هر شخص حقیقی یا حقوقی و همچنین گروه هایی از اشخاص که در مکان جغرافیایی مندرج در اظهارنامه به تولید کالای مذکور در آن مشغولند.
ب- هر مرجع صلاحیتدار در امر تولید، توزیع و سیاستگذاری کالای مورد ثبت ".
بنابراین شرکت های خارجی به طور معمول می توانند به موجب بند " الف " این قانون به ثبت نشانه جغرافیایی اقدام نمایند و به نحو ممکن از مزایای مندرج در این قانون برخوردار گردند.

لازم به ذکر است که علاوه بر مقررات داخلی فوق الذکر، کنوانسیون پاریس برای حمایت مالکیت صنعتی، موافقت نامه مادرید در مورد جلوگیری از نصب نشانه های منبع غیرواقعی یا گمراه کننده بر کالا و موافقت نامه لیسبون در مورد حمایت از اسامی مبدا و ثبت بین المللی آن ها، دربرگیرنده مقرراتی در مورد نشانه های جغرافیایی می باشند و با توجه به آن که ایران عضو آن ها می باشد، می توانند مورد توجه قرار گیرند.
از انتخابتان متشکریم .


  • آخرین ویرایش:شنبه 7 دی 1398
نظرات()   
   
چهارشنبه 4 دی 1398  05:02 ب.ظ
توسط: zohre zohreh

 
دمنوش های گیاهی نوشیدنی هایی هستند که از ترکیب برگ ها، ساقه ها، ریشه ها و میوه های گیاهان مختلف به دست می آیند. این دمنوش ها اغلب فاقد کافئین هستند. قرن ها است خواص مفید و درمانی  و کمک درمانی گیاهان به اثبات رسیده است و مردم از دیرباز از دمنوش ها به عنوان نوشیدنی های سلامت بهره می برده اند.
داشتن یک برند خوب و معتبر و ثبت آن می‌تواند در این زمینه نقش بسیار مهمی را برای تولید کنندگان و عرضه کنندگان محصول ایفا کند.
با ثبت نام و علامت تجاری دمنوش گیاهی، طبق قانون ثبت نام و علائم تجاری حقیقی / حقوقی حق انحصاری پیدا می کنید که به موجب آن می توانید از عرضه کالاهای یکسان یا مشابه توسط اشخاص ثالث جلوگیری نمایید. همچنین،  ثبت یک علامت تجاری به شهرت سریع تر برند کمک می کند و باعث می شود تا افراد ذی نفع به افزایش کیفیت برند بپردازند.
در این رابطه لازم به توضیح است ، به موجب مصوبه ی سوم اردیبهشت 1328 هیاًت وزیران، ثبت علائم برای هر یک از این موارد اجباری است:
– مواد غذایی که در لفاف و یا ظروف و به اسم مشخصی باشند مانند کنسرو مواد غذایی، آردهای مخصوص ، چای های مختلف ، کاکائو ، شکلات ، آب نبات ، پنیر ، شیر ، مربا ، ترشی ، کره و روغن های مختلف و غیره.
– آب های معدنی یا گازدار، شربی ، آب های میوه و انواع نوشابه ها که در تحت اسم و ظروف مشخصی به معرض فروش گذارده می شود.

مدارک مورد نیاز جهت ثبت برند دمنوش گیاهی
الف) شخص حقیقی:
1. مدارک مثبت هویت متقاضی ( کپی شناسنامه و کپی کارت ملی )
2. کپی کارت بازرگانی (در صورتی که از حروف لاتین استفاده شده باشد)
3. کپی مجوز فعالیت (جواز تاسیس، پروانه ی بهره برداری، پروانه ی ساخت، جواز کسب یا کارت بازرگانی و یا هر گونه گواهی فعالیت صادره از نهادهای نظارتی و حاکمیتی دولتی)
4. نمونه علامت تجاری در کادر 10 در 10
ب) شخص حقوقی:
1. مدارک مثبت هویت مدیر عامل شرکت ( کپی شناسنامه و کپی کارت ملی )
2. کپی روزنامه ی  تاسیس و آخرین تغییرات شرکت (از آخرین تغییرات شرکت نباید بیش از دو سال گذشته باشد)
3. ارائه مدارک دال بر فعالیت در رشته مربوط به عنوان مثال جواز اعلامیه تاسیس از صنایع یا پروانه بهره برداری صنایع یا پروانه ساخت وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی یا پروانه کسب و …
4. کپی کارت بازرگانی (در صورتی که از حروف لاتین استفاده شده باشد)
5. ده نمونه گرافیکی یا کپی یا تصویر علامت درخواستی حداکثر در ابعاد ده در ده سانتی متر
6. در صورت سه بعدی بودن علامت ارائه علامت به صورت نمونه گرافیکی یا تصویر دو بعدی به نحوی که از شش زاویه متفاوت تهیه و در مجموع یک نمونه واحد را تشکیل دهند.
7. استفاده از حق تقدم : در صورتی که متقاضی یا متقاضیان ثبت بخواهند به استناد تقاضای ثبت یا ثبت خارج از کشور از مزایای حق تقدم ( حداکثر 6 ماه ) استفاده نمایند می بایست مدارک مربوط به حق تقدم را همزمان با تسلیم اظهارنامه یا حداکثر ظرف 15 روز از آن تاریخ تسلیم کنند.
8. نسخه ای از ضوابط و شرایط استفاده از علامت جمعی و تاییدیه مقام صلاحیت دار
9. رسید مربوط به پرداخت هزینه های قانونی

هزینه ثبت برند دمنوش گیاهی
همان طور که گفته شد، علامت تجاری ( برند ) به دو نوع حقیقی و حقوقی به ثبت می رسد. هزینه ی واریزی بر حسب حقیقی یا حقوقی بودن متقاضی ثبت علائم تجاری متفاوت می باشد.

ردیف
اقلام هزینه

شخص حقیقی

شخص حقوقی

1

حق ثبت اظهارنامه به ازاء یك طبقه
هر طبقه اضافی

200.000
20.000

400.000
40.000

2

حق ثبت علامت به ازاء یك طبقه
حق ثبت هر طبقه اضافی

1.200.000
100.000

2.400.000
200.000

3

حق ثبت تمدیددوره‌های ده ساله

معادل حق ثبت علامت

4

جریمه تأخیر در تمدید ثبت

معادل نصف حق ثبت علامت

5

هزینه استعلام برای انتقال، اجازه بهره‌برداری یا اعراض

50.000

100.000

6

حق ثبت انتقال قراردادی و قهری به ازاء هر طبقه (با هر تعداد كالا و خدمات)
حق ثبت انتقال برای هر طبقه اضافی

100.000
50.000

200.000
100.000

7

حق ثبت مجوز بهره‌برداری یا فسخ وخاتمه آن به ازاء یك طبقه (با هر تعداد كالا و خدمات)
حق ثبت اجازه بهره‌برداری یا فسخ و خاتمه آن به ازای هر طبقه اضافی

100.000
50.000

200.000
100.000

8

هزینه هربار اصلاح اظهارنامه و ضمائم آن

50.000

100.000

9

حق ثبت انتقال اظهارنامه یا اجازه بهر‌ه‌برداری از آن

50.000

100.000

10

حق ثبت تغییرات (غیر از انتقال مالكیت و اجازه بهره‌برداری)

50.000

100.000

11

هزینه صدورگواهی المثنی

100.000

200.000

12

هزینه رونوشت مصدق

5000

10.000

13

هزینه اخذ تأییدیه تسلیم اظهارنامه یا صدورگواهی‌نامه

15.000

30.000

14

هزینه رسیدگی به اعتراض به رد ثبت

500.000

750.000

15

هزینه رسیدگی به اعتراض به تقاضای ثبت

1.500.000

3.000.000

16

ودیعه تسلیم دادخواست ابطال به دادگاه

3.000.000

4.500.000

17

هزینه بررسی اظهارنامه ثبت بین‌المللی به عنوان اداره

مبدأ

200.000

400.000

نکته :
– علاوه بر هزینه های واریزی ،هر علامت تجاری چاپ دو آگهی در روزنامه ی رسمی کشور را نیز دارد که با توجه به تعداد خطوط و ابعاد علامت تجاری و سیاه سفید یا رنگی بودن آن هزینه خواهد داشت که معمولاَ هزینه ی هر روزنامه ی رسمی بالای یکصد هزار تومان می باشد.
– در مورد متقاضیان خارجی که در اجرای مقررات کنوانسیون پاریس،تقاضاهای خود را مستقیماَ تسلیم مرجع ثبت (اداره ثبت علائم اداره کل مالکیت صنعتی) می نمایند، می بایست معادل ارزی مبلغ ریالی تعیین شده در جدول هزینه ها را مطابق نرخ رسمی بپردازند.


  • آخرین ویرایش:-
نظرات()   
   
  • تعداد کل صفحات :9  
  • 1  
  • 2  
  • 3  
  • 4  
  • 5  
  • 6  
  • 7  
  • ...  
آخرین پست ها

ثبت شرکت های خارجی در ایران ..........دوشنبه 12 اسفند 1398

شرایط ثبت شرکت مختلط سهامی چیست ؟ ..........دوشنبه 12 اسفند 1398

اطلاعات کامل درمورد ثبت شرکت های تجاری..........سه شنبه 29 بهمن 1398

تصمیماتی که پس از ثبت شرکت باید در دفتر ثبت شرکت ها آگهی شوند..........سه شنبه 29 بهمن 1398

مقررات مربوط به ثبت نام های تجاری و نشانه های جغرافیایی توسط شرکت های خارجی..........یکشنبه 13 بهمن 1398

ثبت شرکت در کاشمر ..........یکشنبه 13 بهمن 1398

وجوه افتراق تاسیس و ثبت شرکت تعاونی با شرکت های سهامی ..........یکشنبه 6 بهمن 1398

ثبت شرکت و موسسات غیرتجاری در گنبد کاووس..........یکشنبه 6 بهمن 1398

تحصیل اجازه از مرجع ثبت شرکت ها جهت انتشار اعلامیه پذیره نویسی در شرکت های سهامی عام..........چهارشنبه 25 دی 1398

مدارک مورد نیاز صدور کارت بازرگانی برای اشخاص حقیقی ..........چهارشنبه 25 دی 1398

مراحل ثبت شرکت در طالقان ..........سه شنبه 17 دی 1398

آیا تغییر تابعیت شرکت در ایران امکان پذیر است؟..........سه شنبه 17 دی 1398

10 نکته مهم که متقاضیان ثبت شرکت خارجی باید بدانند..........شنبه 7 دی 1398

مقررات مربوط به ثبت نام های تجاری و نشانه های جغرافیایی توسط شرکت های خارجی..........شنبه 7 دی 1398

ثبت برند دمنوش گیاهی..........چهارشنبه 4 دی 1398

همه پستها

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic